1 Кіраўніку хору. Псалом Давіда. Божа, не замоўчвай усхваленьня майго!
2 Бо вось вусны грэшніка і вусны хітрага раскрыліся супраць мяне, гаварылі на мяне языком хлусьлівым,
3 і атачылі мяне словамі нянавісьці, і напалі на мяне без прычыны.
4 Замест таго каб любіць мяне, яны ўзьвялі паклёп на мяне — а я маліўся.
5 І плацілі мне злом за дабро і нянавісьцю за любоў маю.
6 Пастаў над ім грэшніка, і хай д’ябал стане праваруч яго.
7 Калі стане судзіцца, хай будзе асуджаны і грэхам хай будзе малітва яго.
8 Хай дні яго будуць кароткія, а годнасьць яго хай зойме іншы.
9 Хай сыны яго стануць сіротамі, а жонка яго ўдавою.
10 Хай дзеці яго туляюцца бяздомныя і жабруюць, хай выганяць іх з дамоў іх.
11 Хай ліхвяр спагоніць з яго ўсё, што ён мае, і хай чужыя абрабуюць дабытак яго.
12 Хай ня мае ён заступніка, хай ня будзе міласэрнага для сіротаў яго.
13 Хай будуць выгубленыя дзеці яго, хай згіне імя яго ў адным пакаленьні.
14 Хай прыгадаецца перад Госпадам беззаконьне бацькоў яго, і грэх маці яго хай ня будзе загладжаны:
15 хай будуць яны заўсёды перад Госпадам; і хай згіне з зямлі памяць пра іх
16 за тое, што ён забываўся чыніць міласьць і перасьледаваў чалавека беднага, і ўбогага, і чалавека з параненым сэрцам, каб умярцьвіць яго.
17 І палюбіў ён праклён, дык ён спадзе на яго; і не захацеў блаславеньня, дык яно адымецца ад яго.
18 І апрануўся ён у праклён, як у вопратку, і праклён увайшоў у нутро яго, быццам вада і як алей у косьці яго.
19 Хай будзе ён яму вопраткай, у якую адзяецца, і поясам, якім заўсёды падпярэзваецца.
20 Такая доля чакае тых, што ўзводзяць паклёп на мяне перад Госпадам і гавораць дрэннае супраць душы маёй.
21 А Ты, Госпадзе, Госпадзе, паступі са мною міласьціва дзеля імя Твайго, бо добрая міласьць Твая.
22 Ратуй мяне, бо я бедны і ўбогі і сэрца маё ўстрывожылася ўва мне.
23 Я гіну, як цень на схіле дня; страсаюць мяне, быццам саранчу.
24 Калені мае саслаблі ад посту, і без алею цела маё зьмянілася.
25 І стаў я для іх сьмяхоцьцем: бачылі яны мяне, ківалі галовамі.
26 Дапамажы мне, Госпадзе, Божа мой, і збаў мяне ў міласэрнасьці Тваёй:
27 хай ведаюць, што гэта Твая рука і што Ты, Госпадзе, учыніў гэта.
28 Будуць яны праклінаць, а Ты блаславі: хай засаромеюцца тыя, што паўстаюць на мяне, а слуга Твой хай узрадуецца.
29 Хай тыя, што ўзводзяць паклёп на мяне, апрануцца ў ганьбу, хай пакрыюцца сорамам сваім, быццам накідкай.
30 Я буду на ўвесь голас дзякаваць Госпаду вуснамі маімі і сярод мноства людзей буду ўсхваляць Яго,
31 бо Ён стаў праваруч убогага, каб ратаваць ад напасьнікаў душу маю.