1 Кіроўцу хору. Псальма Давідава. Госпадзе! Ты выпрабаваў мяне і ведаеш.
2 Ты ведаеш, калі я сядаю і калі ўстаю; Ты разумееш думкі мае здалёк.
3 Ці іду я, ці адпачываю, — Ты акружаеш мяне і ўсе дарогі мае Табе вядомыя.
4 Яшчэ слова няма на мове маёй, — Ты, Госпадзе, ужо ведаеш яго дасканала.
5 Ззаду і сьпераду атачыў Ты мяне і кладзеш на мяне руку Тваю.
6 Дзіўнае мне Тваё веданьне — высока, дасягнуць яго не магу!
7 Куды пайду ад Духа Твайго, ад аблічча Твайго куды ўцяку?
8 Ці на неба ўзыду — Ты там; ці сыду ў апраметную — і там Ты.
9 Ці вазьму крылы золку і перасялюся на край мора, —
10 і там рука Твая мяне павядзе, і ўтрымае мяне правіца Твая.
11 Ці скажу: можа, цемра ўкрые мяне, і сьвятло навокал мяне зробіцца ноччу;
12 але і цемра Цябе ад мяне не зацемрыць, і ноч сьветлая, быццам дзень; як цемра, так і сьвятло.
13 Бо Ты ўладзіў вантробы мае і выткаў мяне ў чэраве маці маёй.
14 Слаўлю Цябе, бо я дзівосна зладжаны. Дзівосныя дзеі Твае, і душа мая ўсьведамляе гэта,
15 Не схаваны былі ад Цябе косткі мае, калі мяне ў таямніцы стваралі, складалі мяне ў глыбіні нутрыны.
16 Зародак мой бачылі вочы Твае; у Тваёй кнізе запісаны ўсе дні, мне назначаныя, калі ніводнага зь іх яшчэ ня было.
17 Якія ўзьнёслыя для мяне намеры Твае, Божа, і як многа іх лікам!
18 Ці ж палічу іх, калі іх больш, чым пяску, калі прачынаюся, я ўсё Яшчэ з Табою.
19 О, калі б Ты, Божа, пабіў бязбожнага! Адыдзеце ад мяне, крыважэрныя!
20 Яны гавораць супроць Цябе бязбожна; марнае намышляюць ворагі Твае.
21 Ці ж мне ненавідзець Тваіх ненавісьнікаў, Госпадзе, і не пагрэбаваць тымі, што паўстаюць на Цябе?
22 Поўнаю нянавісьцю ненавіджу іх; ворагі яны мне.
23 Выпрабуй мяне, Божа, і ўведай сэрца маё; выпрабуй мяне, і ўведай намеры мае.
24 і глядзі, ці дарога мая бясьпечная, і накіруй мяне на шлях вечны.