1 Кіраўніку хору: псальм Давідавы.
Госпадзе, Ты мяне выспрабаваў і Ты мяне ведаеш!
Госпадзе, Ты мяне выспрабаваў і Ты мяне ведаеш!
2 Ты ведаеш, калі я сядаю й калі я ўстаю; ды здалёк разумееш думкі мае.
3 Ці я хаджу, ці ляжу, Ты пры мне, усе дарогі мае Табе ведамы.
4 Бо няма йшчэ слова на маім языку, а Ты, Госпадзе, ведаеш добра ўсё.
5 Ззаду і сьпераду абняў Ты мяне і руку Тваю на мяне паклаў.
6 Лішне дзіўнае веданьне, лішне высака для мяне, не магу яго сьцяміць!
7 Куды мне йсьці ад духа Твайго і куды ўцячы ад аблічча Твайго?
8 Калі-б я на неба ўзышоў, Ты там; калі-б ложам пекла зрабіў, — Ты й тама!
9 Калі-б крыльле ў сьвітаньня я ўзяў і на самым канцы мора асеў,
10 дык рука Твая вадзіла б мяне, а правіца Твая трымала-б мяне.
11 Калі-б я сказаў: Няхай цемра пакрые мяне, і ночкай хай станецца сьветласьць навокал мяне,
12 дык і цемра цёмнай ня была-б для Цябе, і ночка ясьнела-б, як дзень; цемра, як і сьвятло.
13 Бо Ты стварыў нутро маё, выткаў мяне ў чэраве матчыным.
14 Хвалю Цябе за тое, што я гэтак дзіўна збудованы; дзіўныя ўчынкі Тваі, і душа мая ведае добра.
15 Ня былі ўкрыты косьці мае прад Табою, калі я тварыўся ў укрыцьці, таёмна складаўся ў глыбінях зямлі.
16 Вочы Твае бачылі мяне, калі быў я йшчэ бяскшталтным зародкам; дні былі вызначаны і ў кнізе Тваёй запісаны ўсе, калі йшчэ ніводнага з іх ня было.
17 Як-жа важкі, о Божа, думкі Твае для мяне, ды якая вялікая безьліч іх!
18 Калі-б захацеў я іх палічыць, дык іх больш, чым зярнятак пяску. Я буджуся, і я йшчэ з Табою.
19 О, каб-жа Ты, Божа, пабіў-бы бязбожнікаў, каб крывапіўцы ад мяне адступіліся вон!
20 Яны падступна супраць Цябе паўстаюць; ашуканства выдумляюць ворагі Тваі.
21 Ці-ж ня мушу я й тых ненавідзець, о Госпадзе, што ненавідзяць Цябе, і брыдзіцца тымі, што на Цябе паўстаюць?
22 Ненавісьцяй поўнай я іх ненавіджу, іх лічу за ворагаў і для мяне.
23 Выспрабуй, Божа, мяне і сэрца маё Ты пазнай, мяне выспрабуй Ты і пазнай мае думкі!
24 І зірні, ці ня йду супаратнай дарогай, і на шлях вечны скіруй Ты мяне!
