1 Кіроўцу хору Ідутумавага. Псальма Асафава.
2 Голас мой да Бога, і я буду клікаць; голас мой да Бога, і Ён пачуе мяне.
3 У дзень скрухі маёй шукаю Госпада; рука мая працягнута ўначы, і не апускаецца; душа мая ня хоча суцешанай быць.
4 Пра Бога згадваю, і дрыжу; разважаю, і зьнемагае мой дух.
5 Ты не даеш мне вачэй маіх зьмежыць; я ашаломлены, і не магу гаварыць.
6 Разважаю пра даўнія дні, пра гады пракаветныя;
7 узгадваю песьні мае начныя, гутару з сэрцам маім, і выпрабоўвае дух мой:
8 няўжо назаўсёды адкінуў, Гасподзь, і ня будзе больш дабраволіць?
9 няўжо назаўсёды міласьць Яго перастала быць, і спынілася слова Ягонае з роду ў род?
10 няўжо Бог забыўся мілаваць? няўжо ў гневе спыніў шчадроты Свае?
11 І сказаў я: вось гора маё — перамена правіцы Ўсявышняга.
12 Буду ўспамінаць пра дзеі Гасподнія! буду ўспамінаць пра даўнія цуды Твае.
13 Буду ў кожны Твой чын заглыбляцца, разважаць пра вялікія дзеі Твае.
14 Божа! сьвятая дарога Твая. Які Бог такі вялікі, як Бог наш!
15 Ты — Бог, Які творыць цуды; Ты паказаў магутнасьць Сваю сярод народаў;
16 Ты вызваліў народ Твой рукою сыноў Якава і Язэпа.
17 Бачылі Цябе, Божа, воды, бачылі Цябе воды, і напалохаліся, і скалануліся бездані.
18 Аблокі вылівалі воды, хмары аддавалі гром, і лёталі стрэлы Твае.
19 Голас грому Твайго ў коле нябесным; маланкі асьвятлялі сьвет; зямля трэслася і скаланалася.
20 Шлях Твой у моры, і сьцежка Твая ў водах вялікіх, і сьляды Твае невядомыя.
21 Як статак, вёў Ты народ Твой рукою Майсея і Аарона.