1 Псалом Давіда.
Харані мяне, Божа,
Бо на Цябе спадзяюся.
Харані мяне, Божа,
Бо на Цябе спадзяюся.
2 Богу кажу: «Ты Бог мой,
І Табе не патрэбны ахвяры маі».
І Табе не патрэбны ахвяры маі».
3 У святых жа Сваіх на Зямлі
Дзіўна хацення Сваі расчынніў.
Дзіўна хацення Сваі расчынніў.
4 Памножыся смутак іх, але хутка скончыўся.
Не дзеля крывавых ахвяр сабяру людзей, ні вуснамі ўзгадаю назвы іхнія.
Не дзеля крывавых ахвяр сабяру людзей, ні вуснамі ўзгадаю назвы іхнія.
5 Бог — частка набытку майго і долі маёй.
Ты ўчыняеш спадчыну мне.
Ты ўчыняеш спадчыну мне.
6 Межы пакладзены ўтрымання майго,
І спадчына мая належыць мне.
І спадчына мая належыць мне.
7 Дабраслаўлю Бога, што навучае мяне,
Прасвячае і ноччу сутнасць маю.
Прасвячае і ноччу сутнасць маю.
8 Прадбачу Бога заўсёды перад сабою —
Госпад паўсюды са мной, не пахіснуся.
Госпад паўсюды са мной, не пахіснуся.
9 І ад таго вясяліцца сэрца мае, і радуецца язык мой,
Нават плоць мая супакоілася ў спадзяванні.
Нават плоць мая супакоілася ў спадзяванні.
10 Бо Ты не пакінеш душы май у пекле,
І не дасі ўбачыць святому Твайму тлёну.
І не дасі ўбачыць святому Твайму тлёну.
11 Ты павёў мяне шляхам жыцця,
Напоўніў радасцю перад тварам Тваім, і асалодаю — з далоняў Тваіх.
Напоўніў радасцю перад тварам Тваім, і асалодаю — з далоняў Тваіх.
