1 Слаўце ГОСПАДА, бо Ён добры, бо на вякі міласэрнасьць Ягоная!
2 Няхай гэтак скажуць выкупленыя ГОСПАДАМ, якіх Ён выкупіў з рукі прыгнятальніка
3 і сабраў з земляў з усходу і з захаду, з поўначы і ад мора.
4 Яны блукалі па пустыні, па бязьлюдзьдзі, шляху да гораду, дзе будуць жыць, не знайшлі.
5 Былі галоднымі і сасьмяглымі, душа іхняя ў іх зьнемаглася.
6 І крычалі яны да ГОСПАДА ў тузе сваёй, і Ён выратаваў іх з бяды іхняй.
7 І павёў Ён іх шляхам простым, каб прыйшлі да гораду, дзе будуць жыць.
8 Няхай славяць ГОСПАДА за міласэрнасьць Ягоную і за цуды Ягоныя для сыноў чалавечых,
9 бо Ён насыціў душу спрагнёную і душу галодную напоўніў дабром.
10 Яны сядзелі ў цемры і ў ценю сьмерці, увязьненыя пакутамі і жалезам,
11 бо яны бунтаваліся супраць словаў Бога і радай Найвышэйшага пагрэбавалі.
12 І Ён упакорыў сэрца іхняе нядоляй; яны спатыкнуліся, і не было дапамогі.
13 І крычалі яны да ГОСПАДА ў тузе сваёй, і Ён выратаваў іх з бяды іхняй.
14 Ён вывеў іх з цемры і ценю сьмерці, і кайданы іхнія парваў.
15 Няхай славяць ГОСПАДА за міласэрнасьць Ягоную і за цуды Ягоныя для сыноў чалавечых,
16 бо Ён скрышыў брамы мядзяныя і расьсек засаўкі жалезныя.
17 Яны [былі] неразумнымі на шляху правінаў сваіх і за беззаконьні свае пакутавалі.
18 Усякая ежа абрыдла душы іхняй, і блізка былі яны ад брамаў сьмерці.
19 І крычалі яны да ГОСПАДА ў тузе сваёй, і Ён выратаваў іх з бяды іхняй.
20 Ён паслаў слова Сваё, і аздаравіў іх, і выбавіў іх ад магілы.
21 Няхай славяць ГОСПАДА за міласэрнасьць Ягоную і за цуды Ягоныя для сыноў чалавечых!
22 Няхай ахвяруюць ахвяры падзякі, і няхай абвяшчаюць з радасьцю пра дзеяньні Ягоныя!
23 Тыя, што зыходзілі на мора на караблях і вялі справы на водах вялікіх,
24 яны бачылі справы ГОСПАДА і цуды Ягоныя ў глыбінях.
25 Ён сказаў, і стаўся вецер бурны, і ўзьняліся хвалі,
26 і яны ўздымаюцца пад неба, і падаюць у бяздоньне; душа іхняя ў [гэтым] ліху млее,
27 бадзяюцца і хістаюцца, як п’яныя, і ўся мудрасьць іхняя марная.
28 І крычалі яны да ГОСПАДА ў тузе сваёй, і Ён выратаваў іх з бяды іхняй.
29 Ён перамяніў буру ў цішу, і суцішыліся хвалі.
30 І ўзрадаваліся яны, што [ўсё] сьціхла, і Ён іх прывёў да жаданай прыстані.
31 Няхай славяць ГОСПАДА за міласэрнасьць Ягоную і за цуды Ягоныя для сыноў чалавечых!
32 Няхай вывышаюць Яго ў зборы народу і паміж старшыняў няхай хваляць Яго!
33 Ён перамяніў рэкі ў пустыню і крыніцы водаў — у сухую зямлю,
34 і ўрадлівую зямлю — у салёную, за ліхоту тых, што жывуць на ёй.
35 Ён перамяніў пустыню ў возера водаў і сухую зямлю — у крыніцы водаў,
36 і там пасяліў галодных, і яны паставілі горад, дзе будуць жыць,
37 і засеялі палі, і пасадзілі вінаграднік, і атрымалі плод багаты.
38 І Ён дабраслаўляў іх, і яны множыліся вельмі; і не зьмяншалася ў іх скаціны.
39 Але [пасьля] іх паменшала, і яны схіліліся пад цяжарам ліхоты і смутку.
40 Ён вылівае пагарду на князёў і кідае іх блукаць па пустках без дарогі.
41 Ён падымае прыгнечанага з нэндзы, і робіць плямёны як [чароды] авечак.
42 Убачаць гэта правыя і ўзьвесяляцца; і ўсякая несправядлівасьць закрые вусны свае.
43 Хто мудры, той гэта захавае, і зразумее міласэрнасьць ГОСПАДА!