1 Кіроўцу хору. Раба Божага Давіда.
2 Мовіць ў сабе найбяззаконнік грэх,
Бо няма страха Божыя перад вачыма яго.
Бо няма страха Божыя перад вачыма яго.
3 Бо падманвае сябе самаго,
Не знойдзе грэх свой каб ўзнянавідзіць яго.
Не знойдзе грэх свой каб ўзнянавідзіць яго.
4 Словы вуснаў яго — бяззаконне і крыўда,
Не жадае дабро рабіць.
Не жадае дабро рабіць.
5 Грэх задумляе на ложку сваім,
Ня ліхі шлях становіцца, на загану не абураецца.
Ня ліхі шлях становіцца, на загану не абураецца.
6 Божа, на Небе міласэрнасць Твая
І праўда Твая вышэй за хмары.
І праўда Твая вышэй за хмары.
7 Праўда Твая, як горы Божыя, лёсы Твае — бездань вялікая,
Людзей і скатоў, Божа, ратуеш.
Людзей і скатоў, Божа, ратуеш.
8 Як памножыў міласэрнасць Сваю, Божа!
Сыны чалавечыя пад крыламі Тваімі прытуляцца.
Сыны чалавечыя пад крыламі Тваімі прытуляцца.
9 Панасычаюцца ад тука хаты Тваёй,
І струменямі асалоды Тваёй напоіш іх.
І струменямі асалоды Тваёй напоіш іх.
10 Бо ў Цябе крыніца жыцця,
У святле Тваім убачым святло.
У святле Тваім убачым святло.
11 Павяліч да ведаючых Цябе міласэрнасць Тваю,
І праўду Тваю — да правых сэрцам.
І праўду Тваю — да правых сэрцам.
12 Да не падыдзе да мяне нага гардзеі,
І рука бязбожная да не ўцягне мяне.
І рука бязбожная да не ўцягне мяне.
13 Там пападалі ўсе робячыя ліха,
Адгорнутыя і паўстаць нямоглыя.
Адгорнутыя і паўстаць нямоглыя.
