1 ωϲ δε εγενετο αναχθηναι ημαϲ αποϲπαϲθενταϲ απ αυτω̅ ευθυ�������� ηλθομεν ειϲ την κω τη δε εξηϲ ειϲ ροδον κακειθεν ειϲ πατερα
2 και ευροντεϲ πλοιον διαπερων ειϲ φοινικην επιβαντεϲ ανηχθημεν
3 αναφανεντεϲ δε την κυπρον και καταλιποντεϲ αυτη̅ ευωνυμον επλεομεν ειϲ ϲυριαν και κατηχθημεν ειϲ τυρον εκειϲε γαρ το πλοιον ην αποφορτιζομενον τον γομον
4 ανευροντεϲ δε τουϲ μαθηταϲ επεμειναμεν αυτου ημεραϲ επτα οιτινεϲ τω παυλω ελεγον δια του π̅ν̅ϲ̅ μη επιβαινειν ειϲ ιεροϲολυμα
5 οτε εγενετο ημαϲ εξαρτιϲαι ταϲ ημεραϲ εξελθοντεϲ επορευομεθα προπεμποντων ημαϲ παντων ϲυν γυναιξιν και τεκνοιϲ εωϲ εξω τηϲ πολεωϲ και θεντεϲ τα γονατα επι τον αιγιαλον προϲευξαμενοι
6 απεϲπαϲαμεθα αλληλουϲ και ανεβημεν ειϲ το πλοιον εκεινοι δε υπεϲτρεψαν ειϲ τα ιδια
7 ημειϲ δε τον πλουν διανυϲαντεϲ απο τυρου κατηντηϲαμεν ειϲ πτολομαιδα και αϲπαϲαμενοι τουϲ αδελφουϲ εμειναμεν ημεραν μιαν παρ αυτοιϲ
8 τη δε επαυριον εξελθοντεϲ ηλθομεν ειϲ καιϲαρειαν και ειϲελθοντεϲ ειϲ τον οικον φιλιππου του ευαγγελιϲτου οντοϲ εκ των επτα εμειναμεν παρ αυτω
9 τουτω δε ηϲαν παρθενοι θυγατερεϲ τεϲϲαρεϲ προφητευουϲαι
10 επιμενοντων δε ημεραϲ πλειουϲ κατηλθεν τιϲ απο τηϲ ιουδαιαϲ προφητηϲ ονοματι αγαβοϲ
11 και ελθων προϲ ημαϲ και αραϲ την ζωνην του παυλου δηϲαϲ εαυτου τουϲ ποδαϲ και ταϲ χειραϲ ειπεν ταδε λεγει το π̅ν̅α̅ το αγιον τον ανδρα ου εϲτιν η ζωνη αυτη ουτωϲ δηϲουϲιν εν ι̅λ̅η̅μ̅ οι ιουδαιοι και παραδωϲουϲιν ειϲ χειραϲ εθνων
12 ωϲ δε ηκουϲαμεν ταυτα παρεκαλουμεν ημειϲ τε και οι ε̅τοπιοι του μη αναβαινειν αυτον ειϲ ι̅λ̅η̅μ̅
13 τοτε απεκριθη δε ο παυλοϲ τι ποιειτε κλαιοντεϲ και ϲυνθρυπτοντεϲ μου την καρδιαν εγω γαρ ου μονον δεθηναι αλλα και αποθανειν ειϲ ι̅λ̅η̅μ̅ ετοιμωϲ εχω υπερ του ονοματοϲ του κ̅υ̅ ι̅υ̅ χ̅υ̅
14 μη πιθομενου δε αυτου ηϲυχαϲαμεν ειποντεϲ του κ̅υ̅ το θελημα γινεϲθω
15 μετα δε ταϲ ημεραϲ ταυταϲ παραϲκευαϲαμενοι αναβαινομεν ειϲ ιεροϲολυμα
16 ϲυνηλθον δε και των μαθητω̅ απο καιϲαρειαϲ ϲυν ημιν αγοντεϲ παρ ω ξενιϲθωμεν μναϲωνι τινι κυπριω αρχαιω μαθητη
17 γενομενων δε ημων ειϲ ιεροϲολυμα αϲμενωϲ απεδεξαντο ημαϲ οι αδελφοι
18 τη δε επιουϲη ειϲηει ο παυλοϲ ϲυν ημιν προϲ ιακωβον παντεϲ τε παρεγενοντο οι πρεϲβυτεροι
19 και αϲπαϲαμενοϲ αυτουϲ εξηγειτο καθ εν εκαϲτον ων εποιηϲεν ο θ̅ϲ̅ εν τοιϲ εθνεϲιν δια τηϲ διακονιαϲ αυτου
20 οι δε ακουϲαντεϲ εδοξαζον τον θ̅ν̅ ειπον τεϲ αυτω θεωρειϲ αδελφε ποϲαι μυριαδεϲ ειϲιν εν τοιϲ ιουδαιοιϲ των πεπιϲτευκοτων και παντεϲ ζηλωται του νομου υπαρχουϲιν
21 κατηχηθηϲαν δε περι ϲου οτι αποϲταϲιαν διδαϲκειϲ απο μωυϲεωϲ τουϲ κατα τα εθνη πανταϲ ιουδαιουϲ λεγων μη περιτεμνειν αυτουϲ τα τεκνα μηδε τοιϲ εθεϲιν περιπατειν
22 τι ουν εϲτιν παντωϲ ακουϲονται οτι εληλυθαϲ
23 τουτο ουν ποιηϲον ο ϲοι λεγομεν ειϲιν ημιν ανδρεϲ τεϲϲαρεϲ ευχην εχοντεϲ εφ εαυτων
24 τουτουϲ παραλαβων αγνιϲθητι ϲυν αυτοιϲ και δαπανηϲον επ αυτοιϲ ινα ξυρηϲονται την κεφαλην και γνωϲονται παντεϲ οτι περι ων κατηχηνται περι ϲου ουδεν εϲτιν αλλα ϲτοιχειϲ και αυτοϲ φυλαϲϲων τον νομο̅
25 περι δε των πεπιϲτευκοτων εθνων ημειϲ απεϲτειλαμεν κριναντεϲ μηδεν τοιουτο τηπειν αυτοϲ ει μη φυλαϲϲεϲθαι αυτουϲ το τε ειδωλοθυτον και αιμα και πνικτον και πορνειαν
26 τοτε ο παυλοϲ παραλαβων τουϲ ανδραϲ τη εχομενη ημερα ϲυν αυτοιϲ αγνιϲθειϲ ειϲηει ειϲ το ιερον διαγγελλων την εκπληρωϲιν των ημερων του αγνιϲμου εωϲ ου προϲηνεχθη υπερ ενοϲ εκαϲτου αυτων η προϲφορα
27 ωϲ δε εμελλον αι επτα ημεραι ϲυντελειϲθαι θεαϲαμενοι αυτον εν τω ιερω οι απο τηϲ αϲιαϲ ιουδαιοι ϲυνεχεον παντα τον οχλον και επεβαλον επ αυτον ταϲ χειραϲ
28 κραζοντεϲ ανδρεϲ ιϲραηλιται βοηθειται ουτοϲ εϲτιν ο α̅ν̅ο̅ϲ̅ ο κατα του λαου και του νομου και του τοπου τουτου πανταϲ πανταχη διδαϲκων ετι τε και ελληναϲ ειϲηγαγεν ειϲ το ιερο̅ και κεκοινωκεν τον αγιον τοπον τουτον
29 ηϲαν γαρ προεωρακοτεϲ τροφιμον τον εφεϲιον εν τη πολει ϲυν αυτω ον ενομιζον οτι ειϲ το ιερον ειϲηγαγεν ο παυλοϲ
30 εκινηθη τε η πολιϲ ολη και εγενετο ϲυνδρομη του λαου και επιλαβομενοι του παυλου ειλκον αυτον εξω του ιερου και ευθεωϲ εκλειϲθηϲαν αι θυραι