1 Потым мы зьвярнулі і пайшлі дарогай на Башан; і выступіў Ог, кароль Башану, супраць нас з усім сваім народам ваяваць каля Эрдэі.
2 Госпад сказаў мне: «Ня бойся яго, Я выдаў яго ў рукі твае з усім народам і зямлёй ягонай; зробіш ты яму тое, што зрабіў Сыгону, каралю Амарэйцаў, каторы жыў у Хешбоне».
3 І аддаў Госпад, Бог наш, у рукі нашыя Ога, караля Башану, і ўвесь народ ягоны, і вынішчылі мы яго так, што ніхто не ацалеў.
4 У той час здабылі мы ўсе ягоныя гарады, і не засталося гораду незанятага: шэсьцьдзесят гарадоў ды ўвесь абшар Аргоб, каралеўства Ога ў Башане.
5 Усе гэтыя гарады былі ўмацаваныя высокімі мурамі, і брамамі, і заваламі, ня лічачы многіх гарадоў адкрытых.
6 І палажылі мы клятву на іх, як зрабілі Сыгону, каралю Хешбону, зьнішчаючы кожны горад, мужчынаў, і жанчынаў, і дзяцей,
7 а жывёлу і здабычу з гарадоў пакідалі сабе.
8 У той час узялі мы зямлю з рук двух каралёў Амарэйскіх, каторыя жылі за Ярданам, ад рэчкі Арнон аж па горы Гермону.
9 Сідонцы называюць Гермон Сырыёнам, а Амарэйцы — Сэнірам.
10 Усе гарады на раўніне, увесь Гілеад і Башан аж да Сальхі і Эдрэі, гарадоў каралеўства Ога ў Башане,
11 бо Ог, кароль Башану, быў апошні з Рэфаімаў. Яго жалезная дамовіна знаходзіцца ў Раббе, у сыноў Амона: дзевяць локцяў даўжыні, і чатыры локці шырыні меркаю локця чалавечага.
12 І ўзялі мы на ўласнасьць тады ўсю гэтую зямлю. Ад Араэру над рэчкаю Арнон і палову гары Гілеад зь іхнімі гарадамі аддаў я людзям з пакаленьня Рубэна і Гада.
13 Астатак Гілеаду і ўвесь Башан, каралеўства Ога, даў я палове пакаленьня Манасы, увесь абшар Аргоб; увесь гэты прастор Башану называўся зямлёю Рэфаімаў.
14 Яір, сын Манасы, здабыў увесь прастор Аргоб аж да мяжы Гешура і Мааха, і назваў яго сваім імем. І да сягоньня называюць гэтую частку Башану «Паселішча Яіра».
15 Махіру я даў Гілеад,
16 а пакаленьнямі Рубэна і Гада даў частку зямлі Гілеад аж да рэчкі Арнон і да рэчкі Ябок, каторая ёсьць мяжою сыноў Амона,
17 і яшчэ Арабу зь Ярданам як мяжою ад Кінэрэту да мора Арабы, мора Салонага ля падножжа гары Пісга на ўсход.
18 У гэты час даў я вам гэткі загад: «Госпад, Бог ваш, даў вам гэтую зямлю ў спадчыну; дык вы ўсе, здатныя да бою, пойдзеце ўзброеныя наперадзе братоў вашых, сыноў Ізраэля.
19 Толькі вашыя жонкі, дзеці і статкі, ведаю вось, што маеце вялікія статкі, застануцца ў вашых гарадах, каторыя я даў вам,
20 аж пакуль Госпад дасьць супачынак братам вашым, як даў вам, каб і яны займелі зямлю, якую Госпад, Бог ваш, мае даць за Ярданам; тады кожны вернецца да ўласнасьці сваёй, якую я даў вам».
21 У той час я сказаў да Ешуа, кажучы: «Твае вочы бачылі ўсё, што зрабіў Госпад, Бог ваш, двум гэтым каралям; так зробіць Госпад усім каралеўствам, да каторых ты прыйдзеш.
22 Ня бойся іх, бо Госпад, Бог ваш, будзе ваяваць за вас».
23 Маліў я ў той час Госпада ў гэтыя словы:
24 «Госпадзе Божа, Ты пачаў Свайму слузе аб'яўляць Сваю веліч і руку магутную. Які ж бог на небе або на зямлі даканаў такіх справаў і чыноў магутных, як Ты?
25 Дык дазволь мне прайсьці і ўбачыць тую добрую зямлю за Ярданам, тыя прыгожыя горы і Лібан».
26 Але разгневаўся Госпад на мяне з-за вас і ня выслухаў мяне. Ён сказаў мне: «Хопіць, больш ніколі не гавары Мне пра гэта.
27 Узыйдзі на вяршыню Пісга і паглядзі вачыма сваімі на захад і поўнач, поўдзень і ўсход, і агледзь усё, бо гэтага вось Ярдану ты не пяройдзеш.
28 Загадай Ешуа і падбадзёр яго, і падтрымай, бо ён пойдзе наперадзе гэтага народу і дасьць Ізраэлю ва ўладаньне тую зямлю, што ты бачыш».
29 Так былі мы ў даліне насупраць Бэт-Пэору.