1 Кіроўцу хору Ідутумавага. Псальма Давідава.
2 Толькі ў Богу душа мая суцяшаецца; ад Яго выратаваньне маё.
3 Толькі Ён — цьвярдыня мая, ратунак мой, сховы мае: не пахіснуся болей.
4 Дакуль будзеце налягаць на чалавека? Абвалены будзеце вы, усе вы, як сьцяна нахіленая, як плот расхістаны.
5 Яны скінуць яго з вышыні намысьлілі, ашукаю скарысталіся; вуснамі дабраслаўляюць, а ў сэрцы сваім клянуць.
6 Толькі ў Богу, душа мая, супакойвайся! бо на Яго ўся надзея мая.
7 Толькі Ён — цьвярдыня мая і ратунак мой, сховы мае: не пахіснуся.
8 У Богу выратаваньне маё і слава мая; скала сілы маёй і надзея мая ў Богу.
9 Народзе! на Яго спадзявайся ўвесь час; сэрца маё* прад Ім вылівайце: Бог — нам прыстанішча.
10 Сыны чалавечыя — марнасьць адна; сыны мужоў — ашуканства; калі іх пакласьці на вагі, усе яны разам лягчэйшыя за пустату.
11 Не спадзявайцеся на рабункі, і не выхваляйцеся крадзяжом; калі багацьце множыцца, ня хілецеся да яго сэрцам.
12 Аднойчы сказаў Бог, і двойчы я гэта пачуў, што сіла — у Богу,
13 і ў Цябе, Госпадзе, міласьць, бо Ты плаціш кожнаму паводле ўчынкаў ягоных.