1 Псальм Асапавы. Які добры Бог для Ізраіля, для тых, што чыстыя сэрцам!
2 Мае-ж ногі чуць незахісталіся, чуць не пакаўзнуліся стопы мае.
3 Бо распаляўся я супраць гордых, бачучы шчасьлівы лёс бязбожнікаў,
4 што не зазнаюць гора ніякага, цёла-ж крэпкае ў іх і добра ускормлена,
5 і ў бяду яны не пападуцца як іншыя людзі, і туга невядома для іх, што ў іншых людзей.
6 Дзеля гэтага пыха — нашыйнік іх, гвалт замест вопраткі іх атуляе.
7 З перасычэньня паходзяць грахі іх, цераз край пераліваюцца думкі іх сэрца.
8 Над усім яны зьдзекуюцца й зласьліва абмаўляюць; звысака гавараць аб нядолі.
9 Да неба ўзьнімаюцца вуснамі сваімі, язык жа іхні па зямлі гуляе.
10 Дык туды-ж і народ Яго зварачаецца і п’е ваду поўнаю чарай.
11 Яны кажуць: Як Богу аб гэтым даведацца? Ці меў-бы веданьне аб тым Найвышэйшы?
12 Вось гэткія ёсьць бязбожнікі, ды ў поўным спакоі зьбіраюць яны свае скарбы.
13 А ці-ж гэта зусім дарэмна, што я захаваў сваё сэрца ў чыстасьці дый у нявіннасьці рукі мае абмываў,
14 мяне-ж усьцяж мучылі, й кожную раніцу цярпеў я кару маю?
15 Калі-б я падумаў: Гэта я буду расказваць!, я-б гэтым адрокся ад роду сыноў Тваіх!
16 І пачаў разважаці я, каб сьцяміць гэта, і нядоляй здавалася гэта ў маіх у вачох,
17 ажно пакуль не ўвайшоў я да Божай Сьвятыні ды не пазнаў іх канца.
18 Але, на коўзкім стаўляеш іх груньце і на пагібель скідаеш!
19 Вось яны мігам зьніштожаны, згінулі, счэзьлі ад страху!
20 Як сном пасьля прабуджэньня, так Ты грэбуеш, Госпадзс, устаўшы, вобразам іхнім.
21 Калі сэрца маё занямела і нутро маё калацілася,
22 дык я розум утраціў і ня ведаў нічога, ды быў прад Табой, як жывёла.
23 Але астаўся я пры Табе назаўсёды! Ты трымаеш мяне за правую руку маю.
24 І вядзеш Ты мяне паводле Тваёй пастановы, і посьле сустрэнеш мяне ды ў пашане.
25 Каго-ж маю на небе? І на зямлі — кром Цябе — не жадаю нічога.
26 Хаця-б зьнямагалі мае цела і сэрца, Бог скала майго сэрца й удзел мой навекі.
27 Бо, запраўды, гінуць тыя, што ад Цябе адыходзяць; Ты нішчыш кожнага, хто ад Цябе адступіўся.
28 Для мяне-ж блізкасьць Бога ёсьць шчасьце; надзею маю паклаў я ў Госпадзе, каб паведаць усе Твае ўчынкі.
