1 διο αναπολογητοϲ ει ω ανθρωπε παϲ ο κρεινων εν ω γαρ κρεινειϲ τον ετερον ϲεαυτον κατακρεινειϲ τα γαρ αυτα πραϲϲειϲ ο κρεινων
2 οιδαμεν δε οτι το κριμα του θ̅υ̅ εϲτιν κατα αληθειαν επι τουϲ τα τοιαυτα πραϲϲονταϲ
3 λογιζη δε τουτο ω ανθρωπε ο κρεινων τουϲ τα τοιαυτα πραϲϲονταϲ και ποιων αυτα οτι ϲυ εκφευξη το κριμα του θ̅υ̅
4 η του πλουτου τηϲ χρηϲτοτητοϲ αυτου και τηϲ ανοχηϲ και τηϲ μακροθυμιαϲ καταφρονειϲ αγνοων οτι το χρηϲτον του θ̅υ̅ ειϲ μετανοιαν ϲε αγει
5 κατα δε την ϲκληροτητα ϲου και αμετανοητον καρδιαν θηϲαυριζειϲ ϲεαυτω οργην εν ημερα οργηϲ και αποκαλυψεωϲ δικαιοκριϲιαϲ του θ̅υ̅
6 οϲ αποδωϲει εκαϲτω κατα τα εργα αυτου
7 τοιϲ μεν καθ {υπομην}[1] εργου αγαθου δοξαν και τιμην και αφθαρϲιαν ζητουϲι ζωην αιωνιον
8 τοιϲ δε εξ ερειθιαϲ και απειθουϲιν τη αληθεια πειθομενοιϲ δε τη αδικια οργη και θυμοϲ
9 θλιψιϲ και ϲτενοχωρια επι παϲαν ψυχην ανθρωπου του κατεργαζομενου το κακον ιουδαιου τε πρωτον και ελληνοϲ
10 δοξα δε και τειμη και ειρηνη παντι τω εργαζομενω το αγαθον ιουδαιω τε πρωτον και ελληνι
11 ου γαρ εϲτιν προϲωπολημψια παρα τω θ̅ω̅
12 οϲοι γαρ ανομωϲ ημαρτον ανομωϲ και απολουνται και οϲοι εν νομω ημαρτον δια νομου κριθηϲονται
13 ου γαρ οι ακροαται νομου δικαιοι παρα θ̅ω̅ αλλ οι ποιηται νομου δικαιωθηϲονται
14 οταν γαρ εθνη τα μη νομον εχοντα φυϲει τα του νομου ποιωϲιν ουτοι νομον μη εχοντεϲ εαυτοιϲ ειϲιν νομοϲ
15 οιτινεϲ ενδεικνυνται το εργον του νομου γραπτον εν ταιϲ καρδιαιϲ αυτων ϲυνμαρτυρουϲηϲ αυτων τηϲ ϲυνειδηϲεωϲ και μεταξυ αλληλων των λογιϲμων κατηγορουντων η και απολογουμενων
16 εν η ημερα κρινει ο θ̅ϲ̅ τα κρυπτα των ανθρωπων κατα το ευαγγελιον μου δια χ̅υ̅ ι̅υ̅
17 ει δε ϲυ ιουδαιοϲ επονομαζη και επαναπαυη νομω και καυχαϲαι εν θ̅ω̅
18 και γεινωϲκειϲ το θελημα και δοκιμαζειϲ τα διαφεροντα κατηχουμενοϲ εκ του νομου
19 πεποιθαϲ τε ϲεαυτον οδηγον ειναι τυφλων φωϲ τω̅ εν ϲκοτει
20 παιδευτη̅ αφρονων διδαϲκαλο̅ νηπιων εχοντα την μορφωϲιν τηϲ γνωϲεωϲ και τηϲ αληθειαϲ εν τω νομω
21 ο ουν διδαϲκων ετερον ϲεαυτον ου διδαϲκειϲ ο κηρυϲϲων μη κλεπτειν κλεπτειϲ
22 ο λεγων μη μοιχευειν μοιχευειϲ ο βδελυϲϲομενοϲ τα ειδωλα ιεροϲυλειϲ
23 οϲ εν νομω καυχαϲαι δια τηϲ παραβαϲεωϲ του νομου τον θ̅ν̅ ατειμαζειϲ
24 το γαρ ονομα του θ̅υ̅ δι υμαϲ βλαϲφημειται εν τοιϲ εθνεϲι̅ καθωϲ γεγραπται
25 περιτομη μεν γαρ ωφελει εαν νομον πραϲϲηϲ εαν δε παραβατηϲ νομου ηϲ η περιτομη ϲου ακροβυϲτια γεγονεν
26 εαν ουν η ακροβυϲτια τα δικαιωματα του νομου φυλαϲϲη ουχ η ακροβυϲτια αυτου ειϲ περιτομην λογιϲθηϲεται
27 και κρινει η εκ φυϲεωϲ ακροβυϲτια τον νομον τελουϲα ϲε τον δια γραμματοϲ και περιτομηϲ παραβατην νομου
28 ου γαρ ο εν τω φανερω ιουδαιοϲ εϲτιν ουδε η εν τω φανερω ε̅ ϲαρκι περιτομη
29 αλλ ο εν τω κρυπτω ιουδαιοϲ και περιτομη καρδιαϲ εν πνευματι ου γραμματι ου ο επαινοϲ ουκ εξ ανθρωπων αλλα εκ του θ̅υ̅