1 Псалом Давіда. На Галіафа.
Дабраславены Ўладар Бог мой,
Што навучае рукі мае да вайны і пальцы мае да барацьбы.
Дабраславены Ўладар Бог мой,
Што навучае рукі мае да вайны і пальцы мае да барацьбы.
2 Міласэрнасць мая, і прытулак мой, Заступнік мой і Збавіцелю мой,
Абаронца мой і мае Спадзяванне, Ён падпарадкуе мне народ мой.
Абаронца мой і мае Спадзяванне, Ён падпарадкуе мне народ мой.
3 Што такое чалавек, Божа, што Ты адчыняешся яму?
Ці сын чалавечы, што Ты клапоцішся пра яго?
Ці сын чалавечы, што Ты клапоцішся пра яго?
4 Чалавек падобны пару,
Дні ягоныя як цень знікаюць.
Дні ягоныя як цень знікаюць.
5 Божа, нахілі нябёсы і зыйдзі,
Дакраніся да гор, і задымяцца яны.
Дакраніся да гор, і задымяцца яны.
6 Пашлі маланкі Твае і паплавяцца,
Пашлі стрэлы Твае і змятуцца яны.
Пашлі стрэлы Твае і змятуцца яны.
7 Працягні руку Тваю з вышыні і схапі мяне,
І збаві мяне ад вады глыбокай і ад рук чужынцаў.
І збаві мяне ад вады глыбокай і ад рук чужынцаў.
8 Іх вусны гавораць няпраўду,
І рука іх — рука крыўды.
І рука іх — рука крыўды.
9 Божа, запяю Табе песню новую,
На псалціры дзесяціструннай ўзыграю Табе.
На псалціры дзесяціструннай ўзыграю Табе.
10 Ты даруеш ратаванне царам,
Вызваляеш Давіда раба Твайго ад мяча лютага.
Вызваляеш Давіда раба Твайго ад мяча лютага.
11 Збаві мяне і вызвалі з рук чужынцаў,
Іх вусны кажуць крыўду, і рука іх — рука няпраўды.
Іх вусны кажуць крыўду, і рука іх — рука няпраўды.
12 Сыны іх, як маладыя сады, моцныя маладосцю,
Дачкі іх прыбраныя і ўпрыгожаныя быццам храм.
Дачкі іх прыбраныя і ўпрыгожаныя быццам храм.
13 Засекі іх поўныя, перапоўненыя тым і іншым,
Авечкі іх зашматпладавітыя, памнажаюцца на пашывах сваіх, валы іх тлустыя.
Авечкі іх зашматпладавітыя, памнажаюцца на пашывах сваіх, валы іх тлустыя.
14 Ні крадзяжу, ні прапажу няма ў іх,
Ні крыку на іхніх вуліцах.
Ні крыку на іхніх вуліцах.
15 Шчаслівымі лічаць людзей, якія маюць ўсё гэта.
Але шчаслівыя людзі, што Госпада Бога маюць.
Але шчаслівыя людзі, што Госпада Бога маюць.
