1 Алелюйя.
Праслаўце Бога, бо Добры,
Вечна міласэрнасць Ягоная.
Праслаўце Бога, бо Добры,
Вечна міласэрнасць Ягоная.
2 Хто выкажа усю магутнасць Ягоную?
І хто зможа ўзгаласіць усю славу Яго?
І хто зможа ўзгаласіць усю славу Яго?
3 Шчаслівы, хто захаваў закон
І творыць праўду на кожны час.
І творыць праўду на кожны час.
4 Узгадай нас, Божа, дабраспрыяннем да людзей Тваіх,
Наведай нас ратаваннем Тваім.
Наведай нас ратаваннем Тваім.
5 Каб убачыць у даброце выбраных Тваіх,
Вясяліцца вясялосцю народа Твайго, хваліцца разам з набыткам Тваім.
Вясяліцца вясялосцю народа Твайго, хваліцца разам з набыткам Тваім.
6 Саграшылі з бацькамі нашымі,
Учынялі бяззаконне, рабілі няпраўду.
Учынялі бяззаконне, рабілі няпраўду.
7 Продкі нашы ў Егіпце не зразумелі цудаў Тваіх,
Не ўзгадалі мноства міласэрнасці Тваёй і наракалі, калі вайшлі ў Чырвонае мора.
Не ўзгадалі мноства міласэрнасці Тваёй і наракалі, калі вайшлі ў Чырвонае мора.
8 І ратаваў іх імя Свайго дзеля,
Каб убачылі моц Тваю.
Каб убачылі моц Тваю.
9 І загадаў Чырвонаму мору, і яно высахла,
І павёў іх па бездані як па сушы.
І павёў іх па бездані як па сушы.
10 І ратаваў іх ад рук нянавіснікаў,
І збавіў ад рук ворагаў.
І збавіў ад рук ворагаў.
11 Пакрыла вада супастатаў іх,
Ніводнага не засталося.
Ніводнага не засталося.
12 І паверылі ў словы Яго,
І заспявалі славу Яму.
І заспявалі славу Яму.
13 Але хутка забылі пра справы Яго
І не захавалі запавету Яго.
І не захавалі запавету Яго.
14 І дадаліся да жаданняў сваіх у пустэльні,
І спакушалі Бога сярод бязводдзя.
І спакушалі Бога сярод бязводдзя.
15 І даў ім па прашэнням іх,
Паслаў насычэнне душам іхнім.
Паслаў насычэнне душам іхнім.
16 І прагнявілі Маісея
І Аарона, святога Божага.
І Аарона, святога Божага.
17 Расчынілася зямля і пажэрла Дафана,
І паглынула Авіронавых людзей.
І паглынула Авіронавых людзей.
18 І ўзгарэлася полымя ў стане іх,
І папаліла полымя ўсіх няверных.
І папаліла полымя ўсіх няверных.
19 І зрабілі залатое цяля ў Харыву,
І пакланіліся балвану.
І пакланіліся балвану.
20 І змянілі славу Божыю
На выяву быка, што траву жарэ.
На выяву быка, што траву жарэ.
21 І забылі Бога ратаваўшага іх,
Што вялікія справы сатварыў у Егіпце,
Што вялікія справы сатварыў у Егіпце,
22 Цудоўнае ў зямлі Хамавай
І страшэннае на моры Чырвоным.
І страшэннае на моры Чырвоным.
23 І захацеў бы панішчыць іх, каб не Маісей, выбраны Ягоны,
Што стаў у журбоце прад Ім, каб адвесці лютасць Яго, да не знішчыць іх.
Што стаў у журбоце прад Ім, каб адвесці лютасць Яго, да не знішчыць іх.
24 І пагардзілі зямлёй жаданай,
І не мелі веры словам Ягоным.
І не мелі веры словам Ягоным.
25 І наракалі ў сялібах сваіх,
Не пачулі голаса Божыя.
Не пачулі голаса Божыя.
26 І ўзняў руку Сваю на іх,
Каб пакараць іх у пустэльні.
Каб пакараць іх у пустэльні.
27 І знішчыць род іхні,
І рассеяць іх па народах.
І рассеяць іх па народах.
28 І дачыніліся да Вээльфягора,
І рабілі ахвяры да нежывах.
І рабілі ахвяры да нежывах.
29 І раздражнялі Яго сваімі спачынамі,
І пачаўся падзеж сярод іх.
І пачаўся падзеж сярод іх.
30 Но з’явіўся Фінэс і задобрыў,
І спыніў мор.
І спыніў мор.
31 Залічылася гэта яму ў правяднасць
Ад роду і да роду і да века.
Ад роду і да роду і да века.
32 І прагнявілі Яго пры водах, дзе быў мяцеж,
І Маісей пацярпеў з-за іх.
І Маісей пацярпеў з-за іх.
33 Бо засмуцілі ягоны дух І паграшыў заняхайваннем вуснаў сваіх.
34 Не вынішчылі паганых,
Як загадаў Госпад ім,
Як загадаў Госпад ім,
35 І змяшаліся з імі,
І дачыніліся да спраў іхніх.
І дачыніліся да спраў іхніх.
36 І паслужылі балванам іх,
І трапілі ў спакусу.
І трапілі ў спакусу.
37 І пралілі кроў непавінную, кроў сыноў і дачок сваіх,
Што прынеслі ў ахвяру балванам ханаанскім, і знішчана была зямля крывёю гэтай.
Што прынеслі ў ахвяру балванам ханаанскім, і знішчана была зямля крывёю гэтай.
38 І апаганіліся справамі сваімі,
І да блудадзеяння дачыніліся.
І да блудадзеяння дачыніліся.
39 І ўгнявіўся лютасцю Бог на людзей Сваіх,
Пагрэбаваў набыткам Сваім,
Пагрэбаваў набыткам Сваім,
40 Аддаў іх у рукі ворагаў іх,
І завалодалі імі нянавіснікі іхнія.
І завалодалі імі нянавіснікі іхнія.
41 Прыгняталі іх ворагі,
І пакарылі іх пад рукі свае.
І пакарылі іх пад рукі свае.
42 Шмат разоў ратаваў іх, яны ж засмучалі Яго сваёю ўпартасцю,
І не жадалі пакінуць бяззаконні свае.
І не жадалі пакінуць бяззаконні свае.
43 Бачыў Бог, калі бедавалі яны,
І чуў маленні іх.
І чуў маленні іх.
44 І ўзгадаў запавет Свой,
І пашкадаваў па шматміласэрнасці Сваёй.
І пашкадаваў па шматміласэрнасці Сваёй.
45 Шчодрасць падаў ім
Ад усіх прыгнятальнікаў іх.
Ад усіх прыгнятальнікаў іх.
46 Ратуй нас, Божа, Божа наш!
І збяры нас ад народаў праславіць імя Твае святое, хваліцца Тваёю пахвалой.
І збяры нас ад народаў праславіць імя Твае святое, хваліцца Тваёю пахвалой.
47 Дабраславены Божа Бог Ізраіляў ад веку і да веку!
І да кажуць усе людзі: так, так.
І да кажуць усе людзі: так, так.
