1 ϲυνκαλεϲαμενοϲ δε τουϲ δωδεκα αποϲτολουϲ δεδωκεν αυτοιϲ δυναμιν και εξουϲιαν επι παντα τα δαιμονια και νοϲουϲ θεραπευειν
2 και απεϲτιλεν αυτουϲ κηρυϲϲειν την βαϲιλειαν του θ̅υ̅ και ιαϲθαι τουϲ αϲθενιϲ
3 και ειπεν προϲ αυτουϲ μηδεν αιρετε ειϲ την οδον μητε ραβδον μητε πηραν μητε αρτον μηδε αργυριον μητε δυο χιτωναϲ {}[77]
4 και ειϲ ην αν οικιαν ειϲελθητε εκει μινατε και εκειθεν εξερχεϲθε
5 και οϲοι αν μη δεχωνται υμαϲ εξερχομενοι εκ τηϲ πολεωϲ εκινηϲ τον κονιορτον απο των ποδω̅ υμων αποτιναϲϲεται ειϲ μαρτυριο̅ αυτοιϲ
6 εξερχομενοι δε διηρχοντο κατα κωμαϲ ευαγγελιζομενοι και θεραπευοντεϲ πανταχου
7 ηκουϲεν δε ηρωδηϲ {}[78] τα γεινομενα παντα και διηπορει δια το λεγεϲθαι υπο τινων οτι ιωαννηϲ ηγερθη εκ νεκρων
8 υπο τινων δε οτι ηλειαϲ εφανη αλλων δε οτι προφητηϲ τιϲ των αρχαιων ανεϲτη
9 ειπεν δε ηρωδηϲ ιωαννην εγω απεκεφαλιϲα τιϲ δε εϲτιν ουτοϲ περι ου ακοιω τοιαυτα και εζητει ιδιν αυτον
10 και υποϲτρεψαντεϲ οι αποϲτολοι διηγηϲαντο αυτω α {εποιηϲεν}[79] και παραλαβων αυτουϲ υπεχωρηϲεν κατ ιδιαν ειϲ τοπον ερημον
11 οι δε οχλοι γνοντεϲ ηκολουθηϲα̅ αυτω και αποδεξαμενοϲ αυτουϲ ελαληϲεν αυτοιϲ περι τηϲ βαϲιλιαϲ του θ̅υ̅ και τουϲ χρειαν εχονταϲ θεραπειαϲ ιατο
12 η δε ημερα ηρξαντο κλινειν προϲελθοντεϲ δε οι δωδεκα ειπον αυτω απολυϲον τον οχλον ινα πορευθεντεϲ ειϲ ταϲ κυκλω κωμαϲ ϗ αγρουϲ καταλυϲωϲιν και ευρωϲιν επιϲιτιϲμον οτι ωδε εν ερημω τοπω εϲμεν
13 ειπεν δε αυτοιϲ δοτε αυτοιϲ υμειϲ φαγειν οι δε ειπαν ουκ ειϲιν ημιν πλειονεϲ αρτοι πεντε και ιχθυεϲ δυο ει μητι πορευθεντεϲ ημιϲ αγοραϲωμεν ειϲ πα̅τα τον λαον τουτο̅ βρωματα
14 ηϲαν δε ωϲει ανδρεϲ πεντακιϲχιλιοι ειπεν δε προϲ τουϲ μαθηταϲ αυτου κατακλινατε αυτουϲ κλιϲιαϲ ωϲει ανα πεντηκοντα
15 και εποιηϲαν ουτωϲ και κατεκλιναν πανταϲ
16 λαβων δε τουϲ πε̅τε αρτουϲ και τουϲ δυο ιχθυαϲ αναβλεψαϲ ειϲ τον ουρανον ευλογηϲεν και κατεκλαϲεν και εδιδου τοιϲ μαθηταιϲ παραθειναι τω οχλω
17 και εφαγον και εχορταϲθηϲαν πα̅τεϲ και ηρθη το περιϲϲευϲαν των κλαϲματων κοφινοι δωδεκα
18 και εγενετο εν τω ειναι αυτον {}[80] προϲευχομενο̅ κατα μοναϲ ϲυνηϲαν αυτω οι μαθηται και επηρωτηϲεν αυτουϲ ο ι̅ϲ̅ λεγω̅ τινα με οι οχλοι λεγουϲιν ειναι
19 οι δε αποκριθεντεϲ ειπαν ιωαννην τον βαπτιϲτη̅ αλλοι δε ηλιαν αλλοι δε οτι προφητηϲ τιϲ των αρχαιων ανεϲτη
20 ειπεν δε αυτοιϲ υμειϲ δε τινα με λεγεται ειναι πετροϲ δε αποκριθειϲ ειπεν τον χ̅ν̅ του θ̅υ̅
21 ο δε επιτιμηϲαϲ αυτοιϲ παρηγγιλεν μηδενι λεγειν τουτο {ι}[81]
22 ειπων οτι τον υ̅ν̅ του ανθρωπου δει πολλα παθειν και αποδοκιμαϲθηναι απο των πρεϲβυτερων και αρχιερεων και γραμματεων και αποκτανθηναι και τη τριτη ημερα εγερθηναι
23 ελεγεν δε προϲ πα̅ταϲ ει τιϲ θελι οπιϲω μου {ερχεϲθαι}[82] αρνηϲαϲθω εαυτον και αρατω τον ϲταυρον αυτου καθ ημεραν και ακολουθιτω μοι
24 οϲ γαρ εαν θελη τη̅ ψυχην αυτου ϲωϲαι απολεϲει αυτη̅ οϲ δ αν απολεϲη την ψυχην αυτου ενεκεν εμου ουτοϲ ϲωϲει αυτην
25 τι γαρ ωφελει ανθρωποϲ κερδηϲαϲ τον κοϲμον ολον εαυτον δε απολεϲαϲ η ζημιωθειϲ
26 οϲ γαρ αν επεϲχυ̅θη με και τουϲ εμουϲ λογουϲ τουτον ο υ̅ϲ̅ του ανθρωπου επαιϲχυνθηϲεται οταν ελθη ε̅ τη δοξη αυτου και του πατροϲ και τω̅ αγιων αγγελων
27 λεγω δε υμιν αληθωϲ ειϲιν τινεϲ των αυτου εϲτηκοτω̅ οι ου μη γευϲωνται θανατου εωϲ αν ιδωϲι την βαϲιλιαν του θ̅υ̅
28 εγενετο δε μετα τουϲ λογουϲ τουτουϲ ωϲει ημεραι οκτω παραλαβων πετρο̅ και ιωαννην και ιακωβον ανεβη ειϲ το οροϲ προϲευχεϲθαι
29 και εν τω προϲευξαϲθαι αυτον το ειδοϲ του προϲωπου αυτου εγενετο ετερον και ο ειματιϲμοϲ αυτου λευκοϲ εξαϲτραπτων
30 και ιδου ανδρεϲ δυο ϲυνελαλουν αυτω οιτινεϲ ηϲαν μωυϲηϲ και ηλειαϲ
31 οι οφθεντεϲ εν δοξη ελεγον την εξοδον αυτου ην ημελλεν πληρουν εν ιερουϲαλημ
32 ο δε πετροϲ και οι ϲυν αυτω ηϲαν βεβαρημενοι υπνω διαγρηγορηϲαντεϲ δε ειδαν την δοξαν αυτου και τουϲ δυο ανδραϲ τουϲ {ϲυνε�����ταϲ}[83] αυτω
33 και εγενετο ε̅ τω διαχωριζεϲθε αυτουϲ απ αυτου ειπεν ο πετροϲ προϲ τον ι̅ν̅ επιϲτατα καλον εϲτιν ημαϲ ωδε ειναι και ποιηϲομεν ϲκηναϲ τριϲ ϲοι μιαν και μωϲει μιαν και μιαν ηλια μη ειδωϲ ο λεγει
34 ταυτα δε αυτου λεγοντοϲ εγενετο νεφελη και επεϲκιαζεν αυτουϲ εφοβηθηϲαν δε εν τω ειϲελθειν αυτουϲ ειϲ την νεφελην
35 και φωνη εγενετο εκ τηϲ νεφεληϲ λεγουϲα ουτοϲ εϲτιν ο υ̅ϲ̅ μου ο εκλελεγμενοϲ αυτου ακουετε
36 και εν τω γενεϲθαι την φωνην ευρεθη ι̅ϲ̅ μονοϲ ϗ αυτοι εϲιγηϲαν και ουδενι απηγγιλαν εν εκειναιϲ ταιϲ ημεραιϲ ουδεν ων εωρακαϲι̅
37 εγενετο δε τη εξηϲ ημερα κατελθοντων αυτων απο του ορουϲ ϲυνηντηϲεν αυτω οχλοϲ πολυϲ
38 και ιδου ανηρ απο του οχλου εβοηϲεν λεγων διδαϲκαλε δεομαι ϲου επιβλεψον επι τον υ̅ν̅ μου οτι μονογενηϲ μοι εϲτι̅
39 και π̅ν̅α̅ λαμβανει αυτον και εξαιφνηϲ κραζει και ραϲϲει και ϲπαραϲϲει αυτο̅ μετα αφρου και μογιϲ αποχωρει απ αυτου {ϲυντριβουν}[84] αυτον
40 και εδεηθην των μαθητων ϲου ινα εκβαλωϲιν αυτο και ουκ ηδυνηθηϲαν
41 αποκριθειϲ δε ο ι̅ϲ̅ ειπεν ω γεναια απιϲτοϲ και διεϲτραμμενη εωϲ ποτε μεθ υμων εϲομαι και ανεξομαι υμω̅ προϲαγαγε ωδε το̅ υιον ϲου
42 ετι δε προϲευχομενου αυτου ερρηξεν αυτον το δαιμονιον και ϲυνεϲπαραξεν επετιμηϲεν δε ο ι̅ϲ̅ τω π̅ν̅ι̅ τω ακαθαρτω και ιαϲατο τον παιδα και απεδωκεν αυτον τω πατρι αυτου
43 εξεπληϲϲοντο δε παντεϲ επι τη μεγαλιοτητι του θ̅υ̅ παντων δε θαυμαζοντω̅ επι παϲιν οιϲ {εποιει}[85] προϲ τουϲ μαθηταϲ αυτου
44 θεϲθε υμειϲ ειϲ τα ωτα υμων τουϲ λογουϲ τουτουϲ ο γαρ υ̅ϲ̅ του ανθρωπου μελλει παραδιδοϲθαι ειϲ χιραϲ ανθρωπων
45 οι δε ηγνοουν το ρημα τουτο και ην παρακεκαλυμμενον απ αυτων ινα μη εϲθωνται αυτο και εφοβουντο ερωτηϲαι αυτο̅ περι του ρηματοϲ τουτου
46 ειϲηλθεν δε διαλογιϲμοϲ εν αυτοιϲ το τιϲ αν ειη μιζον αυτων
47 ο δε ι̅ϲ̅ ειδωϲ τον διαλογιϲμον τηϲ καρδιαϲ αυτων επιλαβομενοϲ παιδιου εϲτηϲεν αυτο παρ εαυτω
48 και ειπεν αυτοιϲ οϲ εαν δεξηται τουτο το πεδιον επι τω ονοματι μου εμε δεχεται και οϲ εμε δεχεται δεχεται τον αποϲτιλα̅τα με ο γαρ μεικροτεροϲ εν παϲιν υμιν υπαρχων ουτοϲ εϲτιν μεγαϲ
49 αποκριθειϲ δε ο ιωαννηϲ ειπεν επιϲτατα ειδομεν τινα εν τω ονοματι ϲου εκβαλλοντα δαιμονια και εκωλυομεν αυτον οτι ουκ ακολουθει μεθ ημων
50 ειπεν δε προϲ αυτον ι̅ϲ̅ μη κωλυετε οϲ γαρ ουκ εϲτιν καθ υμων υπερ ημων εϲτιν
51 εγενετο δε εν τω ϲυμπληρουϲθαι ταϲ ημεραϲ τηϲ αναλημψεωϲ και αυτοϲ το προϲωπον αυτου εϲτηριξεν του πορευεϲθαι ειϲ ιερουϲαλημ
52 και απεϲτιλε̅ αγγελουϲ προ προϲωπου αυτου και πορευθεντεϲ ειϲηλθον ειϲ πολιν ϲαμαριτων ωϲ ετοιμαϲαι αυτω
53 και ουκ εδεξαντο αυτον οτι το προϲωπον αυτου ην πορευομενον ειϲ ιερουϲαλημ
54 ιδοντεϲ δε οι μαθηται ιακωβοϲ και ιωαννηϲ ειπαν κ̅ε̅ θελειϲ ειπωμεν πυρ καταβηναι απο του ουρανου και αναλωϲαι αυτουϲ
55 ϲτραφειϲ δε επετιμηϲεν αυτοιϲ
56 και επορευθηϲαν ειϲ ετεραν κωμην
57 ϗ πορευομενων αυτων εν τη οδω ειπεν τιϲ προϲ αυτο̅ ακολουθηϲω ϲοι οπου αν απερχη
58 και ειπεν αυτω ο ι̅ϲ̅ αι αλωπεκεϲ φωλεουϲ εχουϲιν και τα πετινα του ουρανου καταϲκηνωϲειϲ ο δε υ̅ϲ̅ του ανθρωπου ουκ εχει που την κεφαλη̅ κλινη
59 ειπεν δε προϲ ετερον ακολουθει μοι ο δε ειπεν κ̅ε̅ επιτρεψον μοι πρωτον απελθοντι θαψαι τον πατερα μου
60 ειπεν δε αυτω αφεϲ τουϲ νεκρουϲ θαψαι τουϲ εαυτων νεκρουϲ ϲυ δε απελθων διαγγελλε τη̅ βαϲιλειαν του θ̅υ̅
61 ειπεν δε και ετεροϲ ακολουθηϲω ϲοι κ̅ε̅ πρωτον δε επιτρεψον μοι αποταξαϲθαι τοιϲ ειϲ το̅ οικον μου
62 ειπεν δε προϲ αυτο̅ ο ι̅ϲ̅ ουδιϲ {επιβαλο̅}[86] την χειρα αυτου επ αροτρον και βλεπων ειϲ τα οπιϲω ευθετοϲ εϲτιν τη βαϲιλεια του θ̅υ̅