1 Кіроўцу хору. Псалом Давіда.
Божа, адгукніся на хвалу Маю,
Божа, адгукніся на хвалу Маю,
2 Бо вусны грэшнага, вусны хлуслівага раззявіліся на Мяне,
Паклёп узвёў на Мяне языком хлуслівым,
Паклёп узвёў на Мяне языком хлуслівым,
3 Словамі нянавісці абышоў Мяне,
Без віны ўзняўся на Мяне.
Без віны ўзняўся на Мяне.
4 Замест любві маёй хлусіць на Мяне,
А я маліўся,
А я маліўся,
5 Аддаў Мне за дабро ліхам,
І нянавісцю за любоў Маю.
І нянавісцю за любоў Маю.
6 Бязбожнага пастаў над ім,
І сатана няхай стане па праую руку яго.
І сатана няхай стане па праую руку яго.
7 Калі пачне судзіцца, няхай асудзіцца,
І малітва ягоная няхай за грэх залічыцца.
І малітва ягоная няхай за грэх залічыцца.
8 Няхай зменшацца дні ягоныя,
І годнасць ягоная хай да другога пяройдзе.
І годнасць ягоная хай да другога пяройдзе.
9 Няхай зробяцца дзеці яго жабракамі,
І жонка яго — удавіцай.
І жонка яго — удавіцай.
10 Няхай жабруюць дзеці ягоныя і клёнчаць,
Да выгнанцамі зробяцца з хатаў сваіх.
Да выгнанцамі зробяцца з хатаў сваіх.
11 Няхай забярэ ліхвяр усё, што мае ён,
І хай забяруць іншыя напрацаванае ім.
І хай забяруць іншыя напрацаванае ім.
12 Няхай ніхто не заступіцца за яго,
Няхай ніхто не падасць сіротам ягоным.
Няхай ніхто не падасць сіротам ягоным.
13 Няхай загінуць дзеці ягоныя,
І да забудзецца імя ягонае сярод родаў.
І да забудзецца імя ягонае сярод родаў.
14 Няхай узгадаецца бяззаконне бацькі яго перад Богам,
І грэх маці ягонай няхай не ачысціцца.
І грэх маці ягонай няхай не ачысціцца.
15 Няхай назаўсёды будуць яны перад Богам,
І да знікне памяць пра іх на зямлі.
І да знікне памяць пра іх на зямлі.
16 За тое, што пазабыў міласэрнасць і пагнаў чалавека беднага і сірага,
І шкадуючана сэрцам захацеў забіць.
І шкадуючана сэрцам захацеў забіць.
17 І палюбіў праклёны, і яны звернуцца на яго,
І не пажадаў добрага слова, і іх не знойдзецца для яго.
І не пажадаў добрага слова, і іх не знойдзецца для яго.
18 І апрануўся ў праклён, як у вопратку,
Што увайшоў, як вада, у нутрыну яго — да самых касцей, як алей.
Што увайшоў, як вада, у нутрыну яго — да самых касцей, як алей.
19 Да зробіцца гэта рызай для яго
І поясам, якім апаясаны.
І поясам, якім апаясаны.
20 Такая доля ад Бога для ўсіх, хто хлусіць на Мяне
І кажа няпраўду на душу Маю.
І кажа няпраўду на душу Маю.
21 Ты ж Божа мой, Божа зрабі Мне дзеля імя Твайго,
Дзеля вялікай міласэрнасці Тваёй.
Дзеля вялікай міласэрнасці Тваёй.
22 Ратуй Мяне, бо бедны і ўбогі я,
І сэрца мае трапеча ва Мне.
І сэрца мае трапеча ва Мне.
23 Як цень, калі праходзіць яна, так я знікаю,
Гоняць Мяне як саранчу.
Гоняць Мяне як саранчу.
24 Ногі Мае знемаглі ад пасту,
І цела мае без алею знямогла.
І цела мае без алею знямогла.
25 Пасмешышчам зрабіўся для іх,
Глядзяць на Мяне, галовамі ківаюць.
Глядзяць на Мяне, галовамі ківаюць.
26 Дапамажы Мне, Божа Мой,
Ратуй мяне па дабрыні Тваёй,
Ратуй мяне па дабрыні Тваёй,
27 Да зразумеюць, што рука гэта Твая,
І што гэта справа Твая.
І што гэта справа Твая.
28 Яны праклянуць, а Ты дабраславіш,
Паўстаючыя на Мяне няхай пасаромяцца, а раб Твой узрадуецца.
Паўстаючыя на Мяне няхай пасаромяцца, а раб Твой узрадуецца.
29 Да апрануцца ў сорам усе хлусячыя на Мяне,
Апрануцца, як вопраткаю, у сорам свой.
Апрануцца, як вопраткаю, у сорам свой.
30 Праслаўлю Бога вельмі вуснамі сваімі,
Пасярод шматнародзя ўсхвалю Яго,
Пасярод шматнародзя ўсхвалю Яго,
31 Бо Ён не адышоў ад беднага,
І збавіць ад ганіцеляў душу яго.
І збавіць ад ганіцеляў душу яго.
