1 και ειϲελθων διηρχετο την ιερειχω
2 και ιδου ανηρ ονοματι καλουμενοϲ ζακχαιοϲ και αυτοϲ ην αρχιτελωνηϲ και ην πλουϲιοϲ
3 και εζητει ιδιν τον ι̅ν̅ τιϲ εϲτιν και ουκ ηδυνατο απο του οχλου οτι τη ηλικια μικροϲ ην
4 και προδραμων ειϲ το εμπροϲθε̅ ανεβη επι ϲυκομορεαν του ιδειν αυτον οτι εκεινηϲ ημελλεν διερχεϲθαι
5 και ωϲ ηλθε̅ επι τον τοπον αναβλεψαϲ ο ι̅ϲ̅ ειπεν προϲ αυτον ζακχαιε ϲπευϲαϲ καταβηθι ϲημερον γαρ εν τω οικω ϲου δι με μειναι
6 και ϲπευϲαϲ κατεβη και υπεδεξατο αυτον χαιρων
7 και ιδοντεϲ παντεϲ διεγογγυζον λεγοντεϲ οτι παρα ανδρι αμαρτωλω ειϲηλθεν καταλυϲαι
8 ϲταθειϲ δε ο ζακχαιοϲ ειπεν προϲ τον κ̅ν̅ ιδου τα ημιϲια μου τω̅ υπαρχοντων κ̅ε̅ τοιϲ πτωχοιϲ διδωμι και ει τινοϲ τι εϲυκοφαντηϲα αποδιδωμι τετραπλουν
9 ειπεν δε προϲ αυτον ο ι̅ϲ̅ οτι ϲημερο̅ ϲωτηρια τω οικω τουτω εγενετο καθοτι και αυτοϲ υιοϲ αβρααμ
10 ηλθε̅ γαρ ο υιοϲ του ανθρωπου ζητηϲαι και ϲωϲαι το απο απολωλοϲ
11 ακουοντων δε αυτω̅ ταυτα προϲθειϲ ειπεν παραβολη̅ δια το εγγυϲ ειναι ιερουϲαλημ αυτο̅ και {δοκει αυτοιϲ}[156] οτι παραχρημα η βαϲιλεια του θ̅υ̅ μελλει αναφαινεϲθαι
12 ειπεν ουν ανθρωποϲ τιϲ ευγενηϲ επορευθη ειϲ χωραν μακραν λαβει̅ εαυτω βαϲιλειαν και υποϲτρεψαι
13 καλεϲαϲ δε δεκα δουλουϲ εαυτου εδωκεν αυτοιϲ δεκα μναϲ και ειπεν προϲ αυτουϲ πραγματευϲαϲθαι εν ω ερχομαι
14 οι δε πολειται αυτου εμιϲουν αυτον ϗ απεϲτιλαν πρεϲβειαν οπιϲω αυτου λεγοντεϲ ου θελομε̅ τουτον βαϲιλευϲαι εφ ημαϲ
15 και εγενετο εν τω επανελθι̅ αυτον λαβοντα τη̅ βαϲιλειαν και ειπε̅ φωνηθηναι αυτω τουϲ δουλουϲ τουτουϲ οιϲ δεδωκει το αργυριον ινα γνοι τι διεπραγματευϲα̅το
16 παρεγενετο δε ο πρωτοϲ λεγω̅ κ̅ε̅ η μνα ϲου δεκα προϲηργαϲα μναϲ
17 και ειπεν αυτω ευ δουλε αγαθε οτι εν ελαχιϲτω πιϲτοϲ εγενου ιϲθι εξουϲιαν εχων επανω δεκα πολεων
18 και ηλθεν ο δευτεροϲ λεγων η μνα ϲου κ̅ε̅ εποιηϲεν πεντε μναϲ
19 ειπεν δε και τουτω και ϲυ επανω γεινου πεντε πολεων
20 και ο τεροϲ ηλθεν λεγων κ̅ε̅ ιδου η μνα ϲου ην ειχο̅ αποκειμενην εν ϲουδαριω
21 εφοβουμην γαρ ϲε οτι ανθρωποϲ αυϲτηροϲ ει αιριϲ ο ουκ εθηκαϲ και θεριζειϲ ο ουκ εϲπιραϲ
22 λεγει αυτω εκ του ϲτοματοϲ ϲου κρινω ϲε πονηρε δουλε ηδιϲ οτι εγω ανθρωποϲ αυϲτηροϲ ειμι αιρων ο ουκ εθηκα και θεριζω̅ ο ουκ εϲπιρα
23 και δια τι ουκ εδωκαϲ μου το αργυριον επι τραπεζαν καγω ελθων ουν ϲυ̅ τοκω αν αυτο επραξα
24 και τοιϲ παρεϲτωϲιν ειπεν αρε απ αυτου την μναν και δοτε τω ταϲ δεκα μναϲ εχοντι
25 και ειπαν αυτω κ̅ε̅ εχει δεκα μναϲ
26 λεγω {}[157] οτι παντι τω εχοντι δοθηϲεται απο δε του μη εχοντοϲ και ο εχει αρθηϲεται
27 πλην τουϲ εχθρουϲ μου τουτουϲ τουϲ μη θεληϲανταϲ με βαϲιλευϲαι επ αυτουϲ αγαγετε ωδε και καταϲφαξετε αυτουϲ εμπροϲθεν μου
28 και ειπων ταυτα επορευετο εμπροϲθεν αναβαινω̅ ειϲ ιεροϲολυμα
29 και εγενετο ωϲ ηγγιϲεν ειϲ βηθφαγη και βηθανια προϲ το οροϲ το καλουμενον ελεων απεϲτιλεν δυο των μαθητων
30 λεγων υπαγετε ειϲ την κατεναντι κωμην εν η ειϲπορευομενοι ευρηϲετε πωλον δεδεμενον εφ ον ουδιϲ πωποτε ανθρωπων εκαθιϲεν λυϲαντεϲ αυτον αγαγετε
31 και εαν τιϲ υμαϲ ερωτα δια τι λυετε ουτωϲ ερειτε οτι ο κ̅ϲ̅ αυτου χριαν εχει
32 απελθο̅τεϲ δε οι απεϲταλμενοι ευρον καθωϲ ειπεν αυτοιϲ
33 λυοντων δε αυτων τον πωλον ειπαν οι κυριοι αυτου προϲ αυτουϲ τι λυετε το̅ πωλον
34 οι δε ειπα̅ οτι ο κ̅ϲ̅ αυτου χρια̅ εχει
35 και ηγαγον αυτον προϲ τον ι̅ν̅ και επιριψαντεϲ αυτω̅ τα ιματια επι τον πωλον επεβιβαϲαν τον ι̅ν̅
36 πορευομενου δε αυτου υπεϲτρωννυον τα ιματια αυτων εν τη οδω
37 εγγιζοντοϲ δε αυτου ηδη προϲ τη καταβαϲει του ορουϲ τω̅ ελαιων ηρξαντο απαν το πληθοϲ των μαθητων χαιροντεϲ αινιν τον θ̅ν̅ φωνη μεγαλη περι παϲων ω̅ ειδον δυναμεων
38 λεγοντεϲ ευλογημενοϲ ο βαϲιλευϲ εν ονοματι κ̅υ̅ εν ουρανω εν ιρηνη και δοξα εν υψιϲτοιϲ
39 και τινεϲ των φαριϲαιων απο του οχλου ειπαν προϲ αυτον διδαϲκαλε επιτιμηϲον τοιϲ μαθηταιϲ ϲου
40 και αποκριθειϲ ειπε̅ λεγω υμιν οτι εαν ουτοι ϲιωπηϲουϲι̅ οι λιθοι κραξουϲιν
41 και ωϲ ηγγιϲεν ιδω̅ την πολιν εκλαυϲε̅ επ αυτην
42 λεγων οτι ει εγνωϲ εν τη ημερα ταυτη και ϲυ τα προϲ ιρηνην νυν δε εκρυβη απο οφθαλμων ϲου
43 οτι ηξουϲιν ημεραι επι ϲε και παρεμβαλουϲιν οι εχθροι ϲου χαρακα ϲοι και περικυκλωϲουϲι̅ και ϲυνεξουϲιν παντοθεν
44 και εδαφιουϲιν ϲε και τα τεκνα ϲου εν ϲοι και ουκ αφηϲουϲι̅ λιθον επι λιθον εν ϲοι ανθ ων ουκ εγνωϲ τον καιρον τηϲ επιϲκοπηϲ ϲου
45 και ειϲελθων ειϲ το ιερον ηρξατο εκβαλλειν τουϲ πωλουνταϲ
46 λεγω̅ αυτοιϲ γεγραπται ο οικοϲ μου οικοϲ προϲευχηϲ υμειϲ δε αυτον εποιηϲατε ϲπηλαιον ληϲτον
47 και η̅ διδαϲκων το καθ ημεραν εν τω {}[158] αρχιερειϲ και οι γραμματειϲ εζητουν αυτον απολεϲε και οι πρωτοι του λαου
48 και ουχ ευριϲκον το τι ποιηϲωϲιν ο λαοϲ γαρ απαϲ εξεκρεμετο αυτου ακουων