1 Кіраўніку хору Ідыфума. Псалом Давіда.
2 Ці ж ня Богу скарыцца душа мая? Бо ад Яго збаўленьне маё:
3 бо Ён Бог мой і Збаўца мой, заступнік мой, і я больш не пахіснуся.
4 Як доўга будзеце налягáць на чалавека? Вы ўсе валіце яго, быццам пахілую сьцяну або расхістаны плот.
5 Яны яшчэ задумалі пазбавіць мяне годнасьці маёй, бегалі прагныя, вуснамі сваімі бласлаўлялі, а ў сэрцы сваім пракліналі.
6 Ты ж, душа мая, Богу скарыся, бо на Яго спадзяваньне маё,
7 бо Ён Бог мой і Збаўца мой, заступнік мой, і я не зварухнуся.
8 У Богу ратунак мой і слава мая: Ён Бог, які мне дапамагае, і надзея мая на Бога.
9 Спадзявайцеся на Яго, уся грамада людзей! Вылівайце сэрцы вашыя перад Ім, бо Бог — наш памочнік.
10 А сыны людзкія марныя, сыны людзкія хлусяць, каб на вазе ашукаць, усе яны аднолькавыя ў марнасьці сваёй.
11 Не спадзявайцеся на няправеднасьць і ня майце ахвоты да рабункаў; калі багацьце прыцякае, не прывязвайце сэрца да яго.
12 Бог сказаў адзін раз, дзьве гэтыя рэчы я чуў: што сіла ў Бога
13 і Твая, Госпадзе, міласьць, бо Ты аддаеш кожнаму паводле ўчынкаў яго.