1 Кіраўніку хору: на лад: Галубка бязмоўная ў мясцох далёкіх. Залаты псальм Давіда, калі яго ў Гаце злавілі Хвілістыны.
2 Зьмілуйся нада мною Ты, Божа, бо людзі скрышаць мяне; ціснуць ваякі мяне, усьцяж нападаючы.
3 Усьцяж разьбіваюць мяне мае ворагі, бо многа ваюе іх проці мяне, Найвышэйшы!
4 Калі страх мяне агартае, я на Цябе спадзяюся.
5 Дзеля Бога хваліціму слова Яго, на Бога я спадзяюся й не пабаюся; што цела можа зрабіць мне?
6 Што-дня перакручваюць словы мае; усе думкі іх супраць мяне скіраваны на зло.
7 Яны зьбіраюцца й сочаць мяне, падглядаюць крокі мае, каб схапіць маю душу.
8 За іх беззаконьне адплаці Ты ім; адкінь, о Божа, у гневе народы!
9 Туляньне маё Ты мне залічыў; сабраны сьлёзы мае ў судзіну Тваю, ды напэўна ў кнізе Тваёй!
10 Тады павернуць наўцёкі мае ворагі, калі гукну: я ведаю тое, што Госпад за мною!
11 Дзеля Бога хваліціму слова Яго, у Госпадзе ўслаўлю Ягонае слова.
12 На Бога я спадзяюся й не пабаюся: што могуць зрабіці мне людзі?
13 Табе, о Божа, я даў абяцаньні: дык аддам Табе жэртву хвалебную,
14 бо Ты спас маю душу ад сьмерці і стопы мае ад упадку, каб хадзіў я ў сьветласьці тых, што жывуць, перад Богам.
