1 παϲα ψυχη εξουϲιαιϲ υπερεχουϲαιϲ υποταϲϲεϲθω ου γαρ εϲτιν εξουϲια ει μη υπο θ̅υ̅ αι δε ουϲαι υπο θ̅υ̅ τεταγμεναι ειϲιν
2 ωϲτε ο αντιταϲϲομενοϲ τη εξουϲια τη του θ̅υ̅ διαταγη ανθεϲτηκεν οι δε ανθεϲτηκοτεϲ εαυτοιϲ κριμα λημψονται
3 οι γαρ αρχο̅τεϲ ουκ ειϲιν φοβοϲ τω αγαθω εργω αλλα τω κακω θελειϲ δε μη φοβειϲθαι την εξουϲιαν το αγαθον ποιει και εξειϲ επαινον εξ αυτηϲ
4 θ̅υ̅ γαρ {δικονοϲ}[7] εϲτιν ϲοι ειϲ αγαθον εαν δε το κακον ποιηϲ φοβου ου γαρ εικη την μαχαιρα̅ φορει θ̅υ̅ γαρ διακονοϲ εϲτιν εκδικοϲ ειϲ οργην τω το κακον πραϲϲοντι
5 διο αναγκη υποταϲϲεϲθαι ου μονον δια την οργην αλλα και δια την ϲυνειδηϲιν
6 δια τουτο γαρ και φορουϲ τελειτε λιτουργοι γαρ θ̅υ̅ ειϲιν ειϲ αυτο τουτο προϲκαρτερου̅τεϲ
7 αποδοτε παϲι ταϲ οφειλαϲ τω τον φορον τον φορον τω το τελοϲ το τελοϲ τω το̅ φοβον τον φοβον τω την τειμην την τειμην
8 μηδενι μηδεν οφειλειτε ει μη το αλληλουϲ αγαπαν ο γαρ αγαπων τον ετερον νομον πεπληρωκεν
9 το γαρ ου μοιχευϲειϲ ου φονευϲειϲ ου κλεψειϲ ουκ επιθυμηϲειϲ και ει τιϲ ετερα εντολη εν τω λογω τουτω ανακεφαλαιουται αγαπηϲειϲ τον πληϲιον ϲου ωϲ ϲεαυτον
10 η αγαπη τω πληϲιον κακον ουκ εργαζεται πληρωμα ουν νομου η αγαπη
11 και τουτο ειδοτεϲ το̅ καιρον οτι ωρα ηδη υμαϲ εξ υπνου εγερθηναι νυν γαρ εγγυτερο̅ ημων η ϲωτηρια η οτε επιϲτευϲαμεν
12 η νυξ προεκοψεν η δε ημερα ηγγικεν αποθωμεθα ουν τα εργα του ϲκοτουϲ ενδυϲωμεθα δε τα οπλα του φωτοϲ
13 ωϲ εν ημερα ευϲχημονωϲ περιπατηϲωμεν μη κωμοιϲ και μεθαιϲ μη κοιταιϲ και αϲελγειαιϲ μη εριϲι και ζηλοιϲ
14 αλλα ενδυϲαϲθε τον χ̅ν̅ ι̅ν̅ και τηϲ ϲαρκοϲ προνοια̅ μη ποιειϲθε ειϲ επιθυμιαϲ