Да цябе, Божа, усклічу, Госпадзе мой! Не прамаўчы да мяне,
Бо калі маўчыш, то быццам зыходжу ў магілу.
Калі ўздымаю рукі мае да храма святога Твайго.
Што кажуць «мір» блізкаму свайму, а ў сэрцы трымаюць лiха.
Па справам рук іх падай ім, падай ім, што належыць ім.
Таму знішчы і не адраджай іх.
Бо пачуў голас малення майго!
І дапаможа мне і расквiтнее плоць мая, і песнямі услаўлю Яго.
І збавіцельнае ратаванне Хрыста Свайго.
І абарані іх, і ўзнясі іх навекі.