1 και παλιν ηρξατο διδαϲκειν παρα την θαλαϲϲαν και ϲυνηχθηϲαν προϲ αυτον οχλοϲ πολυϲ ωϲτε αυτον εμβαντα ειϲ το πλοιον καθηϲθαι εν τη θαλαϲϲη και παϲ ο οχλοϲ προϲ την θαλαϲϲαν επι τηϲ γηϲ ην
2 και εδιδαϲκεν αυτουϲ εν παραβολαιϲ πολλα και ελεγεν αυτοιϲ εν τη διδαχη αυτου
3 ακουετε ιδου εξηλθεν ο ϲπειρων του ϲπειραι
4 και εγενετο εν τω ϲπιρειν ο μεν επεϲεν παρα την οδον και ηλθεν τα πετεινα και κατεφαγεν αυτο
5 αλλο δε επεϲε̅ επι το πετρωδεϲ οπου ουκ ειχεν γην πολλην και ευθεωϲ εξανετειλεν δια το μη εχειν βαθοϲ γηϲ
6 ηλιου δε ανατειλα̅τοϲ εκαυματιϲθη και δια το μη εχειν ριζαν εξηρανθη
7 και αλλο επεϲεν ειϲ ταϲ ακανθαϲ και ανεβηϲαν αι ακανθαι και ϲυνεπνιξαν αυτο και καρπον ουκ εδωκεν
8 και αλλο επεϲε̅ ειϲ την γην την καλην και εδιδου καρπον αναβαινοντα και αυξανομενον και εφερεν εν τριακοντα και εν εξηκοντα και εν εκατον
9 και ελεγεν ο εχων ωτα ακουειν ακουετω
10 οτε δε εγενετο κατα μοναϲ ηρωτων αυτον οι περι αυτον ϲυν τοιϲ δωδεκα την παραβολη̅
11 και ελεγεν αυτοιϲ υμιν δεδοται το μυϲτηριον τηϲ βαϲιλειαϲ του θ̅υ̅ εκεινοιϲ δε τοιϲ εξω εν παραβολαιϲ τα πα̅τα γεινεται
12 ινα βλεποντεϲ βλεπωϲιν και μη ιδωϲιν και ακουοντεϲ ακουωϲιν και μη ϲυνιωϲιν μηποτε επιϲτρεψωϲιν και αφαιθηϲεται αυτοιϲ τα αμαρτηματα
13 και λεγει αυτοιϲ ουκ οιδατε τη̅ παραβολην ταυτην και πωϲ παϲαϲ ταϲ παραβολαϲ γνωϲεϲθαι
14 ο ϲπειρων τον λογον ϲπειρει
15 ουτοι δε ειϲιν οι παρα την οδο̅ οπου ϲπειρεται ο λογοϲ και οταν ακουϲωϲιν ευθεωϲ ερχεται ο ϲαταναϲ και αιρει τον λογον τον εϲπαρμενο̅ απο τηϲ καρδιαϲ αυτων
16 και ουτοι ειϲιν ομοιωϲ οι επι τα πετρωδη ϲπειρομενοι οι οταν ακουϲωϲιν τον λογο̅ ευθεωϲ μετα χαραϲ λαμβανουϲιν αυτον
17 και ουκ εχουϲι̅ ριζαν εν εαυτοιϲ αλλα προϲκαιροι ειϲιν ειτα γενομενηϲ θλιψεωϲ η διωγμου δια τον λογο̅ ευθεωϲ ϲκανδαλιζονται
18 και ουτοι ειϲιν οι ειϲ ταϲ ακανθαϲ ϲπειρομενοι οι τον λογον ακουοντεϲ
19 και αι μεριμναι του αιωνοϲ τουτου και η απατη του πλουτου και αι περι τα λοιπα επιθυμιαι ειϲπορευομεναι ϲυνπνειγουϲι̅ τον λογον και ακαρποϲ γεινεται
20 και ουτοι ειϲιν οι επι την γην τη̅ καλην ϲπαρεντεϲ οιτεινεϲ ακουουϲιν τον λογον και παραδεχονται και καρποφορουϲιν εν τριακο̅τα και εν εξηκοντα και εν εκατο̅
21 και ελεγεν αυτοιϲ μητι ο λυχνοϲ ερχεται ινα υπο τον μοδιον τεθη η υπο την κλεινην ουχ ινα επι την λυχνιαν επιτεθη
22 ου γαρ εϲτιν τι κρυπτον εαν μη φανερωθη ουδε εγενετο αποκρυφον αλλα ινα ειϲ φανερον ελθη
23 ει τιϲ εχει ωτα ακουειν ακουετω
24 και ελεγεν αυτοιϲ βλεπετε τι ακουετε εν ω μετρω μετριται μετρηθηϲεται υμιν και προϲτεθηϲεται υμειν τοιϲ ακουουϲιν
25 οϲ γαρ αν εχη δοθηϲεται αυτω και οϲ ουκ εχει και ο εχει αρθηϲεται απ αυτου
26 και ελεγεν ουτωϲ εϲτιν η βαϲιλεια του θ̅υ̅ ωϲ εαν α̅ν̅ο̅ϲ̅ βαλη τον ϲπορον επι τηϲ γηϲ
27 και καθευδη και εγειρητε νυκτα και ημεραν και ο ϲποροϲ βλαϲτανη και μηκυνηται ωϲ ουκ οιδε̅ αυτοϲ
28 αυτοματη η γη καρποφορει πρωτον χορτον ειτα ϲταχυν ειτα πληρηϲ ϲιτον εν τω ϲταχυι
29 οταν δε παραδω ο καρποϲ ευθεωϲ αποϲτελλει το δρεπανον οτι παρεϲτηκεν ο θεριϲμοϲ
30 και ελεγεν τινι ομοιωϲωμεν την βαϲιλειαν του θ̅υ̅ η εν ποια παραβολη {παρααλωμεν}[6] αυτην
31 ωϲ κοκκον ϲιναπεωϲ οϲ οτα̅ ϲπαρη επι τηϲ γηϲ μεικροτεροϲ παντων των ϲπερματων τω̅ επι τηϲ γηϲ εϲτιν
32 και οταν ϲπαρη αναβαινει και γεινεται παντω̅ των λαχανων μειζον και ποιει κλαδουϲ μεγαλουϲ ωϲτε δυναϲθαι υπο την ϲκειαν αυτου τα πετεινα του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ καταϲκηνουν
33 και τοιαυταιϲ παραβολαιϲ πολλαιϲ ελαλει αυτοιϲ τον λογον καθωϲ εδυναντο ακουειν
34 χωρειϲ δε παραβοληϲ ουκ ελαλει αυτοιϲ κατ ιδιαν δε τοιϲ μαθηταιϲ αυτου επελυεν παντα
35 και λεγει αυτοιϲ εν εκεινη τη ημερα οψειαϲ γενομενηϲ διελθωμεν ειϲ το περαν
36 και αφεντεϲ αυτον παραλαμβανουϲιν αυτον ωϲ ην εν τω πλοιω και αλλα δε πλοια ην μετ αυτου
37 και γεινεται λαιλαψ ανεμου μεγαλη τα δε κυματα επεβαλλε̅ ειϲ το πλοιον ωϲτε αυτο ηδη γεμιζεϲθαι
38 και ην αυτοϲ εν τη πρυμνη επι το προϲκεφαλαιον καθευδων και διεγειρουϲιν αυτον και λεγουϲιν αυτω διδαϲκαλε ου μελει ϲοι οτι απολλυμεθα
39 και διεγερθειϲ επετιμηϲεν τω ανεμω και ειπεν τη θαλαϲϲη ϲιωπα πεφειμωϲο και εκοπαϲεν ο ανεμοϲ και εγενετο γαληνη μεγαλη
40 και ειπεν αυτοιϲ τι δειλοι εϲται ουτωϲ πωϲ ουκ εχεται πιϲτιν
41 και εφοβηθηϲαν φοβο̅ μεγαν και ελεγον προϲ αλληλουϲ τιϲ αρα ουτοϲ εϲτιν οτι και ο ανεμοϲ και η θαλαϲϲα υπακουουϲιν αυτω