1 Кіраўніку хору. Слугі Гасподняга Давіда.
2 Беззаконьнік кажа сам сабе — можна грашыць: няма страху Божага перад вачыма яго,
3 бо ён схітрыў перад сабою, быццам знайшоў беззаконьне сваё і ўзьненавідзеў яго.
4 Словы вуснаў яго — беззаконьне і хітрасьць: ён не хацеў зразумець патрэбы рабіць дабро,
5 разважаў пра беззаконьне на пасьцелі сваёй, стаяў на кожным нядобрым шляху, ня грэбаваў злом.
6 Госпадзе, міласэрнасьць Твая на небе, а праўда Твая — аж да хмараў.
7 Справядлівасьць Твая — як горы Божыя; суды Твае — бездань вялікая; Ты, Госпадзе, выратуеш людзей і жывёлу.
8 Як памножыў Ты міласьць Тваю, Божа! А сыны людзкія на покрыва крылаў Тваіх спадзявацца будуць.
9 Яны натоляцца дастаткам дому Твайго, і Ты напоіш іх ручаём слодычаў Тваіх.
10 Бо ў Табе крыніца жыцьця, і ў сьвятле Тваім убачым сьвятло.
11 Прадоўж міласьць Тваю для тых, што пазналі Цябе, і справядлівасьць Тваю для праведных сэрцам.
12 Хай нага ганарлівасьці не падыдзе да мяне, і рука грэшніка хай не пахісьне мяне.
13 Вось упалі ўсе, што чынілі беззаконьне: іх выкінулі, і яны ня змогуць устаць.