1 Кіраўніку хору. Паводля мелёдыі: «Ня загубі». Апісаньне Давідава, як ён уцякаў ад Саўла ў пячору.
2 Зьлітуйся нада мной, Божа! Зьлітуйся нада мной, бо ў Цябе бярэ прытулак душа мая, і ў цяню Тваіх крылаў бяру я прытулак, пакуль ня мінуцца нябясьпекі.
3 Я гукаю да Бога, да Найвышэйшага, да Бога, Які робіць для мяне ўсё.
4 Ён пашле зь нябёсаў, і Ён уратуе мяне. Ён асароміць таго, хто шукае мяне праглынуць. — Зэля. Пашле Бог Сваю літасьць і Сваю праўду.
5 Душа мая — сярод ільвоў. Я ляжу пад шуга́ючым полымем, сярод сыноў Ада́мавых: зубы іхныя ёсьць дзіды і стрэлы, язык іхны ёсьць востры меч.
6 Уздыміся, Божа, па-над нябёсы! І над усёю зямлёю хай будзе Слава Твая.
7 На ногі мае яны прыгатавалі сетку. Душа́ мая прыгнечана долу. Яны выкапалі яму перада мной, і самі ўваліліся ў яе. — Зэля.
8 Гатовае ёсьць сэрца маё, Божа, гатовае маё сэрца. Я буду сьпяваць і іграць.
9 Паўстань слава мая! паўстань, цытра і гарпа! Я ўстану ра́на (на досьвітку).
10 Я буду вызнаваць Цябе, мой Госпад, сярод народаў, я буду пець Табе сярод народаў,
11 бо Міласэрнасьць Твая вялікая (аж) да нябёсаў, і Справядлівасьць Твая да аблокаў.
12 Будзь узвышаны, Божа, над нябёсамі! Над усёй зямлёй (хай) будзе Слава Твая.