1 και εγενετο εν τω ελθειν αυτον ειϲ οικον τινοϲ τω̅ αρχοντων φαριϲαιων ϲαββατω φαγειν αρτον και αυτοι ηϲαν παρατηρουμενοι αυτον
2 και ιδου ανθρωποϲ τιϲ ην υδρωπικοϲ εμπροϲθεν αυτου
3 και αποκριθειϲ ο ι̅ϲ̅ ειπεν προϲ τουϲ νομικουϲ και φαριϲαιουϲ λεγων εξεϲτιν τω ϲαββατω θεραπευϲαι η ου
4 οι δε ηϲυχαϲαν και επιλαβομενοϲ ιαϲατο αυτον και απελυϲεν
5 και αποκριθιϲ προϲ αυτον ειπεν τινοϲ υμων ονοϲ η βουϲ ειϲ φρεαρ πεϲειτε και ουκ ευθεωϲ αναϲπαϲει αυτο̅ εν ημερα του ϲαββατου
6 και ουκ ιϲχυϲα̅ αποκριθηναι προϲ ταυτα
7 ελεγεν δε προϲ τουϲ κεκλημενουϲ παραβολην επεχων πωϲ ταϲ πρωτοκλιϲιαϲ εξελεγο̅το λεγων προϲ αυτουϲ
8 οταν κληθηϲ υπο τινοϲ ειϲ γαμουϲ μη κατακλιθηϲ ειϲ την πρωτοκλιϲιαν μηποτε εντιμοτεροϲ ϲου η κεκλημενοϲ {}[133] αυτου
9 και ελθων ο ϲε και αυτον καλεϲαϲ ερει ϲοι δοϲ τουτω τοπον και τοτε αρξη μετα αιϲχυνηϲ τον εϲχατον τοπον κατεχιν
10 αλλ οταν κληθηϲ πορευθειϲ αναπεϲε ειϲ τον εϲχατον τοπο̅ ινα οταν ελθη ο {κεκλη��� ��}[134] ερι ϲοι φιλε προϲαναβηθι ανωτερον τοτε {}[135] εϲτε δοξα ενωπιον παντων των ϲυνανακειμενω̅ ϲοι
11 οτι παϲ ο υψω̅ εαυτον ταπινωθηϲεται και ο ταπινων εαυτον υψωθηϲεται
12 ελεγεν δε και τω κεκληκοτι αυτον οταν ποιηϲ αριϲτον η διπνο̅ μη φωνει τουϲ φιλουϲ ϲου μηδε τουϲ αδελφουϲ ϲου μηδε τουϲ ϲυγγενειϲ μηδε γιτοναϲ πλουϲιουϲ μηποτε και αυτοι αντικαλεϲωϲιν ϲε και γενηται ανταποδομα ϲοι
13 αλλ οταν δοχη̅ ποιηϲηϲ καλει πτωχουϲ αναπιρουϲ χωλουϲ τυφλουϲ
14 και μακαριοϲ εϲη οτι ουκ εχουϲιν ανταποδουναι ϲοι ανταποδοθηϲεται δε ϲοι εν τη αναϲταϲι των δικαιων
16 {}[138] ανθρωποϲ τιϲ εποιει διπνον μεγα και εκαλεϲε̅ πολλουϲ
17 και απεϲτιλεν τον δουλο̅ αυτου τη ωρα του διπνου ειπειν τοιϲ κεκλημενοιϲ ερχεϲθαι οτι ηδη ετοιμα ειϲιν {}[139]
18 και ηρξα̅το απο μιαϲ παντεϲ παρετιϲθαι ο πρωτοϲ ειπεν αυτω αγρον ηγοραϲα και εχω αναγκην εξελθων ιδειν αυτον ερωτω {εχε}[140] με παρητημενο̅
19 και ετεροϲ ειπεν ζευγη βοων ηγοραϲα πεντε και πορευομαι δοκιμαϲαι αυτα ερωτω ϲε εχε με παρητημενον
20 και ετεροϲ ειπεν γυναικα εγημα και δια τουτο ου δυναμαι ελθιν
21 και παραγενομενοϲ ο δουλοϲ απηγγιλε̅ τω κ̅ω̅ αυτου ταυτα τοτε οργιϲθειϲ ο οικοδεϲποτηϲ ειπε̅ τω δουλω αυτου εξελθε ταχεωϲ ειϲ ταϲ πλατειαϲ και ρυμαϲ τηϲ πολεωϲ {και τουϲ}[141] πτωχουϲ και αναπιρουϲ και τυφλουϲ και χωλουϲ ειϲαγαγε ωδε
22 και ειπεν ο δουλοϲ κ̅ε̅ γεγονεν ο επεταξαϲ ϗ ετι τοποϲ εϲτιν
23 και ειπεν ο κ̅ϲ̅ προϲ το̅ δουλον {ι}[142] εξελθε ειϲ ταϲ οδουϲ και φραγμουϲ και αναγκαϲον ειϲελθειν ινα γεμιϲθη μου ο οικοϲ
24 λεγω γαρ υμι̅ οτι ουδιϲ των ανθρωπων εκεινω̅ των κεκλημενω̅ γευϲεται μου του διπνου
25 ϲυνεπορευοντο δε αυτω οχλοι πολλοι και ϲτραφιϲ ειπεν προϲ αυτουϲ
26 ει τιϲ ερχεται προϲ εμε και ου μιϲει τον πατερα αυτου και την μητερα και την γυναικα και τα τεκνα και τουϲ αδελφουϲ και ταϲ αδελφαϲ ετι δε και την ψυχη̅ εαυτου ου δυναται ειναι μου μαθητηϲ
27 οϲτιϲ ου βαϲταζει τον ϲταυρον αυτου και ερχεται οπιϲω μου ου δυναται ειναι μου μαθητηϲ
28 τιϲ γαρ εξ υμων θελων πυργον οικοδομηϲαι ουχι πρωτον καθιϲαϲ ψηφιζει την δαπανην ει εχει τα ειϲ απαρτιϲμον
29 ινα μηποτε θεντοϲ αυτου θεμελιο̅ και μη ιϲχυοντοϲ εκτελεϲαι παντεϲ οι θεωρουντεϲ αρξωνται αυτω εμπεζιν
30 λεγοντεϲ οτι ουτοϲ ο ανθρωποϲ ηρξατο οικοδομιν και ουκ ιϲχυϲεν εκτελεϲαι
31 η τιϲ βαϲιλευϲ πορευομενοϲ ετερω βαϲιλει ϲυμβαλλειν ειϲ πολεμον ουχι καθιϲαϲ πρωτον βουλευϲεται ει δυνατοϲ εϲτιν εν δεκα χιλιαϲιν υπαντηϲαι τω μετα εικοϲι χειλιαδων ερχομενω επ αυτον
32 ει δε μη γε ετι αυτου πορρω οντοϲ πρεϲβειαν αποϲτιλαϲ ερωτα προϲ ειρηνην
33 ουτωϲ ουν παϲ εξ υμω̅ οϲ ουκ αποταϲϲεται παϲι τοιϲ εαυτου υπαρχουϲιν ου δυναται ειναι μου μαθητηϲ
34 καλον ουν το αλα εαν δε και το αλα μωρανθη εν τινι αρτυθηϲεται
35 ουτε ειϲ γην ουτε ειϲ κοπριαν ευθετον εϲτιν εξω βαλλουϲιν αυτο ο εχω̅ ωτα ακουειν ακουετω