1 και προϲελθοντεϲ οι φαριϲαιοι και ϲαδδουκαιοι πειραζοντεϲ αυτον επηρωτηϲαν ϲημειον εκ του ουρανου επιδειξαι αυτοιϲ
2 ο δε αποκριθειϲ ειπεν οψειαϲ γενομενηϲ λεγεται ευδεια πυρραζει γαρ ο ουρανοϲ
3 και πρωει ϲημερον χειμων πυρραζει γαρ ϲτυγναζων ο αηρ το μεν προϲωπον του ουρανου γεινωϲκεται διακρεινειν τα δε ϲημια των καιρων ου δυναϲθαι
4 γενεα πονηρα ζητει ϲημιον και ϲημιαν ου δοθηϲεται αυτη ει μη το ϲημιον ιωνα και καταλιπων αυτουϲ απηλθεν
5 και ελθοντεϲ ειϲ το περαν επελαθοντο οι μαθηται αρτουϲ λαβειν
6 ο δε ι̅η̅ϲ̅ ειπεν αυτοιϲ ορατε και προϲεχετε απο τηϲ ζυμηϲ των φαριϲαιων και ϲαδδουκαιων
7 τοτε διελογιζοντο εν εαυτοιϲ λεγοντεϲ οτι αρτουϲ ουκ ελαβομεν
8 γνουϲ δε ο ι̅η̅ϲ̅ ειπεν τι διαλογιζεϲθαι εν εαυτοιϲ ολιγοπιϲτοι οτι αρτουϲ ουκ εχεται
9 ουπω νοειτε ουδε μνημονευετε οτε τουϲ πεντε αρτουϲ τοιϲ πεντακιϲχιλειοιϲ και ποϲουϲ κοφινουϲ ελαβεται
10 ουδε τουϲ επτα αρτουϲ τοιϲ τετρακειϲχειλειοιϲ και ποϲαϲ ϲφυριδαϲ ελαβετε
11 πωϲ ου νοειτε οτι ου περι αρτου ειπον προϲεχετε απο τηϲ ζυμηϲ των φαριϲαιων και ϲαδδουκαιων
12 τοτε ϲυνηκαν οτι ουκ ειπεν προϲεχειν απο τηϲ ζυμηϲ αλλα απο τηϲ διδαχηϲ των φαριϲαιων και ϲαδδουκαιων
13 ελθων δε ο ι̅η̅ϲ̅ ειϲ τα μερη καιϲαριαϲ τηϲ φιλιππου ηρωτα τουϲ μαθηταϲ λεγων τινα με οι ανθρωποι λεγουϲιν ειναι υιον του ανθρωπου
14 οι δε ειπον ιωαννην τον βαπτιϲτην αλλοι δε ηλειαν ετεροι δε ιηρεμειαν η ενα των προφητων
15 λεγει αυτοιϲ υμειϲ δε τινα με λεγεται ειναι
16 αποκριθειϲ δε ϲιμων πετροϲ ειπεν αυτω ϲυ ει ο χ̅ρ̅ϲ̅ ο υιοϲ του θ̅υ̅ το ϲωζοντοϲ
17 αποκριθειϲ δε ο ι̅η̅ϲ̅ ειπεν μακαριοϲ ει ϲιμων βαριωνα οτι ϲαρξ και αιμα ουκ απεκαλυψεν ϲοι αλλ ο πατηρ μου ο εν τοιϲ ουρανοιϲ
18 καγω δε ϲοι λεγω οτι ϲυ ει πετροϲ και επι ταυτην την πετραν οικοδομηϲω την εκκληϲιαν μου και πυλαι αδου ου κατιϲχυϲουϲιν αυτηϲ
19 ϲοι δωϲω ταϲ κλειϲ τηϲ βαϲιλειαϲ των ουρανω̅ και ο αν δηϲηϲ επι τηϲ γηϲ εϲται δεδεμενον εν τοιϲ ουρανοιϲ και ο αν λυϲηϲ επι τηϲ γηϲ εϲτε λελυμενον εν τοιϲ ουρανοιϲ
20 τοτε επετειμηϲεν τοιϲ μαθηταιϲ ινα μηδενι ειπωϲιν οτι ουτοϲ εϲτιν ο χ̅ρ̅ϲ̅ ι̅η̅ϲ̅
21 απο τοτε ηρξατο ι̅η̅ϲ̅ δικνυειν τοιϲ μαθηταιϲ αυτου οτι {δι}[23] αυτον ειϲ ιεροϲολυμα απελθειν και πολλα παθειν υπο των πρεϲβυτερων και αρχειεραιων και γραμματαιων και αποκτανθηναι και μετα τρειϲ ημεραϲ αναϲτηναι
22 και προϲλαβομενοϲ αυτον ο πετροϲ ηρξατο αυτω επειτειμαν και λεγειν ειλεοϲ ϲοι κ̅ε̅ ου μη εϲτε τουτο ϲοι
23 ο δε επιϲτραφειϲ ειπεν τω πετρω υπαγε οπιϲω μου ϲατανα ϲκανδαλον ει εμοι οτι ου φρονειϲ τα του θ̅υ̅ αλλα του ανθρωπου
24 τοτε ο ι̅η̅ϲ̅ ειπεν τοιϲ μαθηταιϲ αυτου ει τειϲ θελει οπιϲω μου ελθειν απαρνηϲαϲθω εαυτον και αρατω τον ϲταυρον αυτου και ακολουθειτω μοι
25 οϲ γαρ αν θελη την ψυχην αυτου ϲωϲαι απολεϲει αυτην οϲ δ αν απολεϲει την ψυχην αυτου ενεκεν εμου ευρηϲει αυτην
26 τι γαρ ωφελειται ανθρωποϲ εαν τον κοϲμον ολον κερδηϲη την δε ψυχην αυτου ζημιωθη η τι δωϲει ανθρωποϲ {ανταλλατμα}[24] τηϲ ψυχηϲ αυτου
27 μελλει γαρ ο υιοϲ του ανθρωπου ερχεϲθαι εν τη δοξη του πατροϲ αυτου μετα των αγιων αγγελων αυτου και τοτε αποδωϲει εκαϲτω κατα την πραξιν αυτου
28 αμην λεγω υμειν ειϲιν τινεϲ των ωδε εϲτωτων οιτινεϲ ου μη γευϲωνται θανατου εωϲ αν ειδωϲιν τον υιον του ανθρωπου ερχομενον εν τη βαϲιλεια αυτου