1 Песьня. Псальм. Сыноў Карэявых. Кіраўніку хору. Паводля Махалат леанот. Вучэньне Гэмана Езрагіта.
2 Ягова, Божа збаўленьня майго, удзень я галашу і ўначы перад Табою.
3 Хай узыйдзе перад Аблічча Тваё малітва мая. Нахілі Вуха Тваё да маленьня майго,
4 бо насыцілася лíхам душа мая, і жыцьцё маё наблізілася да апраметнай.
5 Я прылічаны да тых, якія зыходзяць у магілу, я стаўся як чалавек, які ня мае ўспамогі,
6 бу́дучы ня мёртвым упадоблены сьцятым, якія ляжаць у магіле, якіх Ты больш ня ўспаміна́еш, якія адкінутыя ад Рукі Тваёй.
7 Ты паклаў мяне ў найглыбейшую яму, у цемру, у глыбíні цемры.
8 Цяжка цяжарыць мяне лютасьць Твая, усімі хвалямі Тваімі Ты гняцеш мяне долу. — Зэля.
9 Ты аддалíў ад мяне маіх знаёмых, зрабіў мяне агідным для іх. Я ўвязьнены і ня магу выйсьці.
10 Высахла вока маё ад гароты. Цябе, Ягова, клічу я ўвесь дзень. Да Цябе працягваю я мае рукі.
11 Ці зробіш Ты цуд над нябожчыкамі? Ці ўстануць нябожчыкі і будуць Цябе вызнаваць (і славіць)?
12 Ці стане хто ў магіле распавядаць пра Тваю Міласэрнасьць, у абадоньне пра Тваю Вернасьць?
13 Ці будуць пазнаны ў цемры Цуды Твае і ў зямлі забыцьця Справядлівасьць Твая?
14 І я, Ягова, я клічу да Цябе, і зраньня малітва мая сустракае Цябе.
15 Чаму, Ягова, адкідаеш Ты душу маю, хаваеш Ты Аблічча Тваё ад мяне?
16 Прыгнечаны я і набліжаюся да сьмерці ад юнацтва. Я нясу жахі Твае, я ў роспачы.
17 Нада мной прайшлі гне́вы Твае. Жахі Твае зьнішчаюць мяне.
18 Яны ахінаюць мяне, як воды, увесь дзень. Яны разам акружаюць мяне.
19 Ты аддаліў ад мяне сябра і блізкага. Знаёмыя мае ў цемры.