1 Кіраўніку хору. Навука. Сыном Карэевым.
2 Як тужыць алень па водных крыніцах, так душа мая імкнецца да Цябе, Божа.
3 Душа мая сасьмягла па Богу жывым: калі ж прыйду і яўлюся перад абліччам Бога?
4 Сьлёзы мае сталі для мяне хлебам удзень і ўночы, калі мне штодня казалі: «Дзе Бог твой?»
5 Я прыгадаў гэта і выліў душу маю перад сабою, што вось пайду да месца дзівоснай сядзібы, да дому Божага, з голасам радасьці і падзякі пад гоман сьвяточнай грамады.
6 Чаму ты сумная, душа мая, чаму трывожыш мяне? Спадзявайся на Бога, бо я буду дзякаваць Яму: Ён — збаўленьне аблічча майго і Бог мой.
7 Душа мая ўстрывожылася ўва мне, дзеля гэтага я прыгадаю Цябе з зямлі Ярданскай і Гэрмонскай, з малой гары.
8 Бездань кліча бездань пад грымоты Тваіх вадаспадаў: усе Твае плыні і хвалі хлынулі на мяне.
9 Удзень Госпад пашле міласьць сваю, а ўночы песьня Яму ад мяне, малітва да Бога жыцьця майго.
10 Скажу Богу: «Ты мой заступнік: чаму Ты забыў мяне? Чаму хаджу сумны ў той час, як вораг прыгнятае мяне?»
11 Крышачы косьці мае, мучыцелі мае ганьбілі мяне, кожны дзень казалі мне: «Дзе Бог твой?»
12 Чаму ты сумная, душа мая, чаму трывожыш мяне? Спадзявайся на Бога, бо я буду дзякаваць Яму: Ён збаўленьне аблічча майго і Бог мой.