1 ην δε το παϲχα και τα αζυμα μετα δυο ημεραϲ και εζητουν οι αρχιερειϲ και οι γραμματειϲ πωϲ αυτον εν δολω κρατηϲαντεϲ αποκτεινωϲιν
2 ελεγον γαρ μη εν τη εορτη μηποτε εϲται θορυβοϲ του λαου
3 και οντοϲ αυτου εν βηθανια εν τη οικια ϲιμωνοϲ του λεπρου κατακειμενου αυτου ηλθε γυνη εχουϲα αλαβαϲτρον μυρου ναρδου πιϲτικηϲ πολυτελουϲ ϲυντριψαϲα τη̅ αλαβαϲτρον κατεχεεν αυτου τηϲ κεφαληϲ
4 ηϲαν δε τινεϲ αγανακτουντεϲ προϲ εαυτουϲ ειϲ τι η απωλεια αυτη του μυρου γεγονεν
5 ηδυνατο γαρ τουτο το μυρον πραθηναι επανω τριακοϲιων δηναριων και δοθηναι τοιϲ πτωχοιϲ και ενεβρειμωντο αυτη
6 ο δε ι̅ϲ̅ ειπεν αφετε αυτην τι αυτη κοπουϲ παρεχετε καλο̅ εργον ηργαϲατο εν εμοι
7 παντοτε γαρ τουϲ πτωχουϲ εχετε μεθ εαυτων και οταν θελητε δυναϲθε αυτοιϲ παντοτε ευ ποιηϲαι εμε δε ου παντοτε εχετε
8 ο εϲχεν εποιηϲε̅ προελαβεν μυριϲαι το ϲωμα μου ειϲ τον ενταφιαϲμον
9 αμην δε λεγω υμιν οπου εαν κηρυχθη το ευαγγελιον ειϲ ολον τον κοϲμον και ο εποιηϲεν αυτη λαληθηϲεται ειϲ μνημοϲυνον αυτηϲ
10 και ιουδαϲ ιϲκαριωθ ο ειϲ των δωδεκα απηλθεν προϲ τουϲ αρχιερειϲ ινα αυτον παραδοι αυτοιϲ
11 οι δε ακουϲαντεϲ εχαρηϲαν και επηγγειλαντο αυτω αργυριον δουναι και εζητει πωϲ αυτον ευκαιρωϲ παραδοι
12 και τη πρωτη ημερα τω̅ αζυμων οτε το παϲχα εθυον λεγουϲιν αυτω οι μαθηται αυτου που θελειϲ απελθοντεϲ ετοιμαϲωμεν ινα φαγηϲ το παϲχα
13 και αποϲτελλει δυο των μαθητων αυτου και λεγει αυτοιϲ υπαγετε ειϲ την πολιν και απαντηϲει υμιν ανθρωποϲ κεραμιον υδατοϲ βαϲταζων ακολουθηϲατε αυτω
14 και οπου αν ειϲελθη ειπατε τω οικοδεϲποτη οτι ο διδαϲκαλοϲ λεγει που εϲτι̅ το καταλυμα μου οπου το παϲχα μετα των μαθητων μου φαγω
15 και αυτοϲ υμιν δειξει αναγαιον μεγα εϲτρωμενον ετοιμον και εκει ετοιμαϲατε ημιν
16 και εξηλθον οι μαθηται και ηλθον ειϲ την πολιν και ευρον καθωϲ ειπεν αυτοιϲ και ητοιμαϲαν το παϲχα
17 και οψιαϲ γενομενηϲ ερχεται μετα των δωδεκα
18 και ανακειμενω̅ αυτων και εϲθιοντω̅ ο ι̅ϲ̅ ειπεν αμην λεγω υμιν οτι ειϲ εξ υμων παραδωϲει με των εϲθιοντων μετ εμου
19 ηρξαντο λυπειϲθαι και λεγειν αυτω ειϲ κατα ειϲ μητι εγω
20 ο δε ειπε̅ αυτοιϲ ειϲ των δωδεκα ο εμβαπτομενοϲ μετ εμου ειϲ το εν τρυβλιον
21 οτι ο μεν υιοϲ του ανθρωπου υπαγει καθωϲ γεγραπται περι αυτου ουαι δε τω α̅θρωπω εκεινω δι ου ο υιοϲ του ανθρωπου παραδιδοται καλον αυτω ει ουκ εγεννηθη ο ανθρωποϲ εκεινοϲ
22 και εϲθιοντων αυτων λαβων αρτον ευλογηϲαϲ εκλαϲεν και εδωκεν αυτοιϲ και ειπεν λαβετε τουτο εϲτιν το ϲωμα μου
23 και λαβω̅ ποτηριον ευχαριϲτηϲαϲ εδωκεν αυτοιϲ και επιον εξ αυτου παντεϲ
24 και ειπεν τουτο εϲτιν το αιμα μου τηϲ διαθηκηϲ το εκχυννομενον υπερ πολλων
25 αμην λεγω υμιν οτι ουκετι ου μη πιω εκ του γενηματοϲ τηϲ αμπελου εωϲ τηϲ ημεραϲ εκεινηϲ οταν αυτο πεινω καινον εν τη βαϲιλεια του θ̅υ̅
26 και υμνηϲαντεϲ εξηλθο̅ ειϲ το οροϲ των ελαιων
27 και λεγει αυτοιϲ ο ι̅ϲ̅ οτι παντεϲ ϲκανδαλιϲθηϲεϲθε οτι γεγραπται παταξω τον ποιμενα και τα προβατα διαϲκορπιϲθηϲονται
28 αλλα μετα το εγερθηναι με προαξω υμαϲ ειϲ την γαλειλαιαν
29 ο δε πετροϲ εφη αυτω ει και παντεϲ ϲκανδαλιϲθηϲονται αλλ ουκ εγω
30 και λεγει αυτω ο ι̅ϲ̅ αμην λεγω ϲοι οτι ϲυ ϲημερον ταυτη τη νυκτι πριν η διϲ αλεκτορα φωνηϲαι τριϲ με απαρνηϲη
31 ο δε εκ περιϲϲωϲ ελαλει εαν δεη με ϲυναποθανειν ϲοι ου μη ϲε απαρνηϲομαι ωϲαυτωϲ και πα̅τεϲ ελεγον
32 και ερχο̅ται ειϲ χωριον ου το ονομα γετϲημανει και λεγει τοιϲ μαθηταιϲ αυτου καθιϲατε εωϲ προϲευξωμαι
33 και παραλαμβανει τον πετρο̅ και τον ιακωβον και τον ιωανην μετ αυτου και ηρξατο εκθαμβειϲθαι και αδημονειν
34 και λεγει αυτοιϲ περιλυποϲ εϲτιν η ψυχη μου εωϲ θανατου μεινατε ωδε και γρηγορειτε
35 και προελθων μεικρον επιπτεν επι τηϲ γηϲ και προϲηυχετο ινα ει δυνατον εϲτι̅ παρελθη απ αυτου η ωρα
36 και ελεγεν αββα ο πατηρ παντα δυνατα ϲοι παρενεγκε το ποτηριον τουτο απ εμου αλλ ου τι εγω θελω αλλα τι ϲυ
37 και ερχεται και ευριϲκει αυτουϲ καθευδονταϲ και λεγει τω πετρω ϲιμων καθευδειϲ ουκ ειϲχυϲαϲ μιαν ωραν γρηγορηϲαι
38 γρηγορειτε και προϲευχεϲθε ινα μη ελθητε ειϲ πειραϲμο̅ το μεν πνευμα προθυμον η δε ϲαρξ αϲθενηϲ
39 και παλιν απελθων προϲηυξατο τον αυτο̅ λογον ειπων
40 και παλι̅ ελθων ευρεν αυτουϲ καθευδονταϲ ηϲαν γαρ αυτων οι οφθαλμοι καταβαρυνομενοι και ουκ ηδειϲαν τι αποκριθωϲιν αυτω
41 και ερχεται το τριτον και λεγει αυτοιϲ καθευδετε το λοιπον και αναπαυεϲθε απεχει ηλθεν η ωρα ιδου παραδιδοται ο υιοϲ του ανθρωπου ειϲ ταϲ χειραϲ τω̅ αμαρτωλων
42 εγειρεϲθε αγωμεν ιδου ο παραδιδουϲ με ηγγικεν
43 και ευθυϲ ετι αυτου λαλουντοϲ παραγεινεται ο ιουδαϲ ειϲ τω̅ δωδεκα και μετ αυτου οχλοϲ μετα μαχαιρω̅ και ξυλων απο των αρχιερεων και των γραμματεων και των πρεϲβυτερων
44 δεδωκει δε ο παραδιδουϲ αυτον ϲυϲϲημον αυτοιϲ λεγων ον αν φιληϲω αυτοϲ εϲτιν κρατηϲατε αυτον και απαγετε αϲφαλωϲ
45 και ελθων ευθυϲ προϲελθων αυτω λεγει ραββει και κατεφιληϲεν αυτον
46 οι δε επεβαλαν ταϲ χειραϲ αυτω και εκρατηϲαν αυτο̅
47 ειϲ δε τιϲ των παρεϲτηκοτων ϲπαϲαμενοϲ την μαχαιραν επαιϲε̅ τον δουλον του αρχιερεωϲ και αφειλεν αυτου το ωταριον
48 και αποκριθειϲ ο ι̅ϲ̅ ειπεν αυτοιϲ ωϲ επι ληϲτη̅ εξηλθατε μετα μαχαιρων και ξυλων ϲυλλαβειν με
49 καθ ημεραν ημην προϲ υμαϲ εν τω ιερω διδαϲκων και ουκ εκρατει με αλλ ινα πληρωθωϲιν αι γραφαι
50 και αφεντεϲ αυτον εφυγον παντεϲ
51 και νεανιϲκοϲ τιϲ ϲυνηκολουθει αυτω περιβεβλημενοϲ ϲινδονα επι γυμνου και κρατουϲιν αυτον
52 ο δε καταλιπων την ϲινδονα γυμνοϲ εφυγεν
53 και απηγαγον τον ι̅ν̅ προϲ τον αρχιερεα και ϲυνερχονται αυτω παντεϲ οι αρχιερειϲ και οι πρεϲβυτεροι και οι γραμματειϲ
54 και ο πετροϲ απο μακροθεν ηκολουθηϲεν αυτω εωϲ εϲω ειϲ την αυλην του αρχιερεωϲ και ην ϲυνκαθημενοϲ μετα των υπηρετων και θερμαινομενοϲ προϲ το φωϲ
55 οι δε αρχιερειϲ και ολον το ϲυνεδριον εζητουν κατα του ι̅υ̅ μαρτυριαν ειϲ το θανατωϲαι αυτον και ουκ ηυριϲκον
56 πολλοι γαρ εψευδομαρτυρου̅ κατ αυτου και ιϲαι αι μαρτυριαι ουκ ηϲαν
57 και τινεϲ αναϲταντεϲ εψευδομαρτυρουν κατ αυτου λεγοντεϲ
58 οτι ημειϲ ηκουϲαμε̅ αυτου λεγοντοϲ οτι εγω καταλυϲω τον ναον τουτον τον χειροποιητον και δια τριων ημερων αλλον αχειροποιητον οικοδομηϲω
59 και ουδε ουτωϲ ιϲη ην η μαρτυρια αυτω̅
60 και αναϲταϲ ο αρχιερευϲ ειϲ μεϲον επηρωτηϲεν τον ι̅ν̅ λεγων ουκ αποκρεινη ουδεν οτι ουτοι ϲου καταμαρτυρουϲιν
61 {ο}[22] δε εϲιωπα και ουκ απεκρεινατο ουδεν παλιν ο αρχιερευϲ επηρωτα αυτον και λεγει αυτω ϲυ ει ο χ̅ϲ̅ ο υιοϲ του ευλογητου
62 ο δε ι̅ϲ̅ ειπεν εγω ειμι και οψεϲθε τον υιον του ανθρωπου εκ δεξιων καθημενον τηϲ δυναμεωϲ και ερχομενον μετα των νεφελων του ουρανου
63 ο δε αρχιερευϲ διαρηξαϲ τουϲ κιτωναϲ αυτου λεγει τι ετι χρειαν εχομεν μαρτυρων
64 ηκουϲατε τηϲ βλαϲφημιαϲ τι υμιν φαινεται οι δε πα̅τεϲ κατεκρειναν αυτο̅ ενοχον ειναι θανατου
65 και ηρξαντο τινεϲ εμπτυειν αυτω και περικαλυπτειν αυτου το προϲωπον και κολαφιζειν αυτον και λεγειν αυτω προφητευϲον και οι υπηρεται ραπιϲμαϲιν αυτον ελαβον
66 και οντοϲ του πετρου κατω εν τη αυλη ερχεται μια των παιδιϲκω̅ του αρχιερεωϲ
67 και ιδουϲα τον πετρον θερμαινομενον εμβλεψαϲα αυτω λεγει και ϲυ μετα του ναζαρηνου ηϲθα του ι̅υ̅
68 ο δε ηρνηϲατο λεγων ουτε οιδα ουτε επιϲταμαι ϲυ τι λεγειϲ και εξηλθεν εξω ειϲ το προαυλιον
69 και η παιδιϲκη ιδουϲα αυτον ειπεν τοιϲ παρεϲτωϲιν οτι ουτοϲ εξ αυτων εϲτιν
70 ο δε παλιν ηρνειτο και μετα μεικρον παλιν οι παρεϲτωτεϲ ελεγον τω πετρω αληθωϲ εξ αυτων ει και γαρ γαλειλαιοϲ ει
71 ο δε ηρξατο αναθεματιζειν και ομνυναι οτι ουκ οιδα το̅ ανθρωπον τουτον ον λεγετε
72 και ευθυϲ εκ δευτερου αλεκτωρ εφωνηϲεν και ανεμνηϲθη ο πετροϲ το ρημα ωϲ ειπεν αυτω ο ι̅ϲ̅ οτι πρι̅ αλεκτορα διϲ φωνηϲαι τρειϲ με απαρνηϲη και επιβαλων εκλαιε̅