1 ηγγιζεν δε η εορτη των αζυμων η λεγομενη παϲχα
2 και εζητουν οι αρχιερειϲ και οι γραμματιϲ το πωϲ ανελωϲιν αυτον εφοβουντο γαρ τον λαον
3 ειϲηλθεν δε ϲαταναϲ ειϲ ιουδαν το̅ καλουμενον ιϲκαριωτην οντα εκ του αριθμου τω̅ δωδεκα
4 και απελθων ϲυνελαληϲεν τοιϲ αρχιερευϲιν και ϲτρατηγοιϲ το πωϲ αυτοιϲ παραδω αυτον
5 και εχαρηϲαν και ϲυνεθεντο αυτω αργυριον δουναι
6 και εζητει ευκαιριαν του παραδουναι αυτον ατερ οχλου αυτοιϲ
7 ηλθεν δε η ημερα των αζυμων εν η εδει θυεϲθαι το παϲχα
8 και απεϲτιλεν πετρον και ιωαννην ειπων πορευθεντεϲ ετοιμαϲατε ημιν το παϲχα ινα φαγωμεν
9 οι δε ειπαν αυτω που θελιϲ ετοιμαϲωμε̅
10 ο δε ειπεν αυτοιϲ ιδου ειϲελθοντω̅ υμων ειϲ την πολιν ϲυναντηϲι υμιν ανθρωποϲ κεραμειον βαϲταζων ακολουθηϲαται αυτω ειϲ την οικιαν ειϲ ην ειϲπορευεται
11 και ερειτε τω οικοδεϲποτη τηϲ οικιαϲ λεγο̅τεϲ λεγει ϲοι ο διδαϲκαλοϲ που εϲτι̅ το καταλυμα μου οπου το παϲχα μετα των μαθητων μου φαγω
12 κακεινοϲ υμιν δειξει αναγαιον μεγα εϲτρωμενον κακει ετοιμαϲατε
13 απελθοντεϲ δε ευρον καθωϲ ειρηκει αυτοιϲ και ητοιμαϲαν το παϲχα
14 και οτε εγενετο η ωρα ανεπεϲε̅ και οι αποϲτολοι ϲυν αυτω
15 και ειπεν προϲ αυτουϲ επιθυμια επεθυμηϲα τουτο το παϲχα φαγειν μεθ υμων προ του με παθειν
16 λεγω γαρ υμιν οτι ου μη φαγω αυτο εωϲ οτου πληρωθη εν τη βαϲιλεια του θ̅υ̅
17 και δεξαμενοϲ ποτηριον ευχαριϲτηϲαϲ ειπεν λαβετε και διαμεριϲατε αλληλοιϲ
18 λεγω γαρ υμιν οτι ου μη πιω απο του νυν απο του γενηματοϲ τηϲ αμπελου εωϲ ου η βαϲιλεια του θ̅υ̅ ελθη
19 και λαβων αρτον ευχαριϲτηϲαϲ εκλαϲεν και εδωκεν αυτοιϲ λεγω̅ τουτο εϲτιν το ϲωμα μου το υπερ υμων διδομενον τουτο ποιειται ειϲ την εμην αναμνηϲιν
20 και το ποτηριον ωϲαυτωϲ μετα το διπνηϲαι λεγων τουτο το ποτηριον η καινη διαθηκη εν τω αιματι μου το υπερ υμων εκχυννομενον
21 πλην ιδου η χειρ του παραδιδοντοϲ με μετ εμου επι τηϲ τραπεζηϲ
22 οτι ο υ̅ϲ̅ του ανθρωπου κατα το ωριϲμενον πορευεται πλην ουαι τω ανθρωπω εκεινω δι ου παραδιδοται
23 και αυτοι ηρξαντο ϲυνζητειν προϲ εαυτουϲ το τιϲ αρα ειη εξ αυτων ειη ο τουτο μελλων πραϲϲειν
24 εγενετο δε φιλονικια ειϲ εαυτουϲ το τιϲ αυτων δοκει ειναι μιζων
25 ο δε ειπεν αυτοιϲ οι βαϲιλειϲ των εθνων κυριευουϲιν αυτων και οι αρχοντεϲ των εξουϲιαζουϲιν αυτων και ευεργεται καλουνται
26 υμειϲ δε ουχ ουτωϲ αλλ ο μειζων εν υμιν γεινεϲθω ωϲ ο νεωτεροϲ και ο ηγουμενοϲ ωϲ ο διακονων
27 τιϲ γαρ ο μειζων ο ανακειμενοϲ η ο διακονων ουχι ο ανακειμενοϲ εγω δε εν μεϲω υμων ειμι ωϲ ο διακονων
28 υμειϲ δε εϲτε οι διαμεμενηκοτεϲ μετ εμου εν τοιϲ πιραϲμοιϲ μου
29 καγω διατιθεμαι υμιν καθωϲ διεθετο μοι ο πατηρ μου βαϲιλειαν
30 ινα εϲθιηται και πινηται επι τηϲ τραπεζηϲ εν τη βαϲιλεια μου και καθηϲεϲθε επι θρονων κρινο̅τεϲ ταϲ δωδεκα φυλαϲ του ι̅η̅λ̅
31 ειπεν δε ο κ̅ϲ̅ ϲιμων ιδου ο ϲαταναϲ εξητηϲατο υμαϲ του {ξινιαϲαι}[173] ωϲ τον ϲιτον
32 εγω δε εδεηθην περι ϲου ινα μη εκλιπη η πιϲτιϲ ϲου και ϲυ ποτε επιϲτρεψαϲ ϲτηριϲον τουϲ αδελφουϲ ϲου
33 ο δε ειπεν αυτω κ̅ε̅ μετα ϲου ετοιμοϲ ειμι και ειϲ φυλακην και ειϲ θανατον πορευεϲθαι
34 ο δε ειπεν λεγω ϲοι πετρε ου φωνηϲει ϲημερον αλεκτωρ εωϲ τρειϲ με απαρνηϲη ειδεναι
35 και ειπεν αυτοιϲ οτε απεϲτιλα υμαϲ ατερ βαλλαντιου και μηραϲ και υποδηματων μη τι υϲτερηϲαται οι δε ειπον ουδενοϲ
36 ο δε ειπεν αυτοιϲ αλλα νυν ο εχω̅ βαλλαντιον αρατω ομοιωϲ και πηραν και ο μη εχω̅ πωληϲατω το ιματιον αυτου και αγοραϲατω μαχαιραν
37 λεγω γαρ υμιν οτι τουτο το γεγραμμενον δει τελεϲθηναι εν εμοι το και μετα ανομων ελογιϲθη και γαρ το περι εμου τελοϲ εχει
38 οι δε ειπαν ιδου μαχαιρε ωδε δυο ο δε ειπεν αυτοιϲ ικανον εϲτιν
39 και εξελθων επορευθη κατα το εθοϲ ειϲ το οροϲ των ελαιων ηκολουθηϲαν δε αυτω και οι μαθηται
40 γενομενοϲ δε επι του τοπου ειπεν αυτοιϲ προϲευχεϲθαι μη ειϲελθειν ειϲ πιραϲμον
41 και αυτοϲ απεϲπαθη απ αυτων ωϲει λιθου βολην και θειϲ τα γονατα προϲηυξατο
42 λεγων πατερ ει βουλι παρενεγκαι τουτο το ποτηριον {τουτο}[174] απ εμου πλην μη το θελημα μου αλλα το ϲον γεινεϲθω
43 ωφθη δε αυτω αγγελοϲ απ ουρανου ενιϲχυων αυτον
44 και γεναμενοϲ εν αγωνια εκτενεϲτερον προϲηυχετο και εγενετο ιδρωϲ αυτου ωϲι θρομβοι αιματοϲ καταβαινοντοϲ επι την γην
45 και αναϲταϲ απο τηϲ προϲευχηϲ ελθων προϲ τουϲ μαθηταϲ ευρεν κοιμωμενουϲ αυτουϲ απο τηϲ λυπηϲ
46 και ειπεν αυτοιϲ τι καθευδετε αναϲταντεϲ προϲευχεϲθαι ινα μη ειϲελθηται ειϲ πιραϲμον
47 ετι αυτου λαλουντοϲ ιδου οχλοϲ ϗ ο λεγομενοϲ ιουδαϲ ειϲ των δωδεκα προηρχετο αυτουϲ και ηγγιϲεν τω ι̅υ̅ φιληϲαι αυτον
48 ι̅ϲ̅ δε ειπεν αυτω φιληματι τον υ̅ν̅ του ανθρωπου παραδιδωϲ
49 ειδοντεϲ δε οι περι αυτον το εϲομενον ειπαν κ̅ε̅ ει παταξομεν εν μαχαιρη
50 και επαταξεν ειϲ τιϲ εξ αυτων του αρχιερεωϲ τον δουλον και αφιλεν το ουϲ αυτου το δεξιον
51 αποκριθειϲ δε ο ι̅ϲ̅ ειπεν εατε εωϲ τουτου και αψαμενοϲ του ωτιου ιαϲατο αυτον
52 ειπεν δε ι̅ϲ̅ προϲ τουϲ παραγενομενουϲ προϲ αυτον αρχιερειϲ και ϲτρατηγουϲ του ιερου και πρεϲβυτερουϲ ωϲ επι ληϲτη̅ εξηλθαται μετα μαχαιρων και ξυλω̅
53 καθ ημεραν οντοϲ μου μεθ υμω̅ εν τω ιερω ουκ εξετινατε ταϲ χειραϲ επ εμε αλλ αυτη εϲτιν η ωρα ϗ η εξουϲια του ϲκοτουϲ
54 ϲυλλαβοντεϲ δε αυτον ηγαγον και ειϲηγαγον ειϲ την οικιαν του αρχιερεωϲ ο δε πετροϲ ηκολουθι μακροθεν
55 περιαψαντων δε πυρ εν μεϲω τηϲ αυληϲ και ϲυνκαθιϲαντων εκαθητο ο πετροϲ ε̅ μεϲω αυτων
56 ιδουϲα δε αυτον παιδιϲκη τιϲ καθημενον προϲ το φωϲ και ατενιϲαϲα αυτω ειπεν και ουτοϲ ϲυν αυτω ην
57 ο δε ηρνηϲατο λεγων ουκ οιδα αυτον γυναι
58 και μετα βραχυ {}[175] ετεροϲ ιδων αυτο̅ εφη και ϲυ εξ αυτων ει ο δε πετροϲ εφη ανθρωπε ουκ ειμι
59 και διαϲταϲηϲ ωϲει ωραϲ μιαϲ αλλοϲ τιϲ διιϲχυριζετο λεγων επ αληθιαϲ και ουτοϲ μετ αυτου {}[176] και γαρ γαλιλαιοϲ εϲτιν
60 ειπεν δε ο πετροϲ ανθρωπε ουκ οιδα τι λεγειϲ και παραχρημα ετι {}[177] λαλου̅τοϲ αυτου εφωνηϲεν αλεκτωρ
61 και ϲτραφειϲ ο κ̅ϲ̅ ενεβλεψεν τω πετρω και υπεμνηϲθη ο πετροϲ του ρηματοϲ του κ̅υ̅ ωϲ ειπε̅ αυτω οτι πριν αλεκτορα φωνηϲε ϲημερον απαρνηϲη με τριϲ
62 και εξελθω̅ εξω εκλαυϲεν πικρωϲ
63 και οι ανδρεϲ οι ϲυνεχοντεϲ αυτον ενεπεζαν αυτω δεροντεϲ
64 και περικαλυψαντεϲ επηρωτων αυτο̅ λεγοντεϲ προφητευϲον τιϲ εϲτιν ο παιϲαϲ ϲε
65 και ετερα πολλα βλαϲφημουντεϲ ελεγον ειϲ αυτον
66 και ωϲ ημερα εγενετο ϲυνηχθη το πρεϲβυτεριον του λαου αρχιερειϲ τε και γραμματιϲ και απηγαγον αυτον ειϲ το ϲυνεδριον αυτων
67 λεγοντεϲ ει ϲυ ει ο χ̅ϲ̅ ειπον ημιν ειπεν δε αυτοιϲ εα̅ ειπω ου μη πιϲτευϲητε
68 εαν δε ερωτηϲω ου μη αποκριθητε
69 απο του νυν δε εϲται ο υ̅ϲ̅ του ανθρωπου καθημενοϲ εκ δεξιων τηϲ δυναμεωϲ του θ̅υ̅
70 ειπαν δε παντεϲ ϲυ ουν ει ο υ̅ϲ̅ του θ̅υ̅ ο δε προϲ αυτουϲ εφη υμειϲ λεγετε οτι εγω ειμι
71 οι δε ειπαν τι ετι χριαν εχομεν μαρτυριαϲ αυτοι γαρ ηκουϲαμεν απο του ϲτοματοϲ αυτου