1 Кіроўцу хору. Псалом Давіда. Утрапёнасць.
2 На Цябе, Божа, спадзяваўся ніколі не марна,
Праўдай Тваёю харані мяне і ратуй мяне.
Праўдай Тваёю харані мяне і ратуй мяне.
3 Прыхілі вуха Свае да мяне і паспяшай збавіць мяне,
Зрабіся мне Богам-абаронцай і сховішчам, каб ратаваць мяне.
Зрабіся мне Богам-абаронцай і сховішчам, каб ратаваць мяне.
4 Бо Ты дзяржава і прытулак мне.
І імя Твайго дзеля навучай і пажыўляй мяне.
І імя Твайго дзеля навучай і пажыўляй мяне.
5 Адвядзі мяне ад сеткі гэтай, што схавана,
Бо Ты Збавіцель мой, Божа.
Бо Ты Збавіцель мой, Божа.
6 У рукі Твае аддаю дух мой,
Ратаваў Ты мяне, Божа, Бог праўды.
Ратаваў Ты мяне, Божа, Бог праўды.
7 Узнянавідзіў Ты робячых марнае,
А я ж на Госпада спадзяюся.
А я ж на Госпада спадзяюся.
8 Узрадуюся і ўзвясялюся пра міласэрнасць Тваю,
Бо Ты звярнуў увагу на незласлівасць маю, збавіў ад нястачаў душу маю.
Бо Ты звярнуў увагу на незласлівасць маю, збавіў ад нястачаў душу маю.
9 Не пакінуў мяне ў руках варожых,
Паставіў на прасторы ногі мае.
Паставіў на прасторы ногі мае.
10 Памілуй мяне, Божа, бо смуткую,
Зрабілася цьмяным ад лютасці вока мае, душа мая і нутро мае.
Зрабілася цьмяным ад лютасці вока мае, душа мая і нутро мае.
11 Бо знікла ў хваробе жыццё мае, і гады мае — у ўздыхненнях,
Знемагла і збяднела моц мая, косці мае захісталіся.
Знемагла і збяднела моц мая, косці мае захісталіся.
12 Усе ворагі ганьбяць мяне, а найболей ўсяго — суседзі мае.
Палохаюцца мяне знаёмыя, хто бачыць мяне, той бяжыць.
Палохаюцца мяне знаёмыя, хто бачыць мяне, той бяжыць.
13 Забыты ў іх сэрцах я стаў, як той мёртвы,
Зрабіўся як разбіты гліняны жбанок.
Зрабіўся як разбіты гліняны жбанок.
14 Бо чуў, як зняславяць мяне, хто навокал жыве,
Калі забраць душу маю збіраліся.
Калі забраць душу маю збіраліся.
15 Я ж на Цябе спадзяваўся,
Мовіў, Ты Бог мой.
Мовіў, Ты Бог мой.
16 У руцэ Тваёй лёс мой,
Збаві мяне ад рук ворагаў маіх, і ад ганіцеляў маіх.
Збаві мяне ад рук ворагаў маіх, і ад ганіцеляў маіх.
17 Прасвяці твар Твой на раба Твайго,
Ратуй мяне па міласэрнасці Тваёй.
Ратуй мяне па міласэрнасці Тваёй.
18 Божа, да не марна заклікаю да Цябе,
Да пасаромяцца бязбожнікі і зыдуць у пекла.
Да пасаромяцца бязбожнікі і зыдуць у пекла.
19 Няхай знямеюць вусны хлуслівыя,
Абвінавачываючыя правяднага ганарліва і з пагардай.
Абвінавачываючыя правяднага ганарліва і з пагардай.
20 Якое вялікае мноства дабрыні Тваёй, Божа, Ты захаваў для богабаязных,
Прыгатаваў для ўсіх спадзяючыхся на Цябе перад людзьмі.
Прыгатаваў для ўсіх спадзяючыхся на Цябе перад людзьмі.
21 Схаваеш іх у таямніцы аблічча Твайго ад мяцяжу чалавеча,
Захаваеш покрывам ад абурэння людскога.
Захаваеш покрывам ад абурэння людскога.
22 Дабраславены Божа,
Што быў міласарны да мяне ў горадзе замацаваным.
Што быў міласарны да мяне ў горадзе замацаваным.
23 Я ж у непрытомнасці мовіў: «Адпрэчаны ад вачэй Тваіх!»
Але пачуў Ты голас малення майго, калі заклікаў да Цябе.
Але пачуў Ты голас малення майго, калі заклікаў да Цябе.
24 Палюбіце Бога ўсе прападобныя Яго, бо праўду спаганяе Бог,
І падасць цераз меру ўсім ганарлівым.
І падасць цераз меру ўсім ганарлівым.
25 Мужнейцеся і да мацуецца сэрца ваша,
Усе, хто спадзяецца на Бога.
Усе, хто спадзяецца на Бога.
