1 και εγενετο εν τω ειναι αυτον εν τοπω τινι προϲευχομενον ωϲ επαυϲατο ειπεν τιϲ των μαθητων αυτου προϲ αυτον κ̅ε̅ διδαξον ημαϲ προϲευχεϲθαι καθωϲ {}[99] εδιδαξεν τουϲ μαθηταϲ αυτου
2 ειπεν δε αυτοιϲ οταν προϲευχηϲθε λεγετε πατερ αγιαϲθητω το ονομα ϲου ελθατω η βαϲιλια ϲου γενηθητω το θελημα ϲου ωϲ εν ουρανω ουτω και επι γηϲ
3 τον αρτον ημων τον επιουϲιον δοϲ ημιν καθ ημεραν
4 και αφεϲ ημιν ταϲ αμαρτιαϲ ημων ωϲ και αυτοι αφιεμεν παντι οφιλοντι ημιν και μη ειϲενεγκηϲ ημαϲ ειϲ πιραϲμο̅
5 και ειπεν προϲ αυτουϲ τιϲ εξ υμων εξει φιλον και πορευϲεται προϲ αυτον {μεϲονυκτιου}[100] και ειπη αυτω φιλε χρηϲον μοι τριϲ αρτουϲ
6 επιδη φιλοϲ μου παρεγενετο εξ οδου προϲ με και ουκ εχω ο παραθηϲω αυτω
7 κακεινοϲ εϲωθεν αποκριθειϲ ειπη μη μοι κοπουϲ παρεχε ηδη η θυρα κεκλιϲται και τα παιδια μου ειϲ την κοιτην μετ εμου ειϲιν και ου δυναμαι αναϲταϲ δουναι ϲοι
8 λεγω υμιν ει και ου δωϲει αυτω αναϲταϲ δια το ειναι φιλον αυτου δια {δε}[101] την αναιδιαν αυτου εγερθειϲ δωϲει αυτω οϲων χρηζει
9 καγω υμιν λεγω αιτειτε και δοθηϲεται υμιν ζητειτε και ευρηϲετε κρουετε και ανυγηϲεται υμιν
10 παϲ γαρ ο αιτων λαμβανει και ο ζητων ευριϲκει και τω κρουοντι ανυγηϲετε
11 τιϲ δε εξ υμων το̅ πατερα αιτηϲει αρτον μη λιθο̅ επιδωϲει αυτω η ιχθυν μη αντι ιχθυοϲ οφιν επιδωϲει αυτω
12 η και αιτηϲει ωον μη επιδωϲει αυτω ϲκορπιον
13 ει ουν υμιϲ πονηροι οντεϲ οιδαται δοματα αγαθα διδοναι τοιϲ τεκνοιϲ υμων ποϲω μαλλον ο πατηρ εξ ουρανου δωϲει π̅ν̅α̅ αγιον τοιϲ αιτουϲιν αυτον
14 και ην εκβαλλω̅ δαιμονιον κωφον εγενετο δε του δαιμονιου εξελθοντοϲ ελαληϲεν ο κωφοϲ και εθαυμαϲαν οι οχλοι
15 τινεϲ δε εξ αυτων ειπο̅ εν βεεζεβουλ τω αρχοντι των δαιμονιων εκβαλλει τα δαιμονια
16 ετεροι δε πιραζο̅τεϲ ϲημιον εξ ουρανου εζητουν παρ αυτου
17 αυτοϲ δε ειδωϲ αυτων τα διανοηματα ειπεν αυτοιϲ παϲα βαϲιλεια διαμεριϲθειϲα εφ εαυτη̅ ερημουται και οικοϲ επι οικον πιπτει
18 ει δε και ο ϲαταναϲ εφ εαυτον εμεριϲθη πωϲ ϲταθηϲεται η βαϲιλεια αυτου {τι}[102] λεγετε εν βεεζεβουλ εκβαλλειν με τα δαιμονια
19 ει δε εγω εν βεεζεβουλ εκβαλλω τα δαιμονια οι υιοι υμων εν τινι εκβαλλουϲι̅ δια τουτο αυτοι κριται εϲονται υμων
20 ει δε εν δακτυλω θ̅υ̅ {}[103] εκβαλλω τα δαιμονια αρα εφθαϲεν εφ υμαϲ η βαϲιλεια του θ̅υ̅
21 οταν {}[104] ιϲχυροϲ καθωπλιϲμενοϲ φυλαϲϲη τη̅ εαυτου αυλην εν ειρηνη εϲται τα υπαρχοντα αυτου
22 επαν δε ιϲχυροτεροϲ αυτου {εϲτι̅}[105] επελθων νικηϲη αυτον την πανοπλιαν αυτου ερει εφ η επεποιθει και τα ϲκυλα αυτου διαδιδωϲιν
23 ο μη ων μετ εμου κατ εμου εϲτιν και ο μη ϲυναγων μετ εμου ϲκορπιζει με
24 οταν το ακαθαρτον π̅ν̅α̅ εξελθη απο του ανθρωπου διερχεται δι ανυδρων τοπω̅ ζητουν αναπαυϲι̅ και μη ευριϲκον λεγει υποϲτρεψω ειϲ τον οικον μου οθεν εξηλθον
25 και ελθον ευριϲκι ϲεϲαρωμενον και κεκοϲμημενον
26 τοτε πορευετε ϗ {�αραλαμβανι επτα}[106] ετερα π̅ν̅α̅τ̅α̅ πονηροτερα εαυτου επτα και ειϲελθοντα κατοικει εκει και γινετε τα εϲχατα του α̅ν̅ο̅υ̅ εκεινου χειρονα των πρωτω̅
27 εγενετο δε εν τω λεγειν αυτον ταυτα επαραϲα τιϲ φωνην γυνη εκ του οχλου ειπεν αυτω μακαρια κοιλια η βαϲταϲαϲα ϲε και μαϲτοι ουϲ εθηλαϲαϲ
28 αυτοϲ δε ειπεν μενου̅ μακαριοι οι ακουοντεϲ τον λογον του θ̅υ̅ και φυλαϲϲοντεϲ τον λογον του θ̅υ̅
29 των δε οχλων επαθροιζομενων ηρξατο λεγειν η γενεα αυτη γενεα πονηρα εϲτιν ϲημιον ζητει και ϲημιον ου δοθηϲεται αυτη ει μη το ϲημιον ιωνα
30 καθωϲ εγενετο ιωναϲ τοιϲ νινευειταιϲ ϲημειον ουτωϲ εϲται και ο υ̅ϲ̅ του ανθρωπου τη γενεα ταυτη
31 βαϲιλιϲϲα νοτου εγερθηϲεται εν τη κριϲει μετα των ανθρωπων τηϲ γενεαϲ ταυτηϲ και κατακρινι αυτουϲ οτι ηλθεν εκ τω̅ περατων τηϲ γηϲ ακουϲαι την ϲοφιαν ϲολομωνοϲ και ιδου πλειον ϲολομωνοϲ ωδε
32 ανδρεϲ νινευειται αναϲτηϲονται εν τη κριϲι μετα τηϲ γενεαϲ ταυτηϲ και κατακρινουϲι̅ αυτην οτι μετενοηϲαν ειϲ το κηρυγμα ιωνα και ιδου πλειον ιωνα ωδε
33 ουδειϲ λυχνον αψαϲ ειϲ κρυπτην τιθηϲιν ουδε υπο τον μοδιον αλλ επι την λυχνιαν ινα οι ειϲπορευομενοι το φωϲ βλεπουϲιν
34 ο λυχνοϲ του ϲωματοϲ εϲτι̅ ο οφθαλμοϲ ϲου οταν ο οφθαλμοϲ ϲου απλουϲ η και ολον το ϲωμα ϲου φωτινον εϲτιν επαν δε πονηροϲ η και το ϲωμα ϲου ϲκοτινον
35 ϲκοπι ουν μη το φωϲ το εν ϲοι ϲκοτοϲ εϲτι̅
36 ει ουν το {����μα}[107] ϲου ολον φωτινον μη εχον τι μεροϲ ϲκοτινον εϲται φωτινον ολον ωϲ οταν λυχνοϲ τη αϲτραπη φωτιζη ϲε
37 εν δε τω λαληϲαι ερωτα αυτον φαριϲαιοϲ οπωϲ αριϲτηϲη παρ αυτω ειϲελθω̅ δε ανεπεϲεν
38 ο δε φαριϲαιοϲ ιδων εθαυμαϲεν οτι ου πρωτον εβαπτιϲθη προ του αριϲτου
39 ειπεν δε ο κ̅ϲ̅ προϲ αυτον νυν υμειϲ οι φαριϲαιοι το εξωθεν του ποτηριου και του πινακοϲ καθαριζεται το δε εϲωθεν υμω̅ γεμει αρπαγηϲ ϗ πονηριαϲ
40 {ο}[108] αφρονεϲ ουχ ο ποιηϲαϲ το εξωθεν και το εϲωθεν εποιηϲε̅
41 πλην τα ενοντα δοτε ελεημοϲυνη̅ και ιδου παντα καθαρα υμιν εϲτιν
42 αλλα ουαι υμιν τοιϲ φαριϲαιοιϲ οτι αποδεκατουται το ηδυϲμον και το πηγανον και {το}[109] λαχανον και παρερχεϲθαι την κριϲιν ϗ την αγαπην του θ̅υ̅ ταυτα {}[110] εδει ποιϲαι κακεινα μη αφειναι
43 ουαι υμιν φαριϲαιοι οτι αγαπατε τη̅ πρωτοκαθεδριαν εν ταιϲ ϲυναγωγαιϲ και τουϲ αϲπαϲμουϲ εν ταιϲ αγοραιϲ
44 ουαι υμιν οτι εϲτε ωϲ τα μνημια τα αδηλα και οι ανθρωποι οι περιπατουντεϲ επανω ουκ οιδαϲι̅
45 αποκριθειϲ δε τιϲ των νομικων λεγει αυτω διδαϲκαλε ταυτα λεγων και ημαϲ υβριζειϲ
46 ο δε ειπεν και υμιν τοιϲ νομικοιϲ ουαι οτι φορτιζετε τουϲ ανθρωπουϲ φορτια δυϲβαϲτακτα και αυτοι ενι των δακτυλων υμων ου προϲψαυετε τοιϲ φορτιοιϲ
47 ουαι υμιν οτι οικοδομειτε τα μνημια των προφητων και οι πατερεϲ υμων απεκτιναν αυτουϲ
48 αρα μαρτυρεϲ εϲτε και ϲυνευδοκειτε τοιϲ εργοιϲ των πατερων υμω̅ οτι αυτοι μεν απεκτιναν αυτουϲ υμειϲ δε οικοδομειτε
49 δια τουτο ϗ η ϲοφια του θ̅υ̅ ειπεν αποϲτελω ειϲ αυτουϲ προφηταϲ και αποϲτολουϲ και εξ αυτω̅ αποκτινουϲιν ϗ διωξουϲιν
50 ινα εκζητηθη το αιμα παντων των προφητων το εκχυννομενον απο καταβοληϲ κοϲμου απο τηϲ γενεαϲ ταυτηϲ
51 απο αιματοϲ αβελ εωϲ αιματοϲ ζαχαριου του απολομενου μετοξυ του θυϲιαϲτηριου και του οικου ναι λεγω υμιν εκζητηθηϲεται απο τηϲ γενεαϲ ταυτηϲ
52 ουαι υμιν τοιϲ νομικοιϲ οτι ηρατε την κλειδα τηϲ γνωϲεωϲ αυτοι ουκ ειϲηλθατε και τουϲ ειϲερχομενουϲ εκωλυϲατε
53 κακειθεν εξελθοντοϲ αυτου ηρξαντο οι γραμματειϲ και οι φαριϲαιοι δινωϲ ενεχιν και αποϲτοματιζειν αυτον περι πλειονων
54 ενεδρευοντεϲ θηρευϲαι τι εκ του ϲτοματοϲ αυτου