1 Кіроўцу хору. Пісанне Давіда, калі ён уцёк ад Саула ў пячэру.
2 Памілуй мяне, Божа, памілуй мяне, бо на Цябе спадзяецца душа мая,
Схаваюся ў цені крылаў Тваіх, пакуль бяззаконне не міне.
Схаваюся ў цені крылаў Тваіх, пакуль бяззаконне не міне.
3 Усклічу да Бога Вышняга,
Да Бога дабрадзеючага мне.
Да Бога дабрадзеючага мне.
4 Паслаў з Неба ратаванне мне, зняславіў зняславячых мяне.
Пасаў Бог міласэрнасць Сваю і праўду Сваю,
Пасаў Бог міласэрнасць Сваю і праўду Сваю,
5 І вызваліў мяне з асяродзя драпежнікаў, сярод якіх я правёў ночы ў страсе —
Сыноў чалавечых, чыі зубы — зброя і стрэлы, язык — востры меч.
Сыноў чалавечых, чыі зубы — зброя і стрэлы, язык — востры меч.
6 Узнясіся да неба, Божа!
Няхай па ўсёй зямлі будзе слава Твая.
Няхай па ўсёй зямлі будзе слава Твая.
7 Сеці прыгатавалі нагам маім і шукалі душы маёй,
Выкапалі яму перада мной, і самі ўваліліся ў яе.
Выкапалі яму перада мной, і самі ўваліліся ў яе.
8 Гатова сэрца мае, Божа,
Гатова сэрца мае спяваць славу Табе.
Гатова сэрца мае спяваць славу Табе.
9 Паўстані, слава мая, паўстаніце, псалцір і гуслі!
Паднімуся зранку і заспяваю Табе, і ўслаўлю Цябе сярод людзей, Божа.
Паднімуся зранку і заспяваю Табе, і ўслаўлю Цябе сярод людзей, Божа.
10 Бо ўзышла вышэй неба міласэрнасць Твая, і вышэй хмараў — праўда Твая.
Узнясіся да неба, Божа, няхай па ўсёй зямлі будзе слава Твая.
Узнясіся да неба, Божа, няхай па ўсёй зямлі будзе слава Твая.
