1 Кіраўніку хору. Навука. Сыном Карэевым. Песьня пра любага.
2 Сэрца маё праліло добрае слова: кажу пра мае справы ўладару; язык мой — пяро скарапісца.
3 Красой ты больш прыгожы за сыноў людзкіх, ласка пацякла з вуснаў тваіх: дзеля гэтага Бог блаславіў цябе на вякі.
4 Падперажы меч твой да боку твайго, сільны, у дабрыні тваёй і красе тваёй,
5 і напружся, і пасьпявай, і пануй дзеля праўды, лагоды і справядлівасьці, і правая рука твая дзівосна павядзе цябе.
6 Вострыя стрэлы твае, сільны, — народы скорацца перад табою, — стрэлы ў сэрца ворагаў уладара.
7 Пасад Твой, Божа, на век вякоў; жазло валадарства Твайго — жазло праведнасьці.
8 Ты палюбіў справядлівасьць і ўзьненавідзеў беззаконьне: дзеля гэтага памазаў цябе Бог, твой Бог, алеем радасьці больш, чым саўдзельнікаў тваіх.
9 Сьмірна, і алоэ, і касія ад вопраткі тваёй і ад харомаў з слановай косьці цешаць цябе.
10 Дочкі каралеўскія ў пашане ў цябе. Каралева стала па правай руцэ тваёй, у вопратку золатам прашытую апранутая, упрыгожаная.
11 Слухай, дачка, глянь, і нахілі вуха тваё, і забудзь народ твой і дом бацькі твайго,
12 і ўладар пажадае красы тваёй, бо ён — госпад твой;
13 і паклоняцца яму дочкі Тыру з дарамі. На твар твой маліцца будуць багатыя народу.
14 Уся слава дачкі каралеўскай у ёй самой: яна апранутая ў вопратку з залатымі махрамі, упрыгожаная.
15 Прывядуць да ўладара дзеваў усьлед за ёю, дружак яе прывядуць табе.
16 Сярод радасьці і вясельля прывядуць іх і ўвядуць у каралеўскія харомы.
17 Замест бацькоў тваіх сталі сыны твае: паставіш іх князямі па ўсёй зямлі.
18 Зраблю памятным імя тваё ўва ўсіх пакаленьнях; дзеля гэтага будуць цябе славіць народы на век і на век вякоў.