1 Давіду, цераз Ярэмію.
На рэках Вавілонскіх, там сядзелі мы і плакалі,
Калі ўзгадвалі Ерусалім.
На рэках Вавілонскіх, там сядзелі мы і плакалі,
Калі ўзгадвалі Ерусалім.
2 На вербах пасярод яго
Мы пакінулі гуслі нашы.
Мы пакінулі гуслі нашы.
3 Бо, паланіўшыя нас, запыталі пра словы песень нашых,
І, насміхаўшыся над намі, жадалі песень Сіёнскіх,
І, насміхаўшыся над намі, жадалі песень Сіёнскіх,
4 Як жа песні да Госпада
Нам на чужой зямлі пеці?
Нам на чужой зямлі пеці?
5 Калі забуду Цябе, Ерусаліме,
То няхай анямее рука мая.
То няхай анямее рука мая.
6 Няхай ссохне ў горле язык мой, калі не ўзгадаю цябе,
Калі не зраблю Ерусалім перавагай вяселлю ўсялякаму.
Калі не зраблю Ерусалім перавагай вяселлю ўсялякаму.
7 Узгадай, Божа, Ерусалім сынам эдомскім, што мовілі:
«Знішчайце, знішчайце да высноў яго!»
«Знішчайце, знішчайце да высноў яго!»
8 Дачка вавілонава акаянная,
Шчаслівы, хто аддасць табе тым, чым аддала ты нам.
Шчаслівы, хто аддасць табе тым, чым аддала ты нам.
9 Шчаслівы чалавек,
Што паб’е немаўлят тваіх аб каменні.
Што паб’е немаўлят тваіх аб каменні.
