1 παρηϲαν δε τινεϲ εν αυτω τω καιρω απαγγελλοντεϲ αυτω περι των γαλιλαιων ων το αιμα πειλατοϲ εμιξεν μετα των θυϲιων αυτων
2 και αποκριθειϲ ειπεν αυτοιϲ δοκειτε οτι οι γαλιλαιοι ουτοι αμαρτωλοι παρα πανταϲ τουϲ γαλιλαιουϲ εγενοντο οτι ταυτα πεπο̅θαϲιν
3 ουχι λεγω υμιν αλλ εαν μη μετανοητε παντεϲ ομοιωϲ απολειϲθε
4 η εκεινοι οι δεκαοκτω εφ ουϲ επεπεϲεν ο πυργοϲ εν τω ϲιλωαμ και απεκτινεν αυτουϲ δοκειται οτι αυτοι οφιλεται εγενοντο παρα πανταϲ τουϲ ανθρωπουϲ τουϲ κατοικουνταϲ εν ιερουϲαλημ
5 ουχι λεγω υμιν αλλ εαν μη μετανοηϲητε παντεϲ ωϲαυτωϲ απολειϲθαι
6 ελεγεν δε ταυτην την παραβολην ϲυκην ειχεν τιϲ πεφυτευμενην εν ανπελωνι αυτου και ηλθεν ζητων καρπον εν αυτη και ουχ ευρεν
7 ειπεν δε προϲ τον αμπελουργον ιδου τρια ετη αφ ου ερχομαι ζητων καρπον εν τη ϲυκη ταυτη και ουχ ευριϲκω εκκοψον αυτην ινα τι και την γην καταργει
8 ο δε αποκριθειϲ λεγει αυτω κ̅ε̅ αφεϲ αυτην και τουτο το το ετοϲ εωϲ οτου ϲκαψω περι αυτην και βαλω κοπρια
9 καν μεν ποιηϲη καρπον ειϲ το μελλον ει δε μη γε εκκοψειϲ αυτην
10 ην δε διδαϲκων εν μια των ϲυναγωγων εν τοιϲ ϲαββαϲιν
11 και ιδου γυνη π̅ν̅α̅ εχουϲα αϲθενιαϲ ετη δεκαοκτω και ην ϲυ̅κυπτουϲα και μη δυναμενη ανακυψαι ειϲ το παντελεϲ
12 ιδων δε αυτην ο ι̅ϲ̅ προϲεφωνηϲεν και ειπε̅ αυτη γυναι απολελυϲαι απο τηϲ αϲθενιαϲ ϲου
13 και επεθηκεν αυτη ταϲ χιραϲ και παραχρημα ανωρθωθη και {εδοξαζον}[127] τον θ̅ν̅
14 αποκριθειϲ δε ο αρχιϲυναγωγοϲ αγανακτων οτι τω ϲαββατω εθεραπευϲεν ο ι̅ϲ̅ ελεγεν τω οχλω οτι εξ ημεραι ειϲιν {}[128] εν αυταιϲ ουν ερχομενοι θεραπευεϲθε και μη τη ημερα του ϲαββατου
15 απεκριθη δε αυτω ο κ̅ϲ̅ και ειπεν υποκριται εκαϲτοϲ υμων ου λυει τον βουν αυτου η τον ονον απο τηϲ φατνηϲ και απαγω̅ ποτιζει
16 ταυτην δε θυγατερα αβρααμ ουϲαν ην εδηϲεν ο ϲαταναϲ ιδου δεκα και οκτω ετη ουκ εδι λυθηναι απο του δεϲμου τουτου τη ημερα του ϲαββατου
17 και ταυτα λεγοντοϲ αυτου κατηϲχυνοντο παντεϲ οι αντικειμενοι αυτω και παϲ ο οχλοϲ εχαιρεν επι παϲιν τοιϲ ενδοξοιϲ τοιϲ λεγομενοιϲ υπ αυτου
18 ελεγεν ουν τινι ομοια εϲτιν η βαϲιλια του θ̅υ̅ και τινι ομοιωϲω αυτην
19 ομοια εϲτι̅ κοκκω ϲιναπεωϲ ον λαβων ανθρωποϲ {ειϲβαλε̅}[129] ειϲ {}[130] κηπον αυτου και ηυξηϲεν και εγενετο ειϲ δενδρον και τα πετινα του ουρανου κατεϲκηνωϲεν εν τοιϲ κλαδοιϲ αυτου
20 και παλιν ειπεν τινι ομοιωϲω την βαϲιλειαν του θ̅υ̅
21 ομοια εϲτιν ζυμη ην λαβουϲα γυνη ενεκρυψεν ειϲ αλευρου ϲατα τρια εωϲ ου εζυμωθη ολον
22 και διεπορευετο κατα πολιϲ και κωμαϲ διδαϲκω̅ και ποριαν ποιουμενοϲ ειϲ ιεροϲολυμα
23 ειπεν δε τιϲ αυτω κ̅ε̅ ει ολιγοι οι ϲωζομενοι ο δε ειπεν προϲ αυτουϲ
24 αγωνιζεϲθαι ειϲελθιν δια τηϲ ϲτενηϲ θυραϲ οτι πολλοι λεγω υμι̅ ζητηϲουϲιν ειϲελθειν και ουκ ιϲχυϲουϲιν
25 αφ ου αν εγερθη ο οικοδεϲποτηϲ και αποκλιϲη την θυραν και αρξηϲθε {}[131] κρουειν την θυραν λεγοντεϲ κ̅ε̅ ανοιξον ημιν και αποκριθειϲ ερει υμιν ουκ οιδα υμαϲ ποθεν εϲτε
26 τοτε αρξηϲθαι λεγει̅ εφαγομεν ενωπιον ϲου και επιομεν και εν ταιϲ πλατιαιϲ ημων εδιδαξαϲ
27 και ερει υμιν ουκ οιδα υμαϲ ποθεν εϲτε αποϲτηται απ εμου πα̅τεϲ εργαται αδικιαϲ
28 εκει εϲτε ο κλαυθμοϲ και ο βρυγμοϲ των οδοντων οταν ιδητε αβρααμ και ιϲακ και ιακωβ και πανταϲ τουϲ προφηταϲ εν τη βαϲιλεια του θ̅υ̅ υμαϲ δε εκβαλλομενουϲ εξω
29 και ηξουϲιν απο ανατολω̅ και δυϲμων και βορρα και νοτου και ανακλιθηϲονται εν τη βαϲιλεια του θ̅υ̅
30 και ιδου ειϲιν εϲχατοι οι εϲο̅ται πρωτοι και ειϲιν πρωτοι οι εϲο̅ται εϲχατοι
31 εν αυτη τη ωρα προϲηλθον τινεϲ φαριϲαιοι λεγοντεϲ αυτω εξελθε και πορευου εντευθεν οτι ηρωδηϲ θελει ϲε αποκτειναι
32 και ειπεν αυτοιϲ πορευθεντεϲ ειπατε τη αλωπεκι ταυτη ιδου εκβαλλω δαιμονια και ιαϲειϲ αποτελω ϲημερον και αυριον και τη τριτη τελειουμαι
33 πλην δει με ϲημερον και τη ερχομενη πορευεϲθαι οτι ουκ {ειϲτεχεται}[132] προφητην απολεϲθαι εξω ιερουϲαλημ
34 ιερουϲαλημ ιερουϲαλημ η αποκτεινουϲα τουϲ προφηταϲ και λιθοβολουϲα τουϲ απεϲταλμενουϲ προϲ αυτον ποϲακιϲ ηθεληϲα επιϲυναξαι τα τεκνα ϲου ον τροπον ορνιξ την εαυτου νοϲϲιαν υπο ταϲ πτερυγαϲ και ουκ ηθεληϲαται
35 ιδου αφιεται υμιν ο οικοϲ υμω̅ λεγω υμιν ου μη ιδητε με εωϲ αν ειπητε ευλογημενοϲ ο ερχομενοϲ εν ονοματι κ̅υ̅