1 Дзякуйце Ягове, бо (Ён ёсьць) Добры, бо Міласэрнасьць Ягоная трывае на ве́кі.
2 Хай так скажуць збаўленыя Яговы, якіх Ён збавіў з рукі ворага,
3 і якіх Ён сабраў зь земляў, ад усходу і ад захаду, ад поўначы і ад мора.
4 Яны блукалі ў пустэльні па бяздарожжу; (І) ня знайшлі места для жыцьця;
5 яны цярпелі голад і смагу; душа іхная ў іх зьнямагла́ся;
6 дык яны загукалі да Яговы ў тузе сваёй, (і) Ён вызваліў іх зь бедаў іхных,
7 і павёў іх простым шляхам, каб яны прыйшлі ў места жытла (свайго):
8 хай яны вызнаюць удзячнасьць Ягове за Ягоную Міласэрнасьць і за Ягоныя Цудадзеі сынам чалавечым,
9 бо Ён насычае душу спрагнёную і напаўняе дабром душу галодную.
10 Яны сядзелі ў цемры і ў цяню сьмерці, скаваныя бядою і жалезам,
11 бо яны бунтавалі супраць Слоў Бога і зьняважалі Раду Найвышэйшага,
12 так што Ён упакорыў іхнае сэрца бядою, яны спаткнуліся, і ня было ім памочніка;
13 яны крычэлі да Яговы ў тузе сваёй, (і) Ён выратаваў іх зь бедаў іхных;
14 Ён вывеў іх зь цемры і ценю сьмерці і парваў кайданы іхныя:
15 хай яны вызнаюць удзячнасьць Ягове за Міласэрнасьць Ягоную і Ягоныя Цудадзеі сынам чалавечым,
16 бо Ён паламаў брамы медныя і скрышыў засаўкі жалезныя.
17 Няразумныя, яны цярпелі плягі на шляху свайго бяззаконьня і за нясправядлівасьці свае;
18 душа іхная грэбавала ўсякай ежай, і яны падыйшлі да брамаў сьмерці,
19 яны крычэлі да Яговы ў тузе сваёй, (і) Ён выратаваў іх зь бедаў іхных;
20 Ён пасылаў Сваё Слова і лячыў іх, і Ён вырваў іх з магілаў іхных:
21 хай яны вызнаюць удзячнасьць Ягове за Міласэрнасьць Ягоную і Ягоныя Цудадзеі сынам чалавечым,
22 хай апавяшчаюць Справы Ягоныя з урачыстасьцю.
23 Тыя, што пусьціліся на караблях у мора, на вялікіх водах вялі работу,
24 яны бачылі Ўчынкі Яговы і Ягоныя Цудадзеі ў глыбінях,
25 як Ён сказаў, дык узьняў штормавы вецер, які высака ўзьняў ягоныя (мора) хвалі;
26 і яны ўзьнімаліся то да неба, то ападалі ў глыбíні; (і) душа іхная растае́ ў горы;
27 яны хістаюцца і спатыкаюцца, як п’яны, і ўся іхная мудрасьць становіцца ў нішто;
28 і яны загукалі да Яговы ў бядзе сваёй, (і) Ён вывеў іх зь іхных бедаў;
29 Ён ператварыў буру ў цішыню, так што іхныя (прыгнятальнікаў) хвалі ўлягліся;
30 і яны ўзрадаваліся, што хвалі суцішыліся, і Ён прывёў іх да жаданае прыстані:
31 хай яны вызнаюць удзячнасьць Ягове за Міласэрнасьць Ягоную і Ягоныя Цудадзеі сынам чалавечым,
32 і няхай яны ўзвышаюць Яго ў сходзе народу, і на пасяджэньні старэйшынаў хай славяць Яго.
33 Ён ператварае рэкі ў пустэльню і крыніцы водаў у смагнучую зямлю,
34 пладавітую зямлю ў саланчак за бязбожнасьць тых, хто на ёй жыве.
35 Ён пераварачае пустэльню ў возера, а сухую зямлю — ў крыніцу вады,
36 і Ён пасяляе там галадаючых, і яны засноўваюць места для жытла.
37 І яны засяваюць палеткі, садзяць вінаграднікі, і тыя даюць ім багатыя плады;
38 і Ён багаслаўляе іх, і яны вельмі множацца, і статак жывёлы іхнай ня памяншаецца.
39 І зноў яны становяцца малаколькаснымі і прыгнечанымі ад прыгнёту, няшчасьця і пакуты.
40 Ён вылівае зьнявагу на (іхных) князёў і пакідае іх блукаць у пустэльні па бяздарожжу;
41 Ён падыймае ўбогага зь бяды і памнажае плямёны (іхныя), як авечкі.
42 Справядлівыя бачаць гэта і радуюцца, а ўсякае бяззаконьне закрывае свой рот.
43 Хто мудры хай гэта заўважыць, і хай яны ўважліва зважаюць на літасьці Яговы.