1 επει δε επληρωϲε̅ τα ρηματα αυτου ειϲ ταϲ ακοαϲ του λαου ειϲηλθεν ειϲ καφαρναουμ
2 εκατονταρχου δε τινοϲ δουλοϲ ημελλεν τελευταν οϲ ην αυτω εντιμοϲ
3 ακουϲαϲ δε περι του ι̅υ̅ απεϲτιλεν προϲ αυτον πρεϲβυτερουϲ των ιουδαιων ερωτω̅ αυτον οπωϲ αυτοϲ ελθων διαϲωϲη τον δουλον αυτου
4 οι δε παραγενομενοι προϲ τον ι̅ν̅ ηρωτων αυτον ϲπουδαιωϲ λεγο̅τεϲ οτι αξιοϲ εϲτι̅ ω παρεξη τουτο
5 αγαπα γαρ το εθνοϲ ημων και την ϲυναγωγην αυτοϲ ωκοδομηϲεν ημιν
6 ο δε ι̅ϲ̅ επορευετο ϲυν αυτοιϲ ηδη δε αυτου ου μακραν απεχοντοϲ τηϲ οικιαϲ επεμψεν {}[51] φιλουϲ ο εκατονταρχοϲ λεγων κ̅ε̅ μη ϲκυλλου ου γαρ ικανοϲ {μι}[52] ινα μου υπο την ϲτεγην ειϲελθηϲ
7 διο ουδε εμαυτον ηξιωϲα προϲ ϲε {ελθει}[53] αλλ ειπε λογω και ιαθηϲεται ο παιϲ μου
8 και γαρ εγω α̅ν̅ο̅ϲ̅ ειμι υπο εξουϲιαν ταϲϲομενοϲ εχων υπ εμαυτο̅ ϲτρατιωταϲ και λεγω τουτω πορευθητι και πορευεται και αλλω ερχου και ερχεται και τω δουλω ποιηϲον τουτο και ποιει
9 ακουϲαϲ δε ταυτα ο ι̅ϲ̅ εθαυμαϲεν αυτον και ϲτραφειϲ τω ακολουθουντι αυτω οχλω ειπεν λεγω υμιν ουδε εν τω ι̅η̅λ̅ τοϲαυτην πιϲτιν ευρον
10 και υποϲτρεψαντεϲ ειϲ τον οικον οι πεμφθεντεϲ ευρον τον δουλον υγιαινοντα
11 και εγενετο εν τη εξηϲ επορευθη ειϲ πολιν ναιν και ϲυνεπορευοντο αυτω οι μαθηται αυτου και οχλοϲ πολυϲ
12 ωϲ δε ηγγιϲεν τη πυλη τηϲ πολεωϲ και ιδου εξεκομιζετο τεθνηκωϲ μονογενηϲ υ̅ϲ̅ τη μητρι αυτου και αυτη ην χηρα και οχλοϲ τηϲ πολεωϲ ικανοϲ ην ϲυν αυτη
13 και ιδων αυτην ο κ̅ϲ̅ εϲπλαγχνιϲθη επ αυτην και ειπεν αυτη μη κλαιε
14 και προϲελθων ηψατο τηϲ ϲορου οι δε βαϲταζοντεϲ εϲτηϲαν και ειπεν νεανιϲκε ϲοι λεγω εγερθητι
15 και ανεκαθιϲεν ο νεκροϲ και ηρξατο λαλιν και εδωκεν αυτον τη μητρι αυτου
16 ελαβεν δε φοβοϲ απανταϲ και εδοξαζον τον θ̅ν̅ λεγοντεϲ οτι προφητηϲ μεγαϲ ηγερθη εν ημιν και οτι επεϲκεψατο ο θ̅ϲ̅ τον λαον αυτου
17 και εξηλθεν ο λογοϲ ουτοϲ εν ολη τη ιουδαια {}[54] και παϲη τη περιχωρω
18 και απηγγιλαν ιωαννει οι μαθηται αυτου περι παντων τουτων και προϲκαλεϲαμενοϲ δυο τιναϲ των μαθητων αυτου ο ιωαννηϲ
19 επεμψεν προϲ το̅ ι̅ν̅ λεγων ϲυ ει ο ερχομενοϲ η ετερον προϲδοκωμε̅
20 παραγενομενοι δε {}[55] προϲ αυτον ειπαν ιωαννηϲ ο βαπτιϲτηϲ απεϲτιλεν ημαϲ προϲ ϲε λεγων ϲυ ει ο ερχομενοϲ η ετερο̅ προϲδοκωμεν
21 εν εκεινη τη ημερα εθεραπευϲεν πολλουϲ απο νοϲων και μαϲτιγων και π̅ν̅α̅τ̅ω̅̅̅ ακαθαρτων και τυφλοιϲ πολλοιϲ εχαριϲατο {}[56] βλεπει̅
22 και αποκριθειϲ ειπεν αυτοιϲ πορευθεντεϲ απαγγιλατε ιωαννει α ειδετε και ηκουϲατε τυφλοι αναβλεπουϲι̅ χωλοι περιπατουϲι̅ λεπροι καθαριζονται και κωφοι ακουουϲι̅ νεκροι εγειρονται και πτωχοι ευαγγελιζονται
23 και μακαριοϲ εϲτιν οϲ α̅ μη ϲκανδαλιϲθη εν εμοι
24 {��������ων}[57] δε τω̅ αγγελων ιωαννου ηρξατο λεγειν τοιϲ οχλοιϲ περι ιωα̅νου τι εξηλθαται ειϲ την ερημον θεαϲαϲθε καλαμον υπο ανεμου ϲαλευομενον
25 αλλα τι εξηλθαται ιδειν ανθρωπον εν μαλακοιϲ ιματιοιϲ ημφιεϲμενον ιδου οι εν ιματιϲμω ενδοξω και τρυφη υπαρχοντεϲ εν τοιϲ βαϲιλειοιϲ ειϲιν
26 αλλα τι εξηλθαται ιδειν προφητην ναι λεγω υμιν και περιϲϲοτερον προφητου
27 ουτοϲ εϲτιν περι ου γεγραπται ιδου αποϲτελλω τον αγγελον μου προ προϲωπου ϲου οϲ καταϲκευαϲει την οδον ϲου εμπροϲθεν ϲου
28 αμην λεγω υμιν μειζων εν {γεννηται}[58] γυναικων ιωαννου ουδειϲ εϲτιν ο δε μεικροτεροϲ εν τη βαϲιλεια του θ̅υ̅ μειζων αυτου εϲτιν
29 και παϲ ο λαοϲ ακουϲαϲ και οι τελωναι εδικαιωϲαν τον θ̅ν̅ βαπτιϲθε̅τεϲ το βαπτιϲμα ιωαννου
30 οι δε φαριϲαιοι και οι νομικοι την βουλη̅ του θ̅υ̅ ηθετηϲαν μη βαπτιϲθεντεϲ υπ αυτου
31 τινι δε ομοιωϲω τουϲ ανθρωπουϲ τηϲ γενεαϲ ταυτηϲ και τινι ειϲιν ομοιοι
32 ομοιοι ειϲιν παιδιοιϲ τοιϲ εν αγορα καθημενοιϲ και προϲφωνουϲιν αλληλοιϲ α λεγει ηυληϲαμεν υμιν και ουκ ωρχηϲαϲθαι εθρηνηϲαμεν και ουκ εκλαυϲατε
33 εληλυθεν γαρ ιωαννηϲ ο βαπτιϲτηϲ μη εϲθιων αρτον μηδε πινων οινο̅ και λεγεται δαιμονιον εχει
34 εληλυθεν ο υ̅ϲ̅ του ανθρωπου εϲθιω̅ και πινων και λεγεται ιδου ανθρωποϲ φαγοϲ και οινοποτηϲ φιλοϲ τελωνων και αμαρτωλων
35 και εδικαιωθη η ϲοφια απο παντω̅ των εργων αυτηϲ
36 ηρωτα δε τιϲ αυτο̅ των φαριϲαιων ινα φαγη μετ αυτου και ειϲελθω̅ ειϲ τον οικον του φαριϲαιου κατεκειτο
37 και ιδου γυνη ητιϲ ην εν τη πολει αμαρτωλοϲ και επιγνουϲα οτι κατακειται εν τη οικια του φαριϲαιου κομιϲαϲα αλαβαϲτρον μυρου
38 και ϲταϲα οπιϲω παρα τουϲ ποδαϲ αυτου κλαιουϲα τοιϲ δακρυϲιν ηρξατο βρεχειν τουϲ ποδαϲ αυτου και ταιϲ θριξιν τηϲ κεφαληϲ αυτηϲ εξεμαξεν και κατεφιλει τουϲ ποδαϲ αυτου και ηλειφεν τω μυρω
39 ιδων δε ο φαριϲαιοϲ ο καλεϲαϲ αυτον ειπεν εν εαυτω λεγων ουτοϲ ει ην προφητηϲ εγεινωϲκεν αν τιϲ και ποταπη η γυνη ητιϲ απτεται αυτου οτι αμαρτωλοϲ εϲτι̅
40 και αποκριθειϲ ο ι̅ϲ̅ ειπεν προϲ αυτο̅ ϲιμων εχω ϲοι τι ειπιν ο δε διδαϲκαλε ειπε φηϲι̅
41 δυο χρεοφιλεται ηϲαν δανιϲτη τινι ο ειϲ ωφιλεν δηναρια πεντακοϲια ο δε ετεροϲ πεντηκοντα
42 μη εχοντων δε αυτω̅ αποδουναι αμφοτεροιϲ εχαριϲατο τιϲ ουν αυτων πλειον αγαπηϲει αυτο̅
43 αποκριθειϲ δε ϲιμων ειπεν υπολαμβανω οτι ω το πλιον εχαριϲατο ο δε ειπεν αυτω ορθωϲ εκριναϲ
44 και ϲτραφειϲ προϲ την γυναικα τω ϲιμωνι εφη βλεπιϲ ταυτην την γυναικα ειϲηλθον ϲου ειϲ την οικιαν υδωρ μου επι τουϲ ποδαϲ ουκ εδωκαϲ αυτη δε τοιϲ δακρυϲιν εβρεξεν μου τουϲ ποδαϲ και ταιϲ θριξιν αυτηϲ εξεμαξεν
45 φιλημα μοι ουκ εδωκαϲ αυτη δε αφ ηϲ ειϲηλθον ου διελειπεν καταφιλουϲα μου τουϲ ποδαϲ
46 ελαιω την κεφαλην μου ουκ ηλιψαϲ αυτη δε μυρω ηλιψεν μου τουϲ ποδαϲ
47 ου χαριν ειπο̅ ϲοι αφεονται αυτηϲ αι αμαρτιαι αι πολλαι οτι ηγαπηϲεν πολυ ω δε ολιγον αφιεται ολιγον αγαπα
48 ειπεν δε αυτη αφεονται ϲου αι αμαρτιαι
49 και ηρξαντο οι ϲυνανακειμενοι λεγειν εν εαυτοιϲ τιϲ ουτοϲ εϲτιν οϲ και αμαρτιαϲ αφιηϲιν
50 ειπεν δε προϲ τη̅ γυναικα η πιϲτιϲ ϲου ϲεϲωκεν ϲε πορευου ειϲ ειρηνην