1 Псалом Асафа.
Як жа міласэрны Бог Ізраіляў
Да сэрцам чыстых!
Як жа міласэрны Бог Ізраіляў
Да сэрцам чыстых!
2 Маі ж ногі ледзь не пахіснуліся,
І ледзь не паслізнуліся стопы мае.
І ледзь не паслізнуліся стопы мае.
3 Бо я бяззаконным пазайздросціў,
Калі ўбачыў грэшных дабрадзёнства.
Калі ўбачыў грэшных дабрадзёнства.
4 Бо няма ганебнай смерці ў іх,
І не маюць пакутаў цяжкіх яны.
І не маюць пакутаў цяжкіх яны.
5 Няма цяжкай працы ў іх.
І пазбягаюць турбот чалавечых.
І пазбягаюць турбот чалавечых.
6 Таму гардзея адолела іх да канца,
Апрануліся ў няпраўду і бяссумленнасць сваю.
Апрануліся ў няпраўду і бяссумленнасць сваю.
7 Лішак пардзіў няпраўду іх,
Маюць болей, чым жадае сэрца іхняе.
Маюць болей, чым жадае сэрца іхняе.
8 Задумляюць і кажуць падман,
Няпраўду на вышэйшае маўляюць.
Няпраўду на вышэйшае маўляюць.
9 Падымаюць да неба вусны свае,
Языком нізка па зямлі сцелюць.
Языком нізка па зямлі сцелюць.
10 Таму адвернецца народ Мой ад іх,
І жыццё свае ад іх зверне.
І жыццё свае ад іх зверне.
11 І кажуць: «Ці ведае Бог?
І ці бачыць гэтае Звышні?»
І ці бачыць гэтае Звышні?»
12 Вось грэшныя у досыці жывуць
І багацце маюць.
І багацце маюць.
13 І казаў я: «Ці не марна я хаваў сэрца ў праўдзе?
І з непавіннымі мыў рукі свае?
І з непавіннымі мыў рукі свае?
14 І быў у турботах увесь дзень
І ранак свой з самавыкрыцця пачынаў?»
І ранак свой з самавыкрыцця пачынаў?»
15 Але калі б казаў гэтак,
То быў бы павінны перад родам сыноў Тваіх.
То быў бы павінны перад родам сыноў Тваіх.
16 Таму мне было цяжка зразумець,
Пакуль не ўвайшоў у свяціла Твае і не зразумеў канец іхні.
Пакуль не ўвайшоў у свяціла Твае і не зразумеў канец іхні.
17
18 Але за падступства іхняе Ты прыгатаваў ліха на іх,
Зрынеш іх, бо ўзаганарыліся.
Зрынеш іх, бо ўзаганарыліся.
19 Як раптоўна загалелі яны, зніклі,
Загінулі за бяззаконне свае.
Загінулі за бяззаконне свае.
20 Як сон дурны, калі чалавек прачынаецца,
Так знішчыў выяву іх Ты ў горадзе Тваім.
Так знішчыў выяву іх Ты ў горадзе Тваім.
21 Бо калі плавілася сэрца мае,
І нутро мае перамянялася.
І нутро мае перамянялася.
22 Я быў нікчэмны і неразумны,
Быццам той скот у Цябе.
Быццам той скот у Цябе.
23 Але я заўсёды з Табой,
І ўзяў Ты правую руку маю.
І ўзяў Ты правую руку маю.
24 І праўдай Тваёй накіраваў мяне,
І з пахвалой прыняў мяне.
І з пахвалой прыняў мяне.
25 Што ёсць для мяне на небе?
І чаго мне жадаць ад Цябе на зямлі?
І чаго мне жадаць ад Цябе на зямлі?
26 Знікае плоць мая і сэрца мае,
Божа сэрца майго, і частка мая — Бог мой навекі.
Божа сэрца майго, і частка мая — Бог мой навекі.
27 Бо загінуць усе, хто адышоў ад Цябе,
Панішчыў адвярнуўшыхся ад Цябе.
Панішчыў адвярнуўшыхся ад Цябе.
28 Мне ж даляпіцца да Бога дабро ёсць і ўскладаць на Бога спадзяванне мае,
Узвяшчаць усе хвалы Твае ў браме дачцы Сіёна.
Узвяшчаць усе хвалы Твае ў браме дачцы Сіёна.
