1 Кіраўніку хору: паводле Ядутуна. Псальм Асапавы.
2 Голас мой да Бога, і буду галасіці; голас мой да Бога, каб пачуў мяне.
3 У дзень тугі маёй шукаю я Госпада; уначы рука мая працягнулася і ня спускаецца; душа не дала пацешыць сябе.
4 Бога ўспамінаю і стогну; разважаю, а душа ўстрывожана. (Зэля)
5 Ты не даеш мне заплюшчыць павекі мае; трывога прыйшла на мяне, і не магу гаварыць.
6 Разважаю аб днях даўных, аб гадох вякоў мінулых.
7 Уначы ўспамінаю песьні мае, разважаю ў сэрцы маім, і дух мой дапытываецца:
8 Няўжо-ж адцураўся Госпад навекі і ня будзе больш спагадаць?
9 Няўжо-ж назаўсёды канец ласцы Ягонай, і вернасьць з роду ды ў род прыпынілася?
10 Няўжо-ж Бог забыў міласэрнасьць Сваю і ў гневе Сваім літасьць Сваю?
11 І сказаў я: Гэта-ж мука мая, што правіца Ўсявышняга зьмянілася.
12 Успамяну я дзеяньні Госпада; але, успамінаці буду дзіўныя дзеяньні Твае спрад вякоў.
13 Буду разважаці аб усіх учынках Тваіх і аб вялікіх дзеяньнях Тваіх апавядаціму.
14 У сьвятасьці, Божа, Твой шлях; хто-ж гэткі вялікі, як наш Госпад Бог?
15 Ты Бог, што цуды робіць. Ты выявіў магутнасьць Тваю пасярод народаў.
16 Рукой Тваёй Ты народ Твой вызваліў, сыноў Якуба й Язэпа. (Зэля)
17 Убачыўшы Цябе, о Божа, убачыўшы Цябе, воды задрыжэлі, і глыбіні бяздонныя зварухнуліся.
18 Патокамі воднымі люнулі хмары густыя; грымелі аблокі, і лёталі стрэлы Твае.
19 У віхры голас грымоту Твайго разнасіўся; маланкі ўвесь сьвет асьвятлялі; зямля дрыжэла й гудзела.
20 Праз мора йшоў шлях Твой, і праз воды вялікія сьцежка Твая, і сьлядоў Тваіх нельга пазнаці.
21 Ты вёў Твой народ, як авечкі, рукой Маісея й Аарона.
