1 Кіраўніку хору. Навука Давіда ў песьнях.
2 Пачуй, Божа, малітву маю і не пагардзі просьбаю маёю;
3 будзь уважлівы да мяне і выслухай мяне. Зажурыўся я ў марнаслоўі маім
4 і ўстрывожыўся ад голасу ворага і ад уціску грэшніка. Бо яны ўзвалілі на мяне беззаконьне і ў злосьці напалі на мяне.
5 Сэрца маё ўва мне ўстрывожылася, і боязь сьмерці пала на мяне.
6 Страх і трапятаньне прыйшлі на мяне, і цемра пакрыла мяне.
7 І сказаў я: «Хто дасьць мне крылы, як у голуба, і палячу, і супачыну».
8 Вось я ўцёк далёка і пасяліўся ў пустыні,
9 чакаў Бога, які выратуе мяне ад маладушнасьці і ад буры.
10 Скінь іх, Госпадзе, і разьдзялі языкі іх, бо я бачыў беззаконьне і разлад у горадзе.
11 Дзень і ноч будуць яны хадзіць вакол яго па мурах яго, а ўнутры яго беззаконьне, гвалт і няправеднасьць,
12 і ліхва, і падман не зыходзяць з плошчаў яго.
13 Бо калі б мяне зьневажаў вораг, я сьцярпеў бы; і калі б той, хто ненавідзіць мяне, пышыўся перада мною, я схаваўся б ад яго.
14 Але ты, чалавеча аднадумны, праваднік мой і знаёмы мой,
15 які рабіў салодкім мне супольнае застольле: у згодзе мы хадзілі ў дом Божы!
16 Хай прыйдзе сьмерць на іх і хай зыдуць жывымі ў апраметную, бо злачыннасьць пануе сярод іх у дамах іх.
17 Я клікаў Бога, і Госпад пачуў мяне.
18 Увечары, раніцай і апоўдні буду казаць і абвяшчаць, і Ён пачуе мой голас.
19 Ён вызваліць душу маю ў супакоі ад тых, што набліжаюцца да мяне, бо многа іх было вакол мяне.
20 Бог пачуе, і Той, што існуе вечна, упакорыць іх. Бо няма для іх перамены, таму што не збаяліся Бога.
21 Ён працягнуў руку сваю для адплаты: яны апаганілі запавет Яго.
22 Разьбегліся ад гневу аблічча Яго, і сэрца іх да горла наблізілася: словы Яго былі мякчэйшыя за алей, а насамрэч яны — стрэлы.
23 Ускінь клопат твой на Госпада, і Ён падтрымае цябе, павек не дазволіць праведніку пахіснуцца.
24 А іх Ты, Божа, зьвядзеш у гібельную яму: людзі лютыя і крывадушныя не дажывуць да паловы дзён сваіх. А я, Госпадзе, буду спадзявацца на Цябе.