1 Павучэнне Давіда, калі маліўся ён у пячэры.
Голасам маім да Бога заклічу,
Голасам маім да Бога памалюся.
Голасам маім да Бога заклічу,
Голасам маім да Бога памалюся.
2 Пралью перад Ім маленне мае,
Пра скруху маю распавяду перад Ім.
Пра скруху маю распавяду перад Ім.
3 Калі знікла мужнасць духа майго, Ты ведаў усе сцежкі мае,
На шляху, па якім я крочыў, захавалі сетку для мяне.
На шляху, па якім я крочыў, захавалі сетку для мяне.
4 Глядзеў вакол сябе, і не было нават знаёмага мне,
Не было куды бегчы, і ніхто не прыйшоў ратаваць мяне.
Не было куды бегчы, і ніхто не прыйшоў ратаваць мяне.
5 Заклікаў Цябе, Божа, і мовіў:
«Ты спадзяванне мае і частка мая на зямлі жывучых.
«Ты спадзяванне мае і частка мая на зямлі жывучых.
6 Пачуй голас малення майго, бо знікае дух мой,
Захавай мяне ад ганіцеляў маіх, бо дужэйшыя за мяне.
Захавай мяне ад ганіцеляў маіх, бо дужэйшыя за мяне.
7 Вывядзі з пячэры душу маю, і праслаўлю імя Твае.
Аточаць мяне правядныя, калі ўшчодрыш мяне».
Аточаць мяне правядныя, калі ўшчодрыш мяне».
