1 και εν τω ϲυνπληρουϲθαι την ημεραν τη πεντηκοϲτηϲ ηϲαν παντεϲ ομου επι το αυτο
2 και εγενετο αφνω εκ του ουρανου ηχοϲ ωϲπερ φερομενηϲ πνοηϲ βιαιαϲ και επληρωϲεν ολον τον οικον ου ηϲαν καθεζοημενοι
3 και ωφθηϲαν αυτοιϲ διαμεριζομεναι γλωϲϲαι ωϲει πυροϲ και εκαθιϲεν δε εφ ενα εκαϲτον αυτω̅
4 και επληϲθηϲαν απαντεϲ π̅ν̅ϲ̅ αγιου και ηρξαντο λαλειν ετερεϲ γλωϲϲαιϲ καθωϲ το π̅ν̅α̅ εδιδου αποφθεγγεϲθαι αυτοιϲ
5 ηϲαν δε κατοικουντεϲ εν ι̅λ̅η̅μ̅ ανδρεϲ ιουδαιοι ευλαβειϲ απο παντοϲ εθνουϲ των υπο τον ουρανον
6 γενομενηϲ δε τηϲ φωνηϲ ταυτηϲ ϲυνηλθεν το πληθοϲ και ϲυνεχυθη οτι ηκουον ειϲ εκαϲτοϲ τη ιδια διαλεκτω λαλουντων αυτων
7 εξιϲταντο δε παντεϲ και εθαυμαζον λεγοντεϲ ουχ ιδιου απαντεϲ ουτοι οι λαλουντεϲ ειϲιν γαλειλαιοι
8 και πωϲ ημειϲ ακουομεν εκαϲτοϲ τη ιδια διαλεκτω ημων εν η εγεννηθημεν
9 παρθοι και μηδοι και εμαλειται και οι κατοικουντεϲ την μεϲοποταμιαν ιουδαιαν τε και παππαδοκιαν ποντον και την αϲιαν
10 φρυγιαν τε και πανφυλιαν αιγυπτον και τα μερη τηϲ λιβυηϲ τηϲ κατα κυρηνην και οι επειδημουντεϲ ρωμαιοι
11 ιουδαιοι τε και προϲηλυτοι κρητεϲ και αραβεϲ ακουομε̅ λαλουντων αυτων ταιϲ ημετεραιϲ γλωϲϲαιϲ τα μεγαλια του θ̅υ̅
12 εξιϲταντο δε παντεϲ και διηπορουν αλλοϲ προϲ αλλον λεγοντεϲ τι θελει τουτο ειναι
13 ετεροι δε διαχλευαζοντεϲ ελεγον οτι γλευκουϲ μεμεϲτωμενοι ειϲιν
14 ϲταθειϲ δε ο πετροϲ ϲυν τοιϲ ενδεκα επηρεν την φωνην αυτου και απεφθεγξατο αυτοιϲ λεγων ανδρεϲ ιουδαιοι και κατοικουντεϲ ι̅λ̅η̅μ̅ παντεϲ τουτο υμιν γνωϲτον εϲτω και ενωτιϲαϲθαι τα ρηματα μου
15 ου γαρ ωϲ υμιϲ υπολαμβανετε ουτοι μεθυωϲιν εϲτιν γαρ ωρα τριτη τηϲ ημεραϲ
16 αλλα τουτο εϲτιν το ειρημενον δια του προφητου ιωηλ
17 και εϲται μετα ταυτα εν ταιϲ εϲχατεϲ ημεραιϲ λεγει ο θ̅ϲ̅ εκχαιω απο του π̅ν̅ϲ̅ μου επι παϲαν ϲαρκα και προφητευϲουϲιν οι υιοι υμων και θυγατεραιϲ και οι νεανιϲκοι υμων οραϲιϲ οψονται και οι πρεϲβυτεροι ενυπνιοιϲ ενυπνιαϲθηϲονται
18 και γε επι τουϲ δουλουϲ μου και επι ταϲ δουλαϲ μου εν ταιϲ ημεραιϲ εκειναιϲ εκχεω απο του π̅ν̅ϲ̅ μου και προφητευϲουϲιν
19 και δωϲω τερατα εν τω ουρανω ανω και ϲημεια επι τηϲ γηϲ κατω αιμα και πυρ και ατμιδα καπνου
20 ο ηλιοϲ μεταϲτραφηϲεται ειϲ ϲκοτοϲ και η ϲεληνη ειϲ αιμα πριν ελθιν την ημεραν κ̅υ̅ την μεγαλην και επιφανη
21 και εϲται παϲ οϲ αν επικαλεϲηται το ονομα κ̅υ̅ ϲωθηϲεται
22 ανδρεϲ ιϲραηλειται ακουϲατε τουϲ λογουϲ τουτουϲ ι̅ν̅ τον ναζωραιον ανδρα αποδεδιγμενον απο του θ̅υ̅ ειϲ υμαϲ δυναμεϲιν και τεραϲι και ϲημειοιϲ οιϲ εποιηϲεν δι αυτου ο θ̅ϲ̅ εμ μεϲω υμων καθωϲ αυτοι οιδατε
23 τουτον τη ωριϲμενη βουλη και προγνωϲι του θ̅υ̅ εκδοτον δια χειροϲ ανομων προϲπηξαντεϲ ανειλατε
24 ον ο θ̅ϲ̅ ανεϲτηϲεν λυϲαϲ ταϲ ωδειναϲ του θανατου καθοτι ουκ ην δυνατον κρατειϲθαι αυτον υπ αυτου
25 δ̅α̅δ̅ γαρ λεγει ειϲ αυτον προορωμην τον κ̅ν̅ ενωπιον μου δια παντοϲ οτι εκ δεξιων μου εϲτιν ινα μη ϲαλευθω
26 δια τουτο ηυφρανθη η καρδια μου και ηγαλλιαϲατο η γλωϲϲα μου ετι δε και η ϲαρξ μου καταϲκηνωϲει εφ ελπιδι
27 οτι ουκ εγκαταλιψιϲ την ψυχην μου ειϲ αδην ουδε δωϲειϲ τον οϲιον ϲου ιδειν διαφθοραν
28 εγνωριϲαϲ μοι οδουϲ ζωηϲ πληρωϲειϲ με ευφροϲυνην μετα του προϲωπου ϲου
29 ανδρεϲ αδελφοι εξον ειπειν μετα παρρηϲιαϲ προϲ υμαϲ περι του πατριαρχου δ̅α̅δ̅ οτι και ετελευτηϲεν και εταφη και το μνημα αυτου εϲτιν εν ημιν αχρι τηϲ ημεραϲ ταυτηϲ
30 προφητηϲ ουν υπαρχων και ιδωϲ οτι ορκω ωμοϲεν αυτω ο θ̅ϲ̅ εκ καρπου τηϲ οϲφυοϲ αυτου καθιϲαι επι τον θρονον αυτου
31 προειδων ελαληϲεν περι τηϲ αναϲταϲεωϲ του χ̅υ̅ οτι ουτε ενκατελημφθη ειϲ αδου ουτε η ϲαρξ αυτου ειδεν διαφθοραν
32 τουτον τον ι̅ν̅ ανεϲτηϲεν ο θ̅ϲ̅ ου παντεϲ ημειϲ εϲμεν μαρτυρεϲ
33 τη δεξια ουν του θ̅υ̅ υψωθειϲ την τε επαγγελιαν του π̅ν̅ϲ̅ του αγιου λαβων παρα του π̅ρ̅ϲ̅ εξεχεεν τουτο ο υμιϲ βλεπετε και ακουεται
34 ου γαρ δ̅α̅δ̅ ανεβη ειϲ τουϲ ουρανουϲ λεγει δε αυτοϲ ειπεν ο κ̅ϲ̅ τω κ̅ω̅ μου καθου εκ δεξιων μου
35 εωϲ αν θω τουϲ εχθρουϲ ϲου υποποδιον των ποδων ϲου
36 αϲφαλωϲ ουν γινωϲκετω παϲ ο οικοϲ ι̅η̅λ̅ οτι και κ̅ν̅ αυτον και χ̅ν̅ ο θ̅ϲ̅ εποηϲεν τουτον τον ι̅ν̅ ον υμειϲ εϲταυρωϲατε
37 ακουϲαντεϲ δε κατενυγηϲαν την καρδιαν ειπον τε προϲ τον πετρον και τουϲ λοιπουϲ αποϲτολουϲ τι ποιηϲωμεν ανδρεϲ αδελφοι
38 πετροϲ δε προϲ αυτουϲ μετανοηϲατε φηϲιν και βαπτιϲθητω εκαϲτοϲ υμων επι τω ονοματι ι̅υ̅ χ̅υ̅ ειϲ αφεϲιν των αμαρτιων ημων και λημψεϲθαι την δωρεαν του αγιου π̅ν̅ϲ̅
39 υμιν γαρ εϲτιν η επαγγελια και τοιϲ τεκνοιϲ υμων και παϲι τοιϲ ειϲ μακραν οϲουϲ αν προϲκαλεϲηται κ̅ϲ̅ ο θ̅ϲ̅ ημων
40 ετεροιϲ τε λογοιϲ πλιοϲιν δειεμαρτυρατο και παρεκαλει αυτουϲ λεγων ϲωθητε απο τηϲ γενεαϲ τηϲ κολιαϲ ταυτηϲ
41 οι μεν ουν αποδεξαμενοι τον λογον αυτου εβαπτιϲθηϲαν και προϲετεθηϲαν εν τη ημερα εκεινη ψυχαι ωϲει τριϲχιλιαι
42 ηϲαν δε προϲκαρτερουντεϲ τη διδαχη τω̅ αποϲτολων και τη κοινωνια τη κλαϲει του αρτου και ταιϲ προϲευχαιϲ
43 εγεινετο δε παϲη ψυχη φοβοϲ πολλα τε τερατα και ϲημεια εγινετο δια των αποϲτολων εν ι̅λ̅η̅μ̅ φοβοϲ τε ην μεγαϲ επι
44 παντεϲ 43 και παντεϲ δε οι πιϲτευοντεϲ ηϲαν επι το αυτο και ειχον απαντα κοινα
45 και τα κτηματα και ταϲ υπαρξειϲ επιπραϲκον και διεμεριζον αυτα παϲιν καθοτι αν τιϲ χριαν ειχεν
46 καθ ημεραν τε προϲκαρτερουντεϲ εν τω ιερω ομοθυμαδον κλωντεϲ τε κατ οικον αρτον μετελαμβανον τροφηϲ εν αγαλλιαϲει και αφελοτητι καρδιαϲ
47 ενουντεϲ τον θ̅ν̅ και εχοντεϲ χαριν προϲ ολον τον λαον ο δε κ̅ϲ̅ προϲετιθει τουϲ ϲωζομενουϲ καθ ημεραν επι το αυτο