1 παρακαλω ουν υμαϲ αδελφοι δια των οικτειρμων του θ̅υ̅ παραϲτηϲαι τα ϲωματα υμων θυϲιαν ζωϲαν αγιαν τω θ̅ω̅ ευαρεϲτον την λογικην λατρειαν υμων
2 και μη ϲυϲχηματιζεϲθαι τω αιωνι τουτω αλλα μεταμορφουϲθαι τη ανακαινωϲει του νοοϲ ειϲ το δοκιμαζειν υμαϲ τι το θελημα του θ̅υ̅ το αγαθον και ευαρεϲτον και τελειον
3 λεγω γαρ δια τηϲ χαριτοϲ τηϲ δοθειϲηϲ μοι παντι τω οντι εν υμι̅ μη υπερφρονειν παρ ο δει φρονειν αλλα φρονειν ειϲ το ϲωφρονειν εκαϲτω ωϲ εμεριϲε̅ ο θ̅ϲ̅ μετρον πιϲτεωϲ
4 καθαπερ γαρ εν ενι ϲωματι μελη πολλα εχομεν τα δε μελη παντα ου την αυτην εχει πραξιν
5 ουτωϲ οι πολλοι εν ϲωμα εϲμε̅ εν χ̅ω̅ το δε καθ ειϲ αλληλων μελη
6 εχοντεϲ δε χαριϲματα κατα την χαριν την δοθειϲαν ημι̅ διαφορα ειτε προφητειαν κατα την αναλογιαν τηϲ πιϲτεωϲ
7 ειτε διακονιαν εν τη διακονια ειτε διδαϲκαλειαν εν τη διδαϲκαλεια
8 ειτε ο παρακαλων εν τη παρακληϲει ο μεταδιδουϲ εν απλοτητι ο προιϲταμενοϲ εν ϲπουδη ο ελεων εν ιλαροτητι
9 η αγαπη ανυποκριτοϲ αποϲτυγουντεϲ το πονηρον κολλωμενοι τω αγαθω
10 τη φιλαδελφια ειϲ αλληλουϲ φιλοϲτοργοι τη τιμη αλληλουϲ προηγουμενοι
11 τη ϲπουδη μη οκνηροι τω π̅ν̅ι̅ ζεοντεϲ τω κ̅ω̅ δουλευοντεϲ
12 τη ελπιδι χαιροντεϲ τη θλιψει {υπομενοϲ}[13] τη προϲευχη προϲκαρτερουντεϲ
13 ταιϲ χρειαιϲ των αγιων κοινωνουντεϲ την φιλοξενιαν διωκοντεϲ
14 ευλογειτε τουϲ διωκονταϲ υμαϲ ευλογειτε και μη καταραϲθε
15 χαιρειν μετα χαιροντων και κλεειν μετα κλαιοντων
16 το αυτο ειϲ αλληλουϲ φρονουντεϲ μη τα υψηλα φρονουντεϲ αλλα τοιϲ ταπινοιϲ ϲυναπαγομενοι μη γεινεϲθε φρονιμοι παρ εαυτοιϲ
17 μηδενι κακον αντι κακου αποδιδοντεϲ προνοουμενοι καλα ενωπιον {}[14] των α̅ν̅ω̅ν̅
18 ει δυνατον το εξ υμων μετα παντων α̅ν̅ω̅ν̅ ειρηνευοντεϲ
19 μη εαυτουϲ εκδικουντεϲ αγαπητοι αλλα δοτε τοπον τη οργη γεγραπται γαρ εμοι εκδικηϲειϲ εγω ανταποδωϲω λεγει κ̅ϲ̅
20 αλλα εαν πινα ο εχθροϲ ϲου ψωμιζε αυτον εαν διψα ποτιζε αυτον τουτο γαρ ποιων ανθρακαϲ πυροϲ ϲωρευϲειϲ επι την κεφαλην αυτου
21 μη νικου υπο του κακου αλλα νικα εν τω αγαθω το κακον