1 Давідаў. Асудзі, Госпадзе, тых, што асуджаюць мяне; выйдзі супраць тых, што ідуць супраць мяне.
2 Схапі малы і вялікі шчыт і ўстань на дапамогу мне,
3 выцягні абсечны меч і сякіру супраць тых, што чыняць мне пераслед. Скажы душы маёй: «Ратунак твой — гэта Я».
4 Хай пасаромяцца і збянтэжацца тыя, што шукаюць душу маю. Хай адступяцца назад і пасаромяцца тыя, што задумваюць ліха на мяне.
5 Хай будуць яны, як попел на ветры, і анёл Божы, які праганяе іх.
6 Хай дарога іх будзе цемрай і слізгатой, і Анёл Божы, які чыніць ім пераслед.
7 Без прычыны бо нацягнулі яны на мяне сетку сваю, без прычыны выкапалі воўчую яму супраць душы маёй.
8 Хай на яго прыйдзе загуба, пра якую ён не ведае, і сіло, што ён схаваў, хай захопіць яго, і ў тую самую згубу хай ён уваліцца.
9 Душа ж мая будзе радавацца ў Госпадзе і цешыцца з Яго збавення.
10 Усе косці мае скажуць: «Госпадзе, хто падобны да Цябе? Ты вырываеш няшчаснага з рук дужэйшага за яго, абнядоленага і беднага — ад тых, што рабуюць яго».
11 Падняўшыся, фальшывыя суддзі дапытваліся ў мяне таго, пра што я не ведаю.
12 Адгаджалі яны мне ліхам за дабро: адзінотаю душы маёй.
13 Я ж, калі яны слабелі, апранаўся ў зрэбніцу, праз пост рабіў душу маю пакорлівай, і малітва мая ва ўлонні маім перамянялася.
14 Я паводзіў сябе, як у адносінах да сваяка ці да брата майго, тужлівы, хіліў галаву, быццам па маці смуткуючы.
15 А калі я пахіснуўся, яны ўзрадаваліся і сышліся разам, сышліся супраць мяне, наносячы раны, а я не ведаў.
16 Рабавалі і не спыняліся, спакушалі мяне, здзекаваліся з мяне з пагардаю, скрыгаталі зубамі сваімі супраць мяне.
17 Госпадзе, як доўга будзеш глядзець [на гэта]? Адвядзі назад душу маю ад ліхасці іх, ад ільвоў — адзіную маю.
18 Вызнаваць Цябе буду на вялікім сходзе, пры мностве людзей хваліць Цябе буду.
19 Хай не пацяшаюцца з мяне несправядлівыя ворагі мае, якія зненавідзелі мяне без прычыны і робяць знакі вачамі сваімі.
20 Бо не міралюбна размаўлялі яны і супраць пакорлівых на зямлі ліхое задумваюць.
21 І супраць мяне разявілі раты свае, кажучы: «Добра! Добра! Бачылі вочы нашы!»
22 Ты ўбачыў, Госпадзе, не маўчы; Госпадзе, не адступайся ад мяне!
23 Абудзіся і чувай дзеля суда майго, Божа мой і Госпадзе мой, дзеля справы маёй!
24 Судзі мяне па Сваёй справядлівасці, Госпадзе, Божа мой, хай не пацяшаюцца з мяне.
25 Хай не думаюць у сваіх сэрцах: «Ага! Гэтага і хацелі мы!» Хай не кажуць: «Добра, [гэта] нам па душы», хай не кажуць: «Праглынулі мы яго!»
26 Хай пачырванеюць і збянтэжацца ўсе разам тыя, што цешацца з няшчасцяў маіх. Хай апрануцца ў сорам і ганьбу тыя, што шмат нагаворваюць на мяне.
27 Хай радуюцца і цешацца тыя, што жадаюць справядлівасці маёй і хай заўсёды кажуць: «Хай узвялічаны будзе Госпад, які прагне супакою слугі Свайго».
28 А язык мой апяваць будзе справядлівасць Тваю, цэлы дзень — хвалу Тваю.
