1 Слаўце Госпада, прызывайце імя Яго! Абвяшчайце між народамі дзеяньні Яго!
2 Сьпявайце Богу, выслаўляйце Яго! Апавядайце аб усіх цудах Ягоных!
3 Хвалецеся імем Яго сьвятым; няхай весяліцца сэрца тых, што шукаюць Госпада.
4 Шукайце Госпада й сілу Яго, шукайце ўсьцяж аблічча Ягонае!
5 Прыпамінайце цуды Яго, якія зрабіў, знакі Яго і прысуды вуснаў Ягоных.
6 Вы, Аўраамава семя, рабы Яго, сыны Якубавы, выбранцы Яго!
7 Ён, Госпад, — Бог наш; суды Яго над усенькай зямлёй.
8 Навекі памятае Ён запавет Свой: слова, што на тысячу пакаленьняў запаведаў,
9 умову Сваю з Аўраамам ды прысягу Сваю Ізааку.
10 І паставіў Якубу яе, як закон, і Ізраілю, як вечны запавет,
11 кажучы: Табе Я дам зямлю Канаанскую, як долю ў спадчыне вашай,
12 калі іх было йшчэ мала на лік, вельмі мала, і яны там былі прыхаджалымі,
13 і пераходзілі ад народу к народу, ад аднаго царства да другога народу.
14 Нікому ў крыўду Ён іх не даваў, дзеля іх цароў Ён караў,
15 кажучы: Не чапайце памазанцаў Маіх і прарокам Маім крыўды ня робце!
16 І, як Ён голад наслаў на зямлю ды кожну сьцяблінку збожжа зьніштожыў,
17 дык наперад ужо паслаў чалавека: Язэп быў прададзены ў рабства.
18 Ногі яго зашчамілі ў калоду, у зялеза скавалі яго
19 аж да часу, калі зьдзейсьнілась слова ягонае, слова Госпада зьявіла чыстасьць яго.
20 Тады цар паслаў, каб звольніць яго, валадар народаў вызваліў яго
21 і паставіў гаспадарам над домам сваім і загадчыкам над усенькім дабром сваім,
22 каб магнатаў вучыў, як душы зажадалася, ды старшыняў мудрасьці сваёй навучаў.
23 І прыйшоў Ізраіль уЭгіпт, і асеў Якуб у зямлі Хамавай.
24 І Бог Свой народ учыніў вельмі плодным і зрабіў яго дужэйшым за ўціскаўшых яго.
25 У сэрцы-ж гэных ненавісьць збудзіў да народу Свайго, на рабоў Сваіх напастлівасьць.
26 Ён паслаў Майсея, раба Свайго, Аарона, што выбраў Сабе.
27 Ён зрабіў праз іх Свае цуды й знаменьні Свае ў зямлі Хамавай.
28 Ён цемру паслаў, і цёмна зрабілася, а яны ўсё працівілісь слову Ягонаму.
29 Дык воды іхнія ў кроў абярнуў і рыбы ў іх вымарыў.
30 Зямля іх ад жаб зараілася навет у хорамах царскіх.
31 Загадаў, і кузурак розных наляцела, аваднёў ды камароў — у-ва ўсіх іхніх межах.
32 Заместа дажджу даў ім град, на зямлю іх агонь палючы паслаў.
33 Пабіў вінаград іх і смакоўніцы іхнія і дрэвы ў межах іх паламаў.
34 Загадаў, і прыйшла саранча ды гусеніц безьліч.
35 Яны ўсе расьліны пажэрлі ў зямлі іх, паелі плады з іх палёў.
36 І ўсіх першакоў у зямлі іх пабіў, зачаткі ўсенькае сілы іх.
37 А іх вывеў з срэбрам ды золатам, і ня было ў іх родах нядужага.
38 Эгіпт цешыўся з выхаду іхняга, бо зьняў іх страх перад імі.
39 Ён хмару ім разгарнуў на заслону ды агонь, каб ноч асьвятляць.
40 Зажадалі, і ім перапёлак прывёў і хлебам карміў іх нябесным.
41 Ён скалу расшчапіў, і люнулі воды, і ракой пацяклі па ссохлай зямлі.
42 Бо прыпомніў Ён слова сьвятое Сваё да Аўраама, раба Свайго,
43 вывеў народ Свой у радасьці, выбранцаў Сваіх у вясёласьці.
44 І даў ім зямлю народаў, і тым, што народы трудом прыдбалі, заўладалі яны,
45 каб спаўнялі загады Ягоныя і закон Яго каб хавалі. Альлілуя!
