1 μετα δε ταυτα ανεδιξεν ο κ̅ϲ̅ και ετερουϲ εβδομηκοντα και απεϲτιλεν αυτουϲ ανα δυο προ προϲωπου αυτου ειϲ παϲαν πολιν και τοπον ου ημελλεν αυτοϲ ερχεϲθαι
2 ελεγεν δε προϲ αυτουϲ ο μεν θεριϲμοϲ πολυϲ οι δε εργαται ολιγοι δεηθηται ου̅ του κ̅υ̅ του θεριϲμου οπωϲ εκβαλη εργαταϲ ειϲ τον θεριϲμον αυτου
3 υπαγετε ιδου αποϲτελλω υμαϲ ωϲ αρναϲ εν μεϲω λυκων
4 μη βαϲταζετε βαλλαντιον μη πηραν μη υποδηματα μηδενα κατα τη̅ οδον αϲπαϲηϲθε
5 ειϲ ην δ αν ειϲελθηται οικιαν πρωτον λεγεται ειρηνη τω οικω τουτω
6 και εαν η εκι ο υιοϲ ειρηνηϲ επαναπαηϲεται επ αυτο̅ η ειρηνη υμων ει δε μη γε εφ υμαϲ ανακαμψει
7 εν αυτη δε τη οικια μενετε εϲθιοντεϲ και πινοντεϲ τα παρ αυτων αξιοϲ γαρ ο εργατηϲ του μιϲθου αυτου μη μεταβαινετε εξ οικιαϲ ειϲ οικιαν
8 ϗ ειϲ ην αν πολιν ειϲερχηϲθε και δεχωνται υμαϲ εϲθιετε τα παρατιθεμενα υμιν
9 ϗ θεραπευετε τουϲ εν αυτη αϲθενιϲ και λεγετε αυτοιϲ ηγγικεν εφ υμαϲ η βαϲιλεια του θ̅υ̅
10 ειϲ ην δ αν πολιν ειϲελθητε και μη δεχωνται υμαϲ εξελθοντεϲ ειϲ ταϲ πλατιαϲ αυτηϲ ειπατε
11 και τον κονιορτον τον κολληθεντα υμιν εκ τηϲ πολεωϲ υμων ειϲ τουϲ ποδαϲ απομαϲϲομεθα υμιν πλην τουτο γεινωϲκετε {υμιϲ}[87] οτι ηγγεικεν η βαϲιλεια του θ̅υ̅
12 λεγω δε υμιν οτι ϲοδομοιϲ εν τη ημερα εκεινη ανεκτοτερον εϲται η τη πολει εκινη {ουαι}[88]
13 ουαι ϲοι χοραζειν ουαι ϲοι βηθϲαιδα̅ οτι ει εν τυρω και ϲιδωνι εγενηθηϲαν αι δυναμιϲ αι γενομεναι εν υμι̅ παλαι αν εν ϲακκω και ϲποδω καθημενοι μετενοηϲαν
14 πλην τυρω και ϲιδωνι ανεκτοτερον εϲται εν τη κριϲει η υμιν
15 και ϲυ καφαρναουμ μη εωϲ ουρανου υψωθηϲη εωϲ {ο}[89] αδου καταβιβαϲθηϲη
16 ο ακουω̅ υμων εμου ακουει και ο αθετων υμαϲ εμε αθετει ο δε εμε αθετων αθετει τον αποϲτιλαντα με
17 υπεϲτρεψαν δε οι εβδομηκοντα μετα χαραϲ λεγοντεϲ κ̅ε̅ και τα δαιμονια υποταϲϲεται ημι̅ εν τω ονοματι ϲου
18 ειπεν δε αυτοιϲ εθεωρουν τον ϲαταναν ωϲ αϲτραπη̅ εκ του ουρανου πεϲοντα
19 ιδου δεδωκα υμιν την εξουϲιαν του πατειν επανω οφεων και ϲκορπιων και επι παϲαν την δυναμιν του εχθρου και ουδεν υμαϲ {}[90] αδικηϲει
20 πλην εν τουτω μη χαιρετε {χ}[91] οτι τα π̅ν̅α̅τ̅α̅ υμιν υποταϲϲεται χερετε δε οτι τα ονοματα υμων ενγεγραπται εν τοιϲ ουρανοιϲ
21 εν αυτη τη ωρα ηγαλλιαϲατο εν τω π̅ν̅ι̅ τω αγιω και {ειπεν}[92] εξομολογουμαι ϲοι πατερ κ̅ε̅ του ουρανου και τηϲ γηϲ οτι απεκρυψαϲ ταυτα απο ϲοφων και ϲυνετων και απεκαλυψαϲ αυτα νηπιοιϲ ναι ο πατηρ οτι ουτωϲ εγενετο ευδοκια εμπροϲθε̅ ϲου
22 παντα μοι παρεδοθη υπο του πατροϲ μου και ουδιϲ γινωϲκει τιϲ εϲτιν ο υ̅ϲ̅ ει μη ο πατηρ και τιϲ εϲτιν ο πατηρ ει μη ο υ̅ϲ̅ και ω εαν βουληται ο υ̅ϲ̅ αποκαλυψαι
23 και ϲτραφειϲ προϲ τουϲ μαθηταϲ κατ ιδιαν ειπε̅ μακαριοι οι οφθαλμοι οι βλεποντεϲ α βλεπετε
24 λεγω γαρ υμιν οτι πολλοι προφηται και βαϲιλειϲ ηθεληϲα̅ ειδειν α υμειϲ βλεπεται και ουκ ιδα̅ και ακουϲαι α ακουεται και ουκ ηκουϲαν
25 και ιδου νομικοϲ τιϲ ανεϲτη εκπιραζων αυτον λεγων διδαϲκαλε τι ποιηϲαϲ {ινα}[93] ζωην αιωνιον κληρονομηϲω
26 ο δε ειπεν προϲ αυτον εν τω νομω τι γεγραπται πωϲ αναγινωϲκιϲ
27 ο δε αποκριθειϲ ειπε̅ αγαπηϲειϲ κ̅ν̅ το̅ θ̅ν̅ ϲου εξ οληϲ τηϲ καρδιαϲ ϲου και εν ολη τη ψυχη ϲου και εν ολη τη ιϲχυι ϲου και εν ολη τη διανοια ϲου και τον πληϲιον ϲου ωϲ ϲεαυτον
28 ειπε̅ δε αυτω ορθωϲ απεκριθηϲ τουτο ποιει και ζηϲη
29 ο δε θελων δικαιωϲαι {αυτον}[94] ειπε̅ προϲ τον ι̅ν̅ και τιϲ εϲτιν μου πληϲιον
30 υπολαβων ο ι̅ϲ̅ ειπεν α̅ν̅ο̅ϲ̅ τιϲ κατεβαινεν απο {ιερειχω}[95] ιϲ ειεριχω και ληϲταιϲ περιεπεϲε̅ οι και εκδυϲαντεϲ αυτον και πληγαϲ επιθεντεϲ απηλθον αφεντεϲ ημιθανη
31 κατα ϲυγκυριαν δε ιερευϲ τιϲ κατεβαινεν εν τη οδω εκεινη και ιδων αυτον αντιπαρηλθε̅
32 [отсутствует]
33 ϲαμαριτηϲ δε τιϲ οδευων ηλθεν κατ αυτον και ιδω̅ εϲπλαγχνιϲθη
34 και προϲελθων κατεδηϲεν τα τραυματα αυτου επιχεων ελεο̅ και οινον επιβιβαϲαϲ δε αυτον επι το ιδιον κτηνοϲ ηγαγεν αυτον ειϲ πανδοκιον και επεμεληθη αυτου
35 και επι τη̅ αυριον εκβαλω̅ δυο δηναρια εδωκεν τω πανδοκει και ειπεν αυτω επιμεληθητι αυτου και ο τι αν προϲδαπανηϲηϲ εν τω επανερχεϲθε με αποδωϲω ϲοι
36 τιϲ τουτων {}[96] τριων πληϲιον δοκει ϲοι γεγονεναι του εμπεϲοντοϲ ειϲ τουϲ ληϲταϲ
37 ο δε ειπεν ο ποιηϲαϲ το ελεοϲ μετ αυτου ειπεν δε αυτω ο ι̅ϲ̅ πορευου και ϲοι ποιει ομοιωϲ
38 εν δε τω πορευεϲθαι αυτουϲ αυτοϲ ειϲηλθεν ειϲ κωμην τινα γυνη δε τιϲ ονοματι μαρθα υπεδεξατο αυτον ειϲ την οικιαν {}[97]
39 και αι τηδε ην αδελφη καλουμενη μαριαμ {}[98] και παρακαθεϲθιϲα προϲ τουϲ ποδαϲ του κ̅υ̅ ηκουε τον λογον αυτου
40 η δε μαρθα περιεϲπατο περι πολλην διακονιαν επιϲταϲα δε ειπεν κ̅ε̅ ου μελι ϲοι οτι η αδελφη μου μονην με κατελιπεν διακονιν ειπε ουν αυτη ινα μοι ϲυναντιλαβητε
41 αποκριθειϲ δε ειπεν αυτη ο κ̅ϲ̅ μαρθα μαρθα μεριμναϲ και θορυβαζη περι πολλα
42 ολιγων δε εϲτι̅ η ενοϲ μαρια γαρ την αγαθην μεριδα εξελεξατο ητιϲ ουκ αφερεθηϲεται αυτηϲ