1 παρακαλω ουν υμαϲ αδελφοι δια των οικτειρμων του θ̅υ̅ παραϲτηϲαι τα ϲωματα υμων θυϲιαν ζωϲαν αγιαν ευαρεϲτον τω θ̅ω̅ τη̅ λογικην λατρειαν υμων
2 και μη ϲυνϲχηματιζεϲθε τω αιωνιω τουτω αλλα μεταμορφουϲθε τη ανακαινωϲει του νοοϲ ειϲ το δοκιμαζειν υμαϲ τι το θελημα του θ̅υ̅ το αγαθον και ευαρεϲτον και τελειον
3 λεγω γαρ δια τηϲ χαριτοϲ τηϲ δοθειϲηϲ μοι παντι τω οντι εν υμιν μη υπερφρονει̅ παρ ο δει φρονειν αλλα φρονειν ειϲ το ϲωφρονειν εκαϲτω ωϲ ο θ̅ϲ̅ εμεριϲεν μετρον πιϲτεωϲ
4 καθαπερ γαρ εν ενι ϲωματι πολλα μελη εχομεν τα δε μελη παντα ου την αυτην εχει πραξιν
5 ουτωϲ οι πολλοι εν ϲωμα εϲμεν εν χ̅ω̅ το δε καθ ειϲ αλληλων μελη
6 εχοντεϲ δε χαριϲματα κατα την χαριν την δοθειϲαν ημι̅ διαφορα ειτε προφητειαν κατα την αναλογιαν τηϲ πιϲτεωϲ
7 ειτε διακονιαν εν τη διακονια ειτε ο διδαϲκων ε̅ τη διδαϲκαλια
8 ειτε ο παρακαλων εν τη παρακληϲει ο μεταδιδουϲ εν απλοτητι ο προιϲταμενοϲ εν ϲπουδη ο ελεων εν ιλαροτητι
9 η αγαπη ανυποκριτοϲ αποϲτυγουντεϲ το πονηρον κολλωμενοι τω αγαθω
10 τη φιλαδελφια ειϲ αλληλουϲ φιλοϲτοργοι τη τιμη αλληλουϲ προηγουμενοι
11 τη ϲπουδη μη οκνηροι τω πνευματι ζεο̅τεϲ τω κ̅ω̅ δουλευοντεϲ
12 τη ελπιδι χαιροντεϲ τη θλειψει υπομενοντεϲ τη προϲευχη προϲκαρτερουντεϲ
13 ταιϲ χρειαιϲ των αγιω̅ κοινωνουντεϲ την φιλοξενιαν διωκοντεϲ
14 ευλογειτε τουϲ διωκο̅ταϲ ευλογειτε και μη καταραϲθε
15 χαιρειν μετα χαιροντων κλαιει̅ μετα κλαιοντων
16 το αυτο ειϲ αλληλουϲ φρονουντεϲ μη τα υψηλα φρονουντεϲ αλλα τοιϲ ταπεινοιϲ ϲυναπαγαμενοι μη γεινεϲθε φρονιμοι παρ εαυτοιϲ
17 μηδενι κακον αντι κακου αποδιδοντεϲ προνοουμενοι καλα ενωπιον παντων ανθρωπων
18 ει δυνατον το εξ υμων μετα παντων ανθρωπων ειρηνευοντεϲ
19 μη εαυτουϲ εκδικουντεϲ αγαπητοι αλλα δοτε τοπον τη οργη γεγραπται γαρ εμοι εκδικηϲιϲ εγω ανταποδωϲω λεγει κ̅ϲ̅
20 αλλα εαν πεινα ο εχθροϲ ϲου ψωμιζε αυτον εαν διψα ποτιζε αυτον τουτο γαρ ποιω̅ ανθρακαϲ πυροϲ ϲωρευϲειϲ επι τηϲ κεφαληϲ αυτου
21 μη νεικω υπο του κακου αλλα νεικα εν τω αγαθω το κακον