1 Кіроўцу хору. Захавай. Пісанне Давіда.
2 Калі сапраўды праўду кажаце,
То правядна судзіце, сыны чалавечыя.
То правядна судзіце, сыны чалавечыя.
3 Бо ў сэрцы бяззаконне робіце,
І на зямлі няпраўду плятуць рукі вашы.
І на зямлі няпраўду плятуць рукі вашы.
4 Адышлі бязбожныя ад Бога ад самага нараджэння,
Ад улоння мацярынага заблыталіся, няпраўду казалі.
Ад улоння мацярынага заблыталіся, няпраўду казалі.
5 Лютасць іх, як у змея, глухія як аспід
І не чуюць закліначага, самага вартага ў заклёнах.
І не чуюць закліначага, самага вартага ў заклёнах.
6 Бог пакрыша зубы іх у вуснах іх,
Быццам сківіцы ільвыя.
Быццам сківіцы ільвыя.
7 Адпрэчацца, як вада пралітая,
Наляжа на лук Свой, пакуль не саслабеюць.
Наляжа на лук Свой, пакуль не саслабеюць.
8 Як воск згарэлы знікнуць, Полымя падзе на іх і не ўбачаць сонца —
9 Перш чым цярне іх узрасце,
Жывымі ў гневе паглыне іх.
Жывымі ў гневе паглыне іх.
10 А правядны помстай суцешыцца,
Руцэ свае ўмые ў крыві грэшнага.
Руцэ свае ўмые ў крыві грэшнага.
11 І вымавіць чалавек: «ёсць плён для правяднага,
Бо Бог ёсць Суддзя на зямлі».
Бо Бог ёсць Суддзя на зямлі».
