1 εν οιϲ επιϲυναχθιϲων των μυριαδων του οχλου ωϲτε καταπατειν αλληλουϲ ηρξατο λεγειν προϲ τουϲ μαθηταϲ αυτου πρωτον προϲεχετε εαυτοιϲ απο τηϲ ζυμηϲ τω̅ φαριϲαιων ητιϲ εϲτιν υποκριϲιϲ
2 ουδεν κεκαλυμμενον εϲτιν ο ουκ αποκαλυφθηϲεται και κρυπτο̅ ο ου γνωϲθηϲεται
3 ανθ ων οϲα εν τη ϲκοτια ειπατε ε̅ τω φωτι ακουϲθηϲεται και ο προϲ το ουϲ ελαληϲατε ε̅ τοιϲ ταμιοιϲ κηρυχθηϲεται επι τω̅ δωματων
4 λεγω δε υμιν τοιϲ φιλοιϲ μου μη φοβηθητε απο των αποκτεννοντω̅ το ϲωμα και μετ αυτα μη εχοντω̅ περιϲϲοτερον τι ποιηϲαι
5 υποδιξω υμιν τινα φοβηθητε τον μετα το αποκτειναι εχοντα εξουϲια̅ εμβαλλειν ειϲ τη̅ γεενναν ναι λεγω υμιν τουτον φοβηθηται
6 ουχι πε̅τε ϲτρουθια πωλου̅ται αϲϲαριων δυο και εν εξ αυτων ουκ εϲτιν επιλεληϲμενον ενωπιον του θ̅υ̅
7 αλλα και αι τριχεϲ τηϲ κεφαληϲ υμων παϲαι ηριθμηνται μη ουν φοβειϲθε πολλων ϲτρουθιων διαφερετε
8 λεγω δε υμιν οτι παϲ οϲ αν ομολογηϲη εν εμοι εμπροϲθεν των ανθρωπων και ο υ̅ϲ̅ του ανθρωπου ομολογηϲει εν αυτω εμπροϲθεν {��� ������� ��� ��}[111]
9 ο δε αρνηϲαμενοϲ με ενωπιον τω̅ ανθρωπων {απαρνηϲεται}[112] ενωπιον των αγγελω̅ του θ̅υ̅
10 και παϲ οϲ αιρει λογον ειϲ τον υιον του ανθρωπου αφεθηϲεται αυτω τω δε ειϲ το αγιον π̅ν̅α̅ βλαϲφημουντι ουκ αφεθηϲεται
11 οταν δε ειϲφερωϲιν υμαϲ ειϲ ταϲ ϲυναγωγαϲ και ταϲ αρχαϲ και ταϲ εξουϲιαϲ μη μεριμνηϲητε πωϲ η τι απολογηϲηϲθε η τι ειπητε
12 το γαρ αγιον π̅ν̅α̅ διδαξει υμαϲ εν αυτη τη ωρα α δει ειπειν
13 ειπεν δε τιϲ εκ του οχλου αυτω διδαϲκαλε ειπε τω αδελφω μου μεριϲαϲθε μετ εμου την κληρονομιαν
14 ο δε ειπεν αυτω ανθρωπε τιϲ με κατεϲτηϲεν κριτην η μεριϲτην εφ υμων
15 ειπεν δε προϲ αυτουϲ οραται και φυλαϲϲεϲθαι απο παϲηϲ πλεονεξιαϲ οτι ουκ εν τω περιϲϲευειν τινι η ζωη αυτου εϲτιν εκ των υπαρχοντω̅ αυτου
16 ειπεν δε παραβολην προϲ αυτουϲ λεγων ανθρωπου τινοϲ πλουϲιου ευφορηϲεν η χωρα
17 και διελογιζετο εν εαυτω λεγων τι ποιηϲω οτι ουκ εχω που ϲυναξω τουϲ καρπουϲ μου
18 και ειπεν τουτο ποιηϲω καθελω μου ταϲ αποθηκαϲ ϗ μειζοναϲ ανοικοδομηϲω και ϲυναξω εκει {παντα τα γενηματα μου}[113]
19 και ερω τη ψυχη μου ψυχη εχειϲ πολλα αγαθα κειμενα ειϲ ετη πολλα αναπαυου φαγε πιε ευφρενου
20 ειπεν δε αυτω ο θ̅ϲ̅ αφρων ταυτη τη νυκτι την ψυχην ϲου απαιτουϲιν απο ϲου α δε ητοιμαϲαϲ τινι εϲται
21 ουτωϲ ο θηϲαυριζων αυτω και μη ειϲ θ̅ν̅ πλουτων
22 ειπεν δε προϲ τουϲ μαθηταϲ αυτου δια τουτο λεγω υμιν μη μεριμναται τη ψυχη τι φαγητε μηδε τω ϲωματι τι ενδυϲηϲθε
23 η γαρ ψυχη πλειον εϲτι τηϲ τροφηϲ και το ϲωμα του ενδυματοϲ
24 κατανοηϲατε τουϲ κορακαϲ οτι ουτε ϲπιρουϲιν ουτε θεριζουϲιν οιϲ ουκ εϲτιν ταμιον ουδε αποθηκη και ο θ̅ϲ̅ τρεφει αυτουϲ ποϲω μαλλον υμειϲ διαφερετε των πετινων
25 τιϲ δε εξ υμων μεριμνων δυναται προϲθειναι επι την ηλικιαν αυτου πηχυν {}[114]
26 ει ουν ουδε ελαχιϲτον τι δυναϲθαι τι περι των λοιπων μεριμναται
27 κατανοηϲαται τα κρινα πωϲ αυξανι ου κοπια ουδε νηθει λεγω δε υμιν οτι ουδε ϲολομων εν παϲη τη δοξη αυτου περιεβαλετο ωϲ εν τουτω̅
28 ι δε εν αγρω τον χορτον οντα ϲημερον και αυριο̅ ειϲ κλιβανον βαλλομενον ο θ̅ϲ̅ ουτωϲ αμφιεννυϲι̅ ποϲω μαλλον υμαϲ ολιγοπιϲτοι
30 ταυτα γαρ παντα τα εθνη του κοϲμου επιζητουϲιν υμων δε ο πατηρ οιδεν οτι χρηζετε τουτω̅
31 πλην ζητειτε τη̅ βαϲιλειαν αυτου και ταυτα {}[117] προϲτεθηϲετε υμιν
32 μη φοβου το μικρον ποιμνιον οτι ευδοκηϲεν υμων ο πατηρ δουναι υμιν την βαϲιλειαν
33 πωληϲατε τα υπαρχοντα υμω̅ και δοτε ελεημοϲυνην ποιηϲατε εαυτοιϲ βαλλαντια μη παλαιουμενα θηϲαυρον ανεκλιπτον εν τοιϲ ουρανοιϲ οπου κλεπτηϲ ουκ ενγιζει ουδε ϲηϲ διαφθειρει
34 οπου γαρ εϲτιν ο θηϲαυροϲ υμων εκει και η καρδια υμων εϲται
35 εϲτωϲαν υμων αι οϲφυεϲ περιεζωϲμεναι και οι λυχνοι καιομενοι
36 και υμειϲ ομοιοι ανθρωποιϲ προϲδεχομενοιϲ τον κ̅ν̅ εαυτων ποτε αναλυϲη εκ τω̅ γαμων ινα ελθοντοϲ και κρουϲαντοϲ ευθεωϲ ανοιξωϲιν αυτω
37 μακαριοι οι δουλοι εκεινοι ουϲ ελθω̅ ο κ̅ϲ̅ ευρηϲει γρηγορουνταϲ αμην λεγω υμιν οτι περιζωϲεται και ανακλινει αυτουϲ {}[118]
38 κα̅ εν τη δευτερα καν εν τη τριτη φυλακη ελθη και ευρη ουτωϲ μακαριοι ειϲι̅ {}[119]
39 τουτο δε γινωϲκετε οτι ει ηδει ο οικοδεϲποτηϲ ποια ωρα ο κλεπτηϲ ερχεται {}[120] ουκ αν αφηκεν διορυχθηναι τον οικον αυτου
40 και υμειϲ γινεϲθε ετοιμοι οτι η ωρα ου δοκειτε ο υ̅ϲ̅ του ανθρωπου ερχεται
41 ειπεν δε αυτω ο πετροϲ κ̅ε̅ προϲ ημαϲ την παραβολην ταυτην λεγειϲ η και προϲ πανταϲ
42 και ειπε̅ ο κ̅ϲ̅ τιϲ αρα εϲτιν ο πιϲτοϲ δουλοϲ και φρονιμοϲ ον κατεϲτηϲεν ο κ̅ϲ̅ επι τηϲ θεραπειαϲ αυτου του διαδουναι εν καιρω το ϲιτομετριο̅
43 μακαριοϲ ο δουλοϲ εκεινοϲ ον ελθω̅ ο κ̅ϲ̅ αυτου ευρηϲει ουτωϲ ποιουντα
44 αληθωϲ λεγω υμιν οτι επι παϲιν τοιϲ υπαρχουϲιν αυτου καταϲτηϲει αυτον
45 εαν δε ειπη ο δουλοϲ εκεινοϲ εν τη καρδια αυτου χρονιζει μου ο κ̅ϲ̅ ερχεϲθαι και αρξηται τυπτειν τουϲ παιδαϲ και ταϲ πεδιϲκαϲ εϲθιειν τε και πινειν και μεθυϲκεϲθαι
46 ηξει ο κ̅ϲ̅ του δουλου εκεινου εν ημερα η ου προϲδοκα και εν ωρα η ου γινωϲκει και διχοτομηϲει αυτο̅ και το μεροϲ αυτου μετα των απιϲτων θηϲει
47 εκεινοϲ δε ο δουλοϲ ο γνουϲ το θελημα του κ̅υ̅ αυτου και μη ετοιμαϲαϲ η ποιηϲαϲ προϲ το θελημα αυτου δαρηϲεται πολλαϲ
48 ο δε μη γνουϲ ποιηϲαϲ δε αξια πληγων δαρηϲεται ολιγαϲ παντι {}[121] ω εδοθη πολυ {}[122] ζητηθηϲεται παρ αυτου και ω παρεθεντο πολυ περιϲϲοτερον αιτηϲουϲιν αυτον
49 πυρ ηλθον βαλει̅ επι την γην και τι θελω ει ηδη ανηφθη
50 βαπτιϲμα δε εχω βαπτιϲθηναι και πωϲ ϲυνεχομαι εωϲ οτου τελεϲθη
51 δοκειτε οτι ειρηνην παρεγενομην δουναι εν τη γη ουχι λεγω υμιν αλλ η {διαμεριϲμενοι}[123]
52 {}[124] τρειϲ επι δυϲι̅ και δυο επι τριϲιν
53 διαμεριϲθηϲονται πατηρ επι υιω και υ̅ϲ̅ επι πατρι και μητηρ επι θυγατερα και θυγατηρ επι μητερα πενθερα επι την νυμφην και νυμφη επι την πενθερα̅
54 ελεγεν δε και τοιϲ οχλοιϲ οταν ιδητε νεφελην ανατελλουϲαν επι δυϲμων ευθεωϲ λεγεται οτι ομβροϲ ερχεται και γεινεται ουτωϲ
55 και οτα̅ νοτον πνεοντα λεγετε καυϲων {ερχεται}[125] και γεινεται
56 υποκριται το προϲωπον τηϲ γηϲ ϗ του ουρανου οιδαται δοκιμαζειν τον δε καιρον τουτον πωϲ ουκ οιδαται δοκιμαζειν
57 τι δε και αφ εαυτω̅ ου κρινετε το διϗον
58 ωϲ γαρ υπαγειϲ μετα του αντιδικου ϲου επ αρχοντα εν τη οδω δοϲ εργαϲιαν απηλλαχθαι απ αυτου μηποτε καταϲυρη ϲε προϲ τον κριτην και ο κριτηϲ ϲε παραδωϲει τω πρακτορι ϗ ο πρακτωρ ϲε {�����}[126] ειϲ φυλακη̅
59 λεγω ϲοι ου μη εξελθηϲ εκειθεν εωϲ και το εϲχατον λεπτον αποδωϲ